-Ούτε 100 σελίδες χαρτιού δεν επαρκούν για να αναφερθεί κανείς εκτενώς στο χωριατόπαιδο» από τον Προυσό της Ευρυτανίας, το οποίο από εθελοντής στρατιώτης, που κατετάγη στα 17 του χρόνια, διακόπτοντας την τελευταία τάξη του γυμνασίου στο Αγρίνιο, και εξελίχθηκε μέχρι το ανώτατο αξίωμα της Πολιτείας: Έγινε Αντιβασιλεύς το 1935, ώσπου να επιστρέψει ο Γεώργιος Β΄, μετά το δημοψήφισμα για την επαναφορά της μοναρχίας. Ο Κονδύλης απέθανε λίγους μήνες αργότερα, το 1936

 

Σε σημείωμά μου, αναφορικά με τους ανώτατους άρχοντες της σύγχρονης Ελλάδας, το οποίο δημοσιεύθηκε αρκετές φορές στα Β.Ν., είχα παραλείψει να αναφερθώ στον σημαντικό αυτό στρατιωτικο-πολιτικό Άνδρα της χώρας, του οποίου η γενναιότητα, η στρατηγική και η ταχύτητα των σκέψεων και ενεργειών του είχαν καταπλήξει τους πάντες, και δικαιολογημένα του «απενεμήθη» η προσωνυμία «ο κεραυνός».

Ευχαριστώ θερμότατα τον τακτικό αναγνώστη των Β.Ν. κύριο Ευάγγελο Κων/νου Καραγιάννη από τη Λειβαδιά, ο οποίος μου τηλεφώνησε και με πολλή χάρη, χαρά και ευγένεια μου υπενθύμισε αυτή την ιδιάζουσα φυσιογνωμία του περασμένου αιώνα, για την οποία είχα, βέβαια, την πρόθεση να αναφερθώ ξεχωριστά:

Ο Κονδύλης 17-χρονος μαθητής εγκαταλείπει το σχολείο και κατατάσσεται εθελοντής στον Ελληνικό Στρατό, παίρνοντας για πρώτη φoρά μέρος στην Κρητική Επανάσταση του 1896-97. Στη συνέχεια πολέμησε σε όλα τα μέτωπα του Μακεδονικού Αγώνα, στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-13, το 1914 πήγε στο Αργυρόκαστρο ως λοχαγός στο πλευρό του Γεωργίου Ζωγράφου στην ανακηρυχθείσα Βόρειο Ήπειρο, το 1919 αποβιβάστηκε στην Οδησσό (συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο της Ρωσίας κατά των Μπολσεβίκων/Κόκκινου Στρατού), κι από εκεί στη Μικρά Ασία. Το 1923 παραιτείται από το στρατό για να επιδοθεί στην πολιτική. Τους βαθμούς του στο στρατό, και μέχρι του βαθμού του συνταγματάρχη, τους πήρε όλους, σχεδόν, στα πεδία των μαχών. Αλλά και στην πολιτική του σταδιοδρομία, ο Κονδύλης κατέκτησε όλα τα αξιώματα χάρη στη δραστηριότητά του και τη διορατικότητα, που τον διέκρινε στον γεμάτο από ταραχές πολιτικό βίο της δύσμοιρης πατρίδας μας. Εκλέχτηκε πολλάκις βουλευτής και έγινε αρχηγός βραχύβιων πολιτικών κομμάτων που δημιούργησε ευκαιριακά ο ίδιος, όπως το Εθνικο Δημοκρατικό Κόμμα, Εθνικοριζοσπαστικό Κόμμα, και, επανειλημμένα χρημάτισε υπουργός και πρωθυπουργός, ώσπου – για λίγο διάστημα – έγινε και αντιβασιλεύς. Από το 1923 ως τον θάνατό του το 1936 κατέστειλε ή ηγήθηκε 5 πέντε κινημάτων, τα οποία οι ιστορικοί και οι γεροντότεροι, εκτιμώ, να θυμούνται ή να τα γνωρίζουν με κάθε λεπτομέρεια.

 

Ο ΚΟΝΔΥΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ δίκαια θεωρούνται ως οι ΔΙΟΣΚΟΥΡΟΙ του Ελληνικού Έθνους του 20ου αιώνα. Αιωνία τους η μνήμη.

 

– Ο Κονδύλης πέθανε ξαφνικά (καρδιακή προσβολή) στις 31 Ιαν. 1936, σε ηλικία 57 ετών, πέντε ημέρες μετά τις εκλογές της 26ης Ιαν. 1936, στις οποίες το κόμμα του είχε πάρει το 20% των ψήφων και είχε εκλέξει 60 βουλευτές. Για την ημέρα που πέθανε, είχε προγραμματιστεί η επίσκεψή του στο Βασιλιά για τη σγκρότηση της νέας κυβέρνησης. Πολλά ειπώθηκαν γι’ αυτόν τον ξαφνικό θάνατο …

 

 

Νίκος Αθ. Μίνης