– «Η ελληνική απάντηση μπορεί να είναι απρόβλεπτη, αφού η συνεχιζόμενη φτώχεια σε συνδυασμό με την αίσθηση απώλειας κυριαρχίας είναι μίγμα “μεθυστικό”».

Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.

Η Γερμανία έκανε επίθεση, όχι στην ελληνική Κυβέρνηση αλλά στον ίδιο τον ελληνικό λαό, στον οποίο οι Γερμανοί είπαν ξεκάθαρα “δεν σας εμπιστευόμαστε”!
Απέναντί του έκαναν μια επίδειξη “γερμανική ισχύος” από τα παλιά. Από ένα παρελθόν, που όλοι θέλαμε να πιστέψουμε, ότι οι Γερμανοί το είχαν αφήσει πίσω οριστικά. Κάναμε, όμως, λάθος!OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Η εικόνα της ελληνογερμανικής σύγκρουσης όπως την “βλέπει” το αμερικανικό κέντρο στρατηγικών αναλύσεων και μελετών “Stratfor” δεν είναι καθόλου κολακευτική για το Βερολίνο. Το συμπέρασμα της ανάλυσης είναι, ότι ποτέ η Γερμανία δεν είχε πιστέψει την επιλογή του Grexit! “Έπαιξε” με τις “φοβίες” .
Στην κεντρική του ανάλυση, που υπογράφεται από τον επικεφαλής του “Stratfor” Τζωρτζ Φρήντμαν γίνεται μια περιγραφή την σύγκρουσης Αθήνας-Βερολίνου από το δημοψήφισμα και μετά.

“Οι Γερμανοί απάντησαν στην ελληνική θέση του “όχι” με εκδίκηση” και υποχρέωσαν την Ελλάδα σε συνθηκολόγηση”

Ο Φρήντμαν ξεκινά με την διαπίστωση, ότι “οι Γερμανοί απάντησαν στην ελληνική θέση του “όχι” με εκδίκηση” και ότι υποχρέωσαν την Ελλάδα “σε συνθηκολόγηση”.
“Η Ευρωπαϊκή Ένωση βασίζεται στις αρχές της κοινότητας των εθνών, που έχουν ενωθεί μεν, αλλά έχουν διατηρήσει την εθνική τους κυριαρχία. Οι Έλληνες δήλωσαν την εθνική τους βούληση, με το δημοψήφισμα. Σε απάντηση, οι Γερμανοί επέλεξαν να απαιτήσουν άμεσα την εκχώρηση ενός σημαντικού μέρους της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας, με την δημιουργία ενός πυρήνα της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, που θα επιβλέπει την εφαρμογή της Συμφωνίας και θα αναλάβει τον έλεγχο των ελληνικών εθνικών περιουσιακών στοιχείων προς πώληση για να συγκεντρωθούν χρήματα. Οι λεπτομέρειες είναι λιγότερο σημαντικές από το γεγονός, ότι η Ελλάδα επικαλέστηκε το κυριαρχικό της δικαίωμα, και η Γερμανία απάντησε με την επιβολή μιας Συμφωνίας, που ανάγκασε τους Έλληνες να το παραχωρήσουν”, γράφει στην ανάλυσή του ο Φρήντμαν.

“Η απειλή του Grexit, ήταν ένα θέατρο, που έπαιξαν οι Γερμανοί για να “παίξουν” με τους ελληνικούς φόβους. Ποτέ δεν το ήθελαν”

Γιατί η Γερμανία αντέδρασε τόσο βίαια, είναι κατανοητό. Τα χρήματα, που βγάζει από τις αγορές της Ευρωζώνης και της Ευρώπης γενικά, είναι ασύλληπτα. Μόνον αυτή! Δεν μπορούσε να επιτρέψει στην “μικρή Ελλάδα” να αμφισβητήσει το “γερμανικό συμφέρον”.
Αν η Ελλάδα, γράφει ο Φρήντμαν, κατόρθωνε να γλυτώσει από την επίπονη και αναποτελεσματική λιτότητα, τα προβλήματά της -και κατά συνέπεια και άλλων χωρών- θα επηρέαζαν την Γερμανία , η οποία δεν έχει μάθει να πληρώνει, αλλά μόνον να πληρώνεται!
Από την άλλη οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να ανεχθούν, ότι η Ελλάδα θα εγκατέλειπε της Ε.Ε.. Θα δημιουργούσαν ένα προηγούμενο, που αποτελεί εφιάλτη για την Γερμανία.
Ο Φρήντμαν υποστηρίζει, ότι η απειλή του Grexit, ήταν ένα θέατρο, που έπαιξαν οι Γερμανοί για να “παίξουν” με τους ελληνικούς φόβους. Ποτέ δεν το ήθελαν. Το φοβόντουσαν, αλλά δεν έπρεπε να το δείξουν. Και τελικά η θεατρική τους παράσταση είχε επιτυχία. “Έπαιξαν” μ΄ αυτό που οι Έλληνες -ή κάποιοι τέλος πάντων- φοβούνται περισσότερα απ΄όλα: Το Grexit.

“Οι Γερμανοί ύψωσαν ξανά το λάβαρο της υπεροχής τους, τα συμφερόντά τους και την αποφασιστικότητά τους να συντρίψουν όποιον αντιτίθεται”

Οι Γερμανοί, όπως γράφει ο Φρήντμαν, “ύψωσαν ξανά το λάβαρο της υπεροχής τους, τα συμφερόντά τους και την αποφασιστικότητά τους να συντρίψουν όποιον αντιτίθεται. Γάλλοι και Ιταλοί εξέφρασαν δημόσια τις διαφωνίες τους, αλλά δεν είχε σημασία. Η διαπραγμάτευση ήταν …γερμανική”!
Μόνον, που, όπως επισημαίνει στην συνέχεια ο επικεφαλής του “Stratfor”, μ΄ αυτή την τακτική οι Γερμανοί έκαναν κάτι, που δεν επιθυμούσαν: “Ανέστησαν την ιδέα του κυρίαχου έθνους στην Ευρώπη, το οποίο έχει την δύναμη και την θέληση να επιβάλλει την θέλησή του σ΄ άλλες χώρες … ΄Ενας από τους πολλούς στόχους της ΕΕ ήταν να εντάξει την Γερμανία σε μια πολυεθνική ευρωπαϊκή οντότητα, ώστε να μπορέσει να αναπτυχθεί οικονομικά, αλλά να μην παίξει τον ρόλο, που είχε μεταξύ 1871 και 1945. Το κλειδί για αυτό ήταν, ότι η Γερμανία και η Γαλλία ήταν πλήρως ευθυγραμμισμένες.
Η Γερμανία πάντα εργαζόταν προς αυτή τη κατεύθυνση…Στην υπόθεση της Ελλάδας είχε διαφορετική γραμμή από την Γαλλία, χωρίς, όμως, αυτό να είναι τόσο σοβαρό. Το σοβαρό ήταν, όμως, ότι την τελική διαπραγμάτευση την έκανε η Γερμανία με μια επίδειξη άσκησης μονομερούς εξουσίας.

“Η Γερμανία, αγνοώντας το δημοψήφισμα και επιβάλλοντας απελπιστικούς όρους στην Ελλάδα, ήρθε σε ευθεία αντιπαράθεση, όχι μόνον με την ελληνική Κυβέρνηση, αλλά με το εκλογικό σώμα της χώρας”

Η Γερμανία μπορεί να είχε συμμάχους τα κράτη της ανατολικής Ευρώπης, που βλέπουν με καχυποψία την Ελλάδα, λόγω των καλών σχέσεών της με την Ρωσία. Είχε, όμως, και ισχυρούς αντιπάλους, μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, τις οποίες όλες τις παραμέρισε.
Υπάρχει, όμως, κι’ ένα ακόμη εξαιρετικά ενδιαφέρον συμπέρασμα της ανάλυσης του Φρήντμαν, το οποίο έχει να κάνει με τους Έλληνες πολίτες. Επισημαίνει με δυό λόγια, ότι η Γερμανία, αγνοώντας το δημοψήφισμα και επιβάλλοντας απελπιστικούς όρους στην Ελλάδα, ήρθε σε ευθεία αντιπαράθεση, όχι μόνον με την ελληνική Κυβέρνηση, αλλά με το εκλογικό σώμα της χώρας! Το πρόβλημα τώρα ,γράφει ο Φρήντμαν, δεν είναι μόνον, αν η ελληνική Κυβέρνηση θα εφαρμόσει τις συμφωνίες της… Η Ελλάδα δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο την σκληρή λιτότητα, αλλά και την παραχώρηση της διακυβέρνησης στο εξωτερικό. Οι Γερμανοί επιμένουν να λένε, ότι δεν εμπιστεύονται τους Έλληνες κι’ αυτό μπορεί για τους ίδιους να είναι λογικό, αλλά μπορεί να προκαλέσει την έκρηξη των Ελλήνων.

“Η ελληνική απάντηση μπορεί να είναι απρόβλεπτη, αφού η συνεχιζόμενη φτώχεια σε συνδυασμό με την αίσθηση απώλειας κυριαρχίας είναι μίγμα “μεθυστικό”

Υπενθυμίζει, ότι “στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι Γερμανοί κατέλαβαν την Ελλάδα. Όπως και ένα μεγάλο μέρος της υπόλοιπης Ευρώπης. Αυτή η μνήμη είναι στο DNA της χώρας. Όσα συμβαίνουν, θεωρούνται ως η επιστροφή της γερμανικής κατοχής, και οι αντίπαλοι της Συμφωνίας θα χρησιμοποιήσουν σίγουρα αυτό το επιχείρημα. “Ο τρόπος με τον οποίο η Συμφωνία έγινε από τους Γερμανούς, θα αναστήσει ιστορικές μνήμες της γερμανικής κατοχής. Αυτό έχει ήδη αρχίσει”, γράφει ο Φρήντμαν,
Κλείνοντας την πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυσή του ο επικεφαλής του “Stratfor” προειδοποιεί, ότι “η ελληνική απάντηση μπορεί να είναι απρόβλεπτη, αφού η συνεχιζόμενη φτώχεια σε συνδυασμό με την αίσθηση απώλειας κυριαρχίας είναι μίγμα “μεθυστικό”!
Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει η Γερμανία; Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα; Η τραγωδία της γεωπολιτικής πραγματικότητας είναι, ότι αυτό που θα συμβεί, λίγο έχει να κάνει με το ό, τι οι πολιτικοί πραγματικά ήθελαν, όταν ξεκίνησε η κρίση.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ