Με την καθιερωμένη επίσκεψη του Κολλεγίου των Επιτρόπων στο Κορκ ξεκίνησε η όγδοη -κατά σειρά- Ιρλανδική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε μια περίοδο κατά την οποία η ΕΕ καλείται να λάβει κρίσιμες αποφάσεις για τη χρηματοδότηση των προτεραιοτήτων της, το Δουβλίνο «φιλοδοξεί» να αξιοποιήσει τη φήμη του ως έντιμου διαμεσολαβητή και να προωθήσει συναινετικές λύσεις.
Φθάνοντας στο Κορκ η πρόεδρος της Κομισιόν, άλλωστε, χαρακτήρισε την Ιρλανδία χώρα που «φέρνει τους ανθρώπους κοντά, βρίσκει κοινό έδαφος και προωθεί την ευρωπαϊκή συναίνεση», υπενθυμίζοντας ότι στις προηγούμενες Προεδρίες της συνέβαλε καθοριστικά τόσο στη μεγάλη διεύρυνση του 2004, όσο και στη μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, το 2013.
Η πρόκληση του προϋπολογισμού
Το πολιτικό διακύβευμα της εξάμηνης Προεδρίας, εξάλλου, θα είναι οι διαπραγματεύσεις για τον νέο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό της περιόδου 2028-2034. Μιλώντας σε ανταποκριτές από τις Βρυξέλλες ο πρωθυπουργός Μίχολ Μάρτιν έκανε λόγο για «εξαιρετικά δύσκολη» διαδικασία, καθώς οι διαφορές μεταξύ των κρατών-μελών παραμένουν μεγάλες.
Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι χώρες που επιδιώκουν τη διατήρηση ισχυρών πόρων για τη συνοχή και την Κοινή Αγροτική Πολιτική, και από την άλλη εκείνες που ζητούν μεγαλύτερη έμφαση στην ανταγωνιστικότητα, την άμυνα και τον περιορισμό των δαπανών. Η Ιρλανδική Προεδρία αναμένεται να παρουσιάσει τον Οκτώβριο νέο διαπραγματευτικό πλαίσιο, επιδιώκοντας να «γεφυρώσει» τις αποκλίνουσες θέσεις.
Ευρωπαϊκή άμυνα και SAFE
Ο νέος προϋπολογισμός συνδέεται άμεσα με τη χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής άμυνας. Παρά το διαχρονικό καθεστώς στρατιωτικής ουδετερότητας, η Ιρλανδία εμφανίζεται έτοιμη να συμμετάσχει στο χρηματοδοτικό μέσο SAFE, ύψους 150 δισ. ευρώ, εφόσον το πρόγραμμα επαναλειτουργήσει αργότερα μέσα στη χρονιά.
Η υπουργός Εξωτερικών, Εμπορίου και Άμυνας Χέλεν ΜακΈντι τόνισε ότι «η Ιρλανδία θα παραμείνει στρατιωτικά ουδέτερη, αλλά οι αμυντικές μας δαπάνες πρέπει να αυξηθούν».
Το Δουβλίνο επιδιώκει, παράλληλα, να προβάλλει και το δικό του ευρωπαϊκό αφήγημα.
«Η ένταξη στην ΕΕ ήταν η καλύτερη απόφαση που πήραμε μετά την ανεξαρτησία μας», δήλωσε ο Μίχολ Μάρτιν, υπενθυμίζοντας ότι όταν η Ιρλανδία εντάχθηκε στην τότε ΕΟΚ το 1973, ήταν από τις φτωχότερες χώρες της Ευρώπης. Όπως εξήγησε, η οικονομική μεταμόρφωση της χώρας βασίστηκε στις επενδύσεις στην εκπαίδευση, στις δεξιότητες και στο ανθρώπινο κεφάλαιο, μέσω των ευρωπαϊκών πόρων.
Σήμερα, η Ιρλανδία έχει μετατραπεί από καθαρό αποδέκτη κοινοτικών κονδυλίων σε καθαρό συνεισφέροντα στον προϋπολογισμό της ΕΕ, χωρίς να ευθυγραμμίζεται με τις λεγόμενες «φειδωλές» χώρες.
Για τον Μάρτιν, η εμπειρία αυτή αποτελεί ισχυρό επιχείρημα υπέρ ενός φιλόδοξου ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, αλλά και υπέρ της διεύρυνσης, καθώς αποδεικνύει -όπως είπε- τη μεταμορφωτική δύναμη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης για όσες χώρες επιλέγουν να επενδύσουν στο μέλλον τους.
