Σοκ προκαλεί στη γερμανική κοινή γνώμη ο βιασμός μίας 18χρονης από αγόρια 12 έως 14 χρονών κοντά στην πόλη Μίλχαιμ. Ακόμη και οι ειδικοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν μία τέτοια αποτρόπαια πράξη.Τρεις 14χρονοι και δύο 12χρονοι από τη Βουλγαρία βαρύνονται με την κατηγορία του βιασμού μίας 18χρονης την περασμένη Παρασκευή σε δασική περιοχή κοντά στο Μίλχαιμ της Βεστφαλίας. Με βάση το γερμανικό δίκαιο, οι 12χρονοι δεν μπορούν να διωχθούν ποινικά. Κοινωνικοί λειτουργοί επιχείρησαν να πλησιάσουν τις οικογένειές τους για να προσφέρουν "βοήθεια", αλλά δεν βρήκαν ανταπόκριση. Ένας από τους 14χρονους έχει ήδη προφυλακιστεί λόγω του κινδύνου τέλεσης νέων αδικημάτων, όπως έκρινε η δικαιοσύνη.

Εκπρόσωπος της δημοτικής αρχής του Μίλχαιμ δηλώνει στην DW: "Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι οι ανήλικοι παραμένουν στους γονείς τους ή τουλάχιστον στον ένα γονέα διότι πρόκειται εν μέρει για μονογονεϊκές οικογένειες. Εμείς ως δημοτική αρχή προσπαθούμε να βοηθήσουμε με συγκεκριμένα μέτρα στήριξης, αλλά και πρόληψης".

Απέλαση δεν προβλέπεται

Ο Βέρνερ Γιόστμαιερ, επίτιμος πρόξενος της Βουλγαρίας στην πόλη Μίνστερ, έχει μακροχρόνια εμπειρία με μετανάστες από τη χώρα αυτή. Μιλώντας στην DW χαρακτηρίζει "απαράδεκτο" το γεγονός ότι δεν επεμβαίνει η δημοτική αρχή. "Εάν οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου μπορούν να προχωρήσουν σε αναγκαστικά μέτρα, θα συνιστούσα να το πράξουν. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω στην πατρίδα τους αυτούς τους ανθρώπους γιατί εμπίπτουν στην ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων, όπως την κατοχυρώνει το ευρωπαϊκό δίκαιο. Αλλά από τη στιγμή που μένουν εδώ, πρέπει να τηρούν τους κανόνες που ισχύουν εδώ. Εάν εκδηλώσουν παραβατική συμπεριφορά, οι γερμανικές αρχές πρέπει να έχουν την αρμοδιότητα να επέμβουν".

Ποιοί είναι οι φερόμενοι ως δράστες; Σύμφωνα με τον Φόλκερ Βίμπελς πρόκειται για "Βούλγαρους υπηκόους που μιλούν τουρκικά". Οι τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι της Βουλγαρίας ανέρχονται σε 500.000 άτομα (8% του συνολικού πληθυσμού). Μετά την ένταξη της χώρας στην ΕΕ το 2007 χιλιάδες από αυτούς μετανάστευσαν στη Γερμανία, αναζητώντας δουλειά. Οι περισσότεροι προσπαθούν να ενσωματωθούν στο κοινωνικό σύνολο και στην αγορά εργασίας προσεγγίζοντας τους Τούρκους που ήδη διαμένουν στη Γερμανία. Αλλά και πολλοί Ρομά από τη Βουλγαρία δηλώνουν "τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι", προκειμένου να αποκτήσουν την ίδια πρόσβαση. Ο Βέρνερ Γιόστμαιερ επισημαίνει ότι στη πορεία εκδηλώνονται προβλήματα, τα οποία εν πολλοίς έχουν πολιτικό ή πολιτιστικό υπόβαθρο: "Για την ομάδα των τουρκόφωνων Βούλγαρων, που διαθέτουν και βουλγαρικό διαβατήριο, δεν έχω κάποια μαγική συνταγή…" λέει χαρακτηριστικά. "Πρέπει να καταβάλουμε προσπάθεια για να εξισωθούν οι συνθήκες στις χώρες υποδοχής και στις χώρες προέλευσης, ιδιαίτερα σε αξίες όπως η ισότητα ανδρών-γυναικών, η θρησκευτική ελευθερία, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η τήρηση των νόμων".

Αγανάκτηση για την "περιθωριοποίηση"

Παρόμοιες απόψεις εκφράζουν Γερμανοί ψυχολόγοι και εγκληματολόγοι. Ο Ρούντολφ Εγκ, ειδικός στην εγκληματολογική ψυχολογία, δηλώνει στο περιοδικό Focus ότι ο βιασμός της 18χρονης οφείλεται σε έναν "συνδυασμό από επίδειξη δύναμης και σεξουαλικής ενέργειας, που πολλαπλασιάζεται με τη δυναμική της ομάδας". Ο Κρίστιαν Πφάιφερ, ιδρυτής του Εκγληματολογικού Ινστιτούτου της Κάτω Σαξονίας (KFN), κάνει λόγο για "πατριαρχικές οικογενειακές δομές" και "αγανάκτηση λόγω περιθωριοποίησης". Ο Φόλκερ Βίμπελς, εκπρόσωπος της πόλης του Μίλχαιμ, υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να δίνεται βαρύτητα στην εθνικότητα του δράστη: "Το πρόβλημα αφορά όλα τα παιδιά, όλους τους ανήλικους. Αυτά γίνονται όταν δεν υπάρχει η απαραίτητη καθοδήγηση της οικογένειας, όταν αγνοούνται οι προσπάθειες του νηπιαγωγού ή του δασκάλου. Αλλά πρόκειται για ένα γενικότερο κοινωνικό πρόβλημα".

Ο Βίμπελς επισημαίνει ότι στο Μίλχαιμ ζουν σήμερα 671 Βούλγαροι και ποτέ δεν είχαν προκαλέσει κάποιο πρόβλημα. Σύμφωνα πάντως με τον επίτιμο πρόξενο Βέρνερ Γιόστμαιερ υπάρχει ένα γενικότερο ζήτημα: μερικοί από τους Βούγαρους που διαμένουν στη Γερμανία εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες ενσωμάτωσης στην τοπική κοινωνία. Όπως επισημαίνει "θέλουν να μένουν μεταξύ τους, δεν θέλουν κανένα έλεγχο ούτε από την αστυνομία ή τους κρατικούς θεσμούς, αλλά ούτε και από τους γείτονες…"

Αλεξάντερ Αντρέγεφ

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου