Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου
Ο στίχος του λαϊκού τραγουδιού προσεγγίζει ιδιόμορφα την κοινωνιολογική δομή που συνιστά η πατροπαράδοτη «λαϊκή αγορά». Καθότι ο ερωτευμένος και «υποψιασμένος» εραστής αποδέχθηκε την καθησυχαστική επιβεβαίωση της ωραίας την οποία έψαξε 8 φορές αλλά δεν την βρήκε εκεί, αλλά αυτό ήταν λογικό αφού η καλή του είχε πάει … λαϊκή! Σίγουρα είναι ανορθόδοξος ο τρόπος εισαγωγής στο θέμα μου αλλά η επιλογή μου υπαγορεύεται από μια πλειάδα παραγόντων ανάμεσα στους οποίους η «δικαιολογία» της κυρίας του λαϊκού άσματος δεν είναι η λιγότερο σημαντική ούτε και ιεραρχικά η … τελευταία.
Οι λαϊκές αγορές, ως κοινωνικός θεσμός, υπήρχαν και υπάρχουν σε κάθε ελληνική πόλη και προσωπικά τις βρήκα σε χώρες της Ευρώπης, στην Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία, και όχι μόνο. Από το παζάρι της αρχαιότητας μέχρι σήμερα, με κυμαινόμενες ιδιομορφίες που αντανακλούν ήθη, έθιμα, κοινωνικοψυχολογικές και οικονομικές παραμέτρους της περιρρέουσας ιστορικής πραγματικότητας οι λαϊκές αγορές αποτελούν τον πόλο έλξης και το σημείο αναφοράς για μεμονωμένα άτομα και για οικογένειες που άσχετα με το μέγεθος του «βαλαντίου» τους εδώ θα βρούνε το φρέσκο προϊόν του παραγωγού ή του μικροεμπόρου σε τιμές προσιτές και σε ποικιλίες που δεν μπορεί να διαθέτει ο «λαχανοπώλης» της γειτονιάς έστω και αν έχει αναγάγει το κατάστημα του σε επίπεδο «μπουτίκ».
Στη λαϊκή θα κατεβεί ο συνταξιούχος και η σύζυγός του, εδώ θα βολευτεί ο φοιτητής και η φοιτήτρια, στη λαϊκή θα βρει για τα παιδάκια της η νοικοκυρά σύζυγος του δημόσιου υπάλληλου ή του επιχειρηματία τα φρούτα και τα λαχανικά που θα καταναλώσουν τα αγαπημένα της πρόσωπα.
Η πρόσμιξη ηλικιών, προσωπικοτήτων και κοινωνικο-οικονομικών τάξεων στις λαϊκές μας αγορές έπρεπε να αποτελεί αντικείμενο σοβαρών κοινωνιολογικών, ψυχολογικών και οικονομικών ερευνών καθώς εδώ αναπτύσσονται, όπως μπορεί ο καθένας και η καθεμιά μας να το επιβεβαιώσει από προσωπικές εμπειρίες, διαπροσωπικές σχέσεις ανάμεσα σε πωλητή και πελάτη, εδώ γίνεται καλοπροαίρετο και συχνά καυστικό χιούμορ ανάμεσα στους ανταγωνιστές στην προσπάθεια του εμπειρικού μάρκετινγκ για επηρεασμό του πελάτη, εδώ αντιπαρατάσσονται ποδοσφαιρικές ιδεολογίες και πεποιθήσεις και , φυσικά, στην Ελλάδα ζούμε άλλωστε, εδώ συγκρούονται παραμονές τοπικών ή εθνικών εκλογών και οι … πολιτικοί μας οι οποίο μόνο τότε θυμούνται τις λαϊκές!..
Χρονιάρες μέρες, όπως της Μεγάλης Εβδομάδας και του ΠΑΣΧΑ ή των ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ οι πολιτικοί μας από τα τηλεοπτικά παράθυρα εκστομίζουν «μπαρούφες» απίστευτων μεγεθών καθώς ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ τις Λαϊκές, τους παραγωγούς και μικροεμπόρους ότι ευθύνονται για την άνοδο του πληθωρισμού και την αδυναμία της νοικοκυράς να γεμίσει το καλάθι της … Μεγαλύτερη ανακρίβεια σίγουρα ΔΕΝ υπάρχει, αλλά η δικαιολογία «βολεύει» τους αιρετούς άρχοντές μας με τον ίδιο τρόπο που βολεύει και η απάντηση της γνωστής «άφαντης» για άλλους λόγους κυρίας του λαϊκού μας άσματος …
Εκείνη τουλάχιστον είχε πάει … λαϊκή!
Κύριοι Βουλευτές σας παρακαλώ πάτε στις…λαϊκές, όχι για να σας δούμε αλλά για να δείτε εσείς τους άνδρες και τις γυναίκες που ΠΕΦΤΟΥΝ με τα μούτρα στην άσφαλτο της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας, και κάθε άλλου ελληνικού αστικού κέντρου για να μαζέψουν φρούτα, λαχανικά και σαρδέλες που οι μικροέμποροι της λαϊκής πετάνε στο οδόστρωμα κάθε απόγευμα όταν μαζεύουν τους πάγκους τους καθώς τελειώνει το αλισβερίσι με τους καταναλωτές!..
Παλιότερα εάν ήσασταν «τυχεροί» μπορούσε να πέσετε και επάνω στις παρέες των «Ρομπέν των Σουπερμάρκετ» (αλήθεια εκείνα τα παιδιά, σαν τους ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ πού και γιατί άραγε … χάθηκαν;)
Μήπως φοβήθηκαν ότι όπως περίμεναν τη διανομή οι «φτωχοί και παραμελημένοι» ως «μάνα εξ ουρανού» κάποιοι από τους πολιτικούς μας από την απληστία τους θα … απλώνανε το χέρι να πάρουν και αυτοί μερικά από τα τρόφιμα που τα παιδιά μοίραζαν;
Επισκεφθείτε και το http://piperopoulos.blogspot.com/
