Του Πρωτοπρ. Αναστασίου Δ. Σαλαπάτα.

salapatasΗ 19η Μαΐου έχει καθιερωθεί από τη Βουλή των Ελλήνων ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Οι απανταχού της γης Έλληνες Πόντιοι και ολόκληρος ο Οικουμενικός Ελληνισμός θυμάται και τιμά την ιστορία, τον πολιτισμό και τα επιτεύγματα των Ποντίων, αλλά και μνημονεύει τις διώξεις, τις σφαγές, τον εκτοπισμό και τελικά τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από τις πατρογονικές τους εστίες.

Η Κοινότητα Αγίου Παντελεήμονος στο Harrow – ΒΔ Λονδίνου, η οποία δεν ξεχνά ποτέ τις εθνικές επετείους, οργάνωσε ειδική επετειακή εκδήλωση την Κυριακή 18η Μαΐου 2014, με πρωτοβουλία της Βοηθητικής Αδελφότητας Κυριών & Δεσποινίδων «Η Αγία Αγάθη», στην οποία προεδρεύει η κα. Αλεξάνδρα Κωνσταντίνου. Στην εκδήλωση συμμετείχε και ο Σύλλογος Ποντίων Αγγλίας, με επικεφαλής την Πρόεδρο Δρα Κική Σονίδου.

Ο Γραμματέας του Συλλόγου Ποντίων Αγγλίας κ. Συμεών Ελευθεριάδης ομίλησε με θέμα: «Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου». Αναφέρθηκε συνοπτικά στην ίδρυση του Ποντιακού Ελληνισμού, καθώς και στην ιστορική του πορεία. Αφιέρωσε δε μεγάλο μέρος της παρουσίασής του στα τραγικά γεγονότα των αρχών του 20ου αιώνα, όταν οι Νεότουρκοι -με επικεφαλής τον Μουσταφά Κεμάλ ή Ατατούρκ- αποφάσισαν να τερματίσουν οριστικά την παρουσία του Ποντιακού στοιχείου στα παράλια του Ευξείνου Πόντου. Διάνθισε τον λόγο του με πολλές και ιδιαίτερα γραφικές και χαρακτηριστικές διαφάνειες, στις οποίες αποτυπώνονταν καθαρά το μέγεθος της εθνικής τραγωδίας και του ανθρώπινου πόνου που υπέστησαν οι Έλληνες Πόντιοι.

Στη συνέχεια ο σπουδαιότατος και μεγαλύτερος εν ζωή Πόντιος ζωγράφος – αγιογράφος, κ. Ελευθέριος Φουλίδης, παρουσίασε τη νέα σειρά ζωγραφικών πινάκων του, την οποία έχει αφιερώσει στη Γενοκτονία των Ποντίων. Ήταν μια μοναδική εμπειρία για όλους, αφού για πρώτη φορά παρουσιάσθηκε σε κοινό η σειρά αυτή. Η συγκίνηση περίσσεψε, καθώς ο εμπνευσμένος καλλιτέχνης παρουσίαζε και ερμήνευε έναν-έναν τους υπέροχους πίνακές του.

Στη σειρά αυτή βλέπει κανείς και θαυμάζει τον αγώνα των Ποντίων να σώσουν ό,τι μπορούν από την Πατρίδα, ιδιαίτερα τα ιερά και τα όσια, όπως τις εικόνες και τους σταυρούς των εκκλησιών. Η Πόντια μάνα προεξάρχει πάντα στον αγώνα αυτό. Μέσα από την καταστροφή, τη φωτιά, τον θάνατο προβάλλει εμφατικά το άνθος των λουλουδιών, η μουσική του κεμετζέ και το φως της ελπίδας, που σημαίνει ότι η τραγωδία δεν είναι το τέλος. Ο αετός, το κύριο σύμβολο του Ποντιακού Ελληνισμού, παραμένει πάντα ζωντανός, πετάει ψηλά και περήφανα, με ανοιχτά τα φτερά του και συμβάλλει στη διατήρηση της φυλετικής ιδιοπροσωπείας. Το μήνυμα είναι καθαρό και ξάστερο: η λύτρωση θα έλθει και θα φωτίσει και πάλι τα όμορφα βουνά και τις πεδιάδες του Πόντου…

Κατά την εκδήλωση και με τη βοήθεια του ομιλητή και του καλλιτέχνη θυμηθήκαμε και πολλές χαρακτηριστικές φράσεις, που πηγάζουν από τραγούδια, από γνωμικά, αλλά και από την καθημερινότητα των Ποντίων, όπως: «η Ρωμανία κι αν πέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο» και «Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ εάν επιλαθόμεθά σου ω Πάτριος Ποντία γη».