Γράφει ο δημοσιογράφος Βαγγέλης Πάλλας.

Η πραγματικότητα είναι μιά τάξη μεγέθους που δεν εξαντλείται στα γεγονότα της, αλλά πηγαίνει πολύ πιό πέρα από αυτά. Είναι το διαρκές πολυσήμαντο και πολυκύμαντο γεγονός που μας αφορά όλους, είτε το αντιλαμβανόμαστε, είτε όχι. Ένα γεγονός χωρίς ημερολογιακούς διαχωρισμούς και χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς.
Έτσι αντιλαμβάνεστε την πραγματικότητα κάτω από ένα φως που την εξετάζει, ένα φpallas1-250x160ως που δεν σου αφήνει περιθώρια να κρυφτείς, γιατί δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας ή παρανάγνωσης του κόσμου. Δεν γίνεται να κρυφτείς, μήτε να κρύψεις.
Αλλά, αφού τα πράγματα είναι τόσο φανερά γιατί τόσες παρερμηνείες και τόσες παραγνώσεις του κόσμου.
Ακριβώς επειδή τα πράγματα είναι φανερά χρειάζεται η συσκότιση και η χειραγωγημένη όραση που οδηγεί στη χειραγωγημένη χειρονομία. Δηλαδή στο επιθυμητό για την τάξη των πραγμάτων αποτέλεσμα: την έλλειψη κατανόησης του κόσμου. Την έλλειψη συνείδησης για όσα συμβαίνουν γύρω μας, όσα είναι ο κόσμος. Όσα είναι, όχι εκείνα που μας παρουσιάζουν ότι είναι ο κόσμος.
Η αλήθεια είναι πάντοτε απλή. Αλλά χρειάζεται κουράγιο και κόπος διαδρομής για να φτάσεις ως εκεί.
Δεν είναι απλή υπόθεση η κατανόηση του κόσμου. Χρειάζεται αγώνας και αγωνία.
Επειδή ο κόσμος είναι εδώ και είναι κρίμα να μην τον βλέπεις.
Επειδή αξίζει τον κόπο και είναι απέραντα ωραίο να αγωνίζεσαι.
«Όσους περισσότερους πολίτες με πολιτική συνείδηση και θάρρος έχει μια χώρα τόσο λιγότερους ήρωες θα χρειασθεί κάποτε…»
Είναι φυσικό για τον άνθρωπο να τρέφει τις αυταπάτες της ελπίδας, έστω κι αν είναι αβάσιμη. Είμαστε ικανοί να κλείσουμε τα μάτια μας μπροστά σε μιά οδυνηρή αλήθεια, και να ακούμε ευχάριστα το τραγούδι της σειρήνας μέχρι ότου μας μεταμορφώσει σε θηρία.
Είμαστε διατεθειμένοι να συμπεριληφθούμε και εμείς στο πλήθος των (δειλών) εκείνων που έχοντας μάτια, δεν βλέπουν και έχοντας αυτιά, δεν ακούνε τα γεγονότα που τόσο άμεσα αφορούν την γιήνη υπαρξή μας.
Ακόμη και αν νομίζουμε ότι είμαστε τελείως ρεαλιστές, είμαστε μαριονέτες.
«Τα σχοινιά» μας τραβάνε κάποιες αμφίβολες πεποιθήσεις και υποτιθέμενες «φιλοσοφίες» που μας επιβλήθηκαν από τη στιγμή που γεννηθήκαμε χωρίς να έχουμε δικαίωμα επιλογής.
Οι σκέψεις μας δεν είναι δικές μας. «Είμαστε» αυτές οι επιβεβλημένες σκέψεις που αντηχούν συνέχεια μέσα στο κεφάλι μας.
Πόσες από αυτές είναι «αληθινές». Πόσες μας οδηγούν προς την αυτοκαταστροφή….