ΜΕΡΟΣ Α – Εάν σε δει λύκος, πριν τον δεις εσύ, θα βραχνιάσεις.

Του συγγραφέα Γιώργου Λεκάκη,
www.lekakis.com.

Ο λαός μας πιστεύει πως εάν λύκος δει άνθρωπο, πριν αυτός προλάβει να δει τον λύκο, για το ομόηχο προς την λέξη λυγξ και σε συνδυασμό προς άλλες όμοιες δοξασίες «περί προλαμβανόντων τον άνθρωπον ζώων», θα καταστεί βραχνός. Με την δοξασία αυτή, οι παλαιότεροι εμφυσούσαν την εγρήγορση στους νεώτερους, έναντι στα αρπακτικά ζώα.

Ο λαός μας από τομάρι λύκου έκανε το ιαματικό λαϊκό δρώμενο της λυκοχαβιάς (= χαλινάρι σε λαιμό λύκου). Από το στόμα του λυκοτόμαρου ή από ένα στεφάνι με δέρμα λύκου, πέρναγαν το άρρωστο παιδί, προς αποτροπήν κακού, για να μεταδοθεί η ισχύς του ζώου στον ασθενή:

Πολλά και δεν της έζησε, τόσα παιδιά, κανένα.
Του κάκου πήε σε γιάτρισσες και σε γιατρούς κοιτάχτη.
Λυκοχαβιές και χαϊμαλιά, δαιμονικό συντέλειο.
(Γ. Αθάνας.)

* Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΧΡΟΝΟΣ» Κομοτηνής, φ. 14.09.2010.