Της Αλεξάνδρας Ηλιοπούλου
iliop@otenet.gr
Δεν έχει αρχίσει καν ο διάλογος, δεν ξέρουμε ποιες λεπτομέρειες θα προταθούν, δεν μπορούμε να προβλέψουμε την πορεία του διαλόγου, πολύ δε περισσότερο την κατάληξή του. Αναφερόμαστε στη προβλεπόμενη νέα εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, η πέμπτη, η δεκάτη η … από τη μεταπολίτευση και μετά. Και κάθε φορά λεγόταν ότι βρέθηκε η καλύτερη και κάθε φορά κρινόταν αναγκαία η κατάργησή της και η αντικατάστασή της. Σχεδόν κάθε νέα κυβέρνηση έφερνε και μια νέα σωτήρια μεταρρύθμιση, όχι σπάνια και κάθε νέος υπουργός Παιδείας. Τώρα, είναι ασφαλώς ανάγκη μιας νέας Εκπαίδευσης, από την πρωτοβάθμια μέχρι την τριτοβάθμια, το αναγνωρίζουν όλοι. Το ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά της είναι το πρόβλημα, το οποίο φοβόμαστε ότι θα ανακύψει. Ήδη με το που άπλωσε του Υπουργείο το σεντόνι των μεταβολών, παρότι πράσινο, εμφανίζεται σαν γαλάζιος βαθύμαυρος ωκεανός που αναδύονται οι πρώτες φουσκάλες των αντιρρήσεων. Και δημιουργούνται φόβοι ότι θα μετατραπούν σε κύματα θηριώδη που θα ταλαιπωρήσουν, αν όχι θα πνίξουν, το καράβι των νέων ιδεών για μια Εκπαίδευση και μια Παιδεία που πρέπει να αρμενίσει με γαλήνη για να φτάνει σε ένα ασφαλές λιμάνι κάθε παιδί που ξεκινάει και τελειώνει τις σπουδές του. Μια σπουδαία διαδρομή της ζωής κάθε ανθρώπου, που θέλει να πορευτεί ίσια στον ωκεανό, ή τον ουρανό των ονείρων του, χωρίς καταστρεπτικούς ανέμους ασυμφωνιών, ασυνεννοησιών και σκοπιμοτήτων εκείνων που είναι αρμόδιοι να του παρέχουν καλή Εκπαίδευση.
