Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου.

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου το βράδυ, στην αίθουσα διαλέξεων του Γαλλικού Ινστιτούτου, έχω την τιμή να διευθύνω μία συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης και της χώρας μας σε αυτήν. Συμμετέχουν οι ευρωβουλευτές Μαριέττα Γιαννάκου, Άννυ Ποδηματά, Μαριλένα Κοπά, Γιώργος Κουμουτσάκος και ο Γάλλος καθηγητής Ντιντιέ Γιωργακάκης. Την εκδήλωση συνδιοργάνωσαν το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα και το Γαλλικό Ινστιτούτο.

Πάνω από 170 νέοι άνθρωποι παρακολουθούν τις ομιλίες των ευρωβουλευτών και του Γάλλου καθηγητή και δείχνουν τεράστιο ενδιαφέρον για αυτά που λέγονται. Το επίπεδο της συζήτησης που ακολουθεί είναι πολύ υψηλό και εντυπωσιάζει το ενδιαφέρον νέων ανθρώπων να μάθουν, αλλά και να ακούσουν απαντήσεις σε ζωτικά για την ζωή τους ερωτήματα. Έκπληξη προκαλεί επίσης το γεγονός ότι είναι αρκετά καλά ενημερωμένοι και όσοι έκαναν ερωτήσεις απείχαν πολύ από το να χρησιμοποιούν την ξύλινη γλώσσα της ανοησίας που ακούει κανείς στις εκδηλώσεις κομματικών νεολαιών. Έκπληξη πολύ ευχάριστη, αλλά και ελπιδοφόρα για όποιον βιώνει καθημερινώς τον λαϊκισμό και την ασυναρτησία που κάποιοι λυσσωδώς προσπαθούν να μετατρέψουν σε δεύτερη φύση της νεοελληνικής ζωής.

Όταν τελείωσε η εκδήλωση, ο Γάλλος καθηγητής, φανερά ικανοποιημένος, μάς είπε: «Εντυπωσιάστηκα πολύ από την νεανική παρουσία και από το επίπεδό της. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι στην Γαλλία μία παρόμοια εκδήλωση θα συγκέντρωνε τόσο νεανικό κοινό και κυρίως αυτού του επιπέδου».

Εμπειρία δεύτερη. Την Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου, ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ) διοργάνωσε εκδήλωση αφιερωμένη στην έρευνα, την καινοτομία, την υψηλή τεχνολογία και την γνώση. Στην διάρκεια της εκδηλώσεως, νέοι καθηγητές, ερευνητές και φοιτητές παρουσίασαν ερευνητικά έργα τους και μίλησαν για τις προσπάθειες που κάνουν ώστε να φέρουν τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα πιο κοντά στην βιομηχανία ειδών διατροφής, αλλά και την πραγματική οικονομία εν γένει. Η αίθουσα την Αίγλη του Ζαππείου είναι κατάμεστη από νέους και από υψηλού επιπέδου ανθρώπους του ακαδημαϊκού και του ερευνητικού χώρου. Καθηγητές και ερευνητές παρουσίασαν τα έργα των ερευνητικών ομάδων πανεπιστημίων και τεχνολογικών ιδρυμάτων και πρέπει να ομολογηθεί ότι, μέσα από τις παρουσιάσεις αυτές, προέβαλε ανάγλυφη μία άλλη Ελλάδα.

Αυτό το τονίζουμε χωρίς καμμία απολύτως υπερβολή. Διότι, όταν βλέπει κανείς να γίνεται λόγος σε δημόσια εκδήλωση για νανοτεχνολογίες, για λειτουργικά τρόφιμα εκβολής με αυξημένη διατροφική αξία, για πολυδραστικά πρόσθετα από μικροφύκη, για σταγόνες από αλγινικά άλατα, για μη συνθετικά πρόσθετα και για τον ρόλο της ολφακτομετρίας στην παραγωγή ειδών διατροφής και ποτών, τότε συνειδητοποιεί ότι, πίσω από την καθημερινή μιζέρια και αθλιότητα που κατά κόρον προβάλλουν τα μαζικά μέσα ενημερώσεως, υπάρχει και η αθόρυβη και πολύ σιωπηλή Ελλάδα της γνώσεως, της έρευνας και της γόνιμης αναπτύξεως αύριο.

Με μεγάλη χαρά συνειδητοποιήσαμε ότι μέσα στον πανεπιστημιακό βόρβορο των κομματικών εγκαθέτων και των κάθε λογής μαφιόζων, υπάρχουν καθηγητές, ερευνητές και φοιτητές που χωρίς τυμπανοκρουσίες λένε όχι στην αθλιότητα. Αντιστέκονται στην έκπτωση και στην παρακμή και, παρά την κρίση, αντιμετωπίζουν το αύριο με θάρρος και αισιοδοξία. Αυτοί δε οι ερευνητές είναι σημάδι αποκαθηλώσεως από το τέλμα της ανηκέστου παρακμής, το οποίο έχει δημιουργηθεί στους χώρους της γνώσεως και της ελεύθερης κριτικής σκέψεως. Αντίθετα, το ερευνητικό αυτό έργο και την γνώση που εμπεριέχει προσπαθούν να τα μεταφέρουν στον παραγωγικό ιστό της οικονομίας για να μετατραπεί σε εξαγώγιμο προϊόν, σε συντελεστή παραγωγής κοινωνικού πλούτου.

Ενθαρρυντικά από την άποψη αυτή είναι και τα όσα είπε στην εκδήλωση του ΣΕΒΤ ο υπουργός Αγροτικής Αναπτύξεως και Τροφίμων κ. Αθανάσιος Τσαντάρης, αποφεύγοντας κάθε χρήση ξύλινης γλώσσας. Αναφερόμενος στον ρόλο της γνώσεως και της καινοτομίας στην σύγχρονη οικονομική και επιχειρηματική δραστηριότητα, τόνισε ότι στο πεδίο αυτό θα δοθεί η μάχη της αναπτύξεως για την χώρα μας και, για να είναι νικηφόρα, είναι απαραίτητες οι συμπράξεις πανεπιστημιακών και ερευνητικών ιδρυμάτων με τις επιχειρήσεις, ώστε να εξοικονομούνται ερευνητικοί πόροι και βεβαίως να διαχέεται πιο γρήγορα και αποτελεσματικά η γνώση. Και η τελευταία –εις πείσμα των εχθρών της, που είναι και εχθροί της δημοκρατίας– στην Ελλάδα υπάρχει. Μπορεί δε και να ευδοκιμήσει, γιατί στην χώρα αργά ή γρήγορα θα αναδυθούν οι δυνάμεις της δημιουργίας, παρά τις άναρθρες κραυγές αυτών που θεωρούν ότι η Ελλάδα, ως άλλη Καρχηδόνα, πρέπει να καταστραφεί.