Του Φάνη Ζουρόπουλου *.
Το χρέος έφθασε στο 170% του ΑΕΠ και μαζί με τα ελλείμματα στο ασφαλιστικό αρχίζει να σκαρφαλώνει πάνω από τα 320 δις ευρώ. Κανείς δεν μπορεί να μας πει με βεβαιότητα αν είναι βιώσιμο και κυρίως πως θα το καλύψουμε, αν δεν καρποφορήσει η σημερινή «στρατηγική» της κυβέρνησης, που περιέχει μόνο θεωρητικά και υποθετικά στοιχεία ανάπτυξης (π.χ. τις επενδύσεις, τον ανταγωνισμό στην διεθνή αγορά κλπ…).

Αντί αυτών η κυβέρνηση θεωρεί ανάπτυξη την επιδοτούμενη εργασία από τα ΕΣΠΑ ή τις δουλειές που πρόκειται να κάνουν οι 150 κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες που συνθέτουν σήμερα το «Ελληνικό Κεφάλαιο», οι οποίοι όμως το μόνο που κάνουν είναι να …γλύφουν τον ΣΥΡΙΖΑ σαν επερχόμενη κυβέρνηση… (π.χ. Γιάννα, Δασκαλόπουλος και σία…).
 Αλλά και η συνταγή που μας πλασάρει ο ΣΥΡΙΖΑ για έξοδο από την κρίση την ανάπτυξη θεωρεί σαν απαραίτητη προϋπόθεση!  Ιδού τι θα απαιτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ αν έρθει στην εξουσία (με βάση τις εξαγγελίες του):
«Διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της ονομαστικής αξίας του χρέους, ώστε να γίνει βιώσιμο. “Ρήτρα ανάπτυξης” στην αποπληρωμή του υπόλοιπου. zourop1

Περίοδο χάριτος, δηλαδή “moratorium”, στην εξυπηρέτησή του, για την άμεση εξοικονόμηση πόρων για την ανάπτυξη. Εξαίρεση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων από τους περιορισμούς του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης» κλπ.

Ζητούμενο λοιπόν από κάθε πλευρά και από κάθε κυβέρνηση είναι η ανάπτυξη που όμως σημαίνει, απαραιτήτως, μεταρρυθμίσεις και φορολογικά κίνητρα. Προσέλκυση επενδύσεων από ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Αποποινικοποίηση τους κέρδους. Απελευθέρωση από τα κρατικά μονοπώλια. Και ανταγωνιστικό κόστος παραγωγής. 
Αν λοιπόν η χώρα δεν κινηθεί αμέσως προς αυτή την κατεύθυνση (είτε τώρα με ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, είτε αύριο με ΣΥΡΙΖΑ, αν γίνει κυβέρνηση), ποιος θα πληρώσει το χρέος;
 Ας δούμε αναλυτικά τους, αναγκαστικά υποχρεωμένους, να το πληρώσουν.

Από τα 11.000.000 ιθαγενείς της χώρας οι 4.700.000 δεν εργάζονται, άρα δεν έχουν να πληρώσουν:
Από αυτούς οι 1.500.000 είναι άνεργοι και δεν θα εργαστούν αν η «ανάπτυξη» είναι αυτή η κωμωδία που ζούμε σήμερα με τα σαντουϊτσάδικα, τα σουβλατζίδικα και τις καφετέριες.

Οι 2.700.0000 (από τα 11 εκατ.) είναι συνταξιούχοι που όμως ζούνε τα άνεργα παιδιά τους και σπουδάζουν τα εγγόνια τους.
Οι εργαζόμενοι είναι 3.600.000 από τους οποίους οι 1.200.000 είναι διαφόρων κατηγοριών κρατικοί υπάλληλοι. 
Οι 600.000 περίπου στην κεντρική διοίκηση και Οργανισμούς και άλλοι τόσοι στις ΔΕΚΟ και στην τοπική αυτοδιοίκηση «καμουφλαρισμένοι» από συμβάσεις που δείχνουν ιδιωτικούς υπαλλήλους. Είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι δεν είναι κρατικοί υπάλληλοι γιατί έχουν διοριστεί στην ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ στα ΕΛΤΑ στα Πανεπιστήμια, στα κρατικά λιμάνια και στις κρατικές συγκοινωνίες επειδή οι ΔΕΚΟ πέρασαν στο χρηματιστήριο ή γιατί δουλεύουν στους Δήμους και στις (γνωστές αμαρτωλές) «Αναπτυξιακές Εταιρίες » των Δήμων.

Τι χρέος να πληρώσουν οι κρατικοί υπάλληλοι όταν φορολογούνται (μαζί μας) μόνο για να πληρώνονται;…
Ποιοι μένουν να πληρώσουν το χρέος των 11.000.000 ιθαγενών; 
Μόνο οι 1.400.000 εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα οι οποίοι (κατά το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ) βολοδέρνουν με χαμηλούς μισθούς, υψηλά ποσοστά ανασφάλιστης εργασίας και μικρό αριθμό σε πλήρη απασχόληση.

Το 51% των νέων συμβάσεων, των εργαζομένων αυτών, αφορά ευέλικτη απασχόληση (βλέπε τετράωρα) όταν πριν από πέντε χρόνια το αντίστοιχο ποσοστό ήταν κάτω από 30%. 
Ο μέσος μισθός στις κοινές επιχειρήσεις μειώθηκε κατά 10,27% και στα οικοδομοτεχνικά έργα κατά 15,82%. 
Ενώ η μέση ηλικία των ασφαλισμένων αυτών είναι τα 38 έτη.

Είναι δυνατόν οι 1.400.000 σημερινοί 40αρηδες, άντε και 30αρηδες, να προλάβουν να εξοφλήσουν μαζί με τους συνταξιούχους τα 320 δισ. ευρώ πριν τη σύνταξη;…

* Ο Φάνης Ζουρόπουλος είναι τ. πρόεδρος της Ε.Ι.Ε.Τ. και εκτελεστικός πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (Ε.Ε.Δ.)