Με μια από τις μεγαλύτερες κοινωνικές προκλήσεις των τελευταίων δεκαετιών βρίσκεται αντιμέτωπη η Ευρωπαϊκή Ένωση: τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Περισσότεροι από 93 εκατομμύρια Ευρωπαίοι ζουν σήμερα σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, ενώ σχεδόν ένα στα τέσσερα παιδιά μεγαλώνει σε συνθήκες οικονομικής ανασφάλειας. Ιδιαίτερα ανησυχητική παραμένει η κατάσταση στην Ελλάδα, που καταγράφει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό φτώχειας στην ΕΕ μετά τη Βουλγαρία, με το 27,5% του πληθυσμού να αντιμετωπίζει κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Μέσα σε αυτό το δύσκολο περιβάλλον, η Κομισιόν παρουσίασε χθες μια νέα κοινωνική στρατηγική με ιδιαίτερα φιλόδοξο στόχο την εξάλειψη της φτώχειας στην ΕΕ έως το 2050. Η στρατηγική βασίζεται σε τρεις βασικούς πυλώνες: τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας, τη διασφάλιση πρόσβασης σε κοινωνικές υπηρεσίες και την ενίσχυση του συντονισμού των πολιτικών κατά της φτώχειας. Παράλληλα, περιλαμβάνει ειδικές δράσεις για την παιδική φτώχεια και την ενίσχυση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία έως το 2030.
«Περιορισμένη πρόοδος» μέχρι σήμερα
Ωστόσο, η ίδια η Κομισιόν αναγνωρίζει ότι η πρόοδος είναι «περιορισμένη». Από το 2019 έως σήμερα, μόλις 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι βγήκαν από τον κίνδυνο φτώχειας, όταν ο στόχος για το 2030 προβλέπει μείωση κατά τουλάχιστον 15 εκατομμύρια. Επιπλέον, η Κομισιόν ξεκαθαρίζει ότι οι προτάσεις της αποτελούν πολιτικές κατευθύνσεις και «συστάσεις», γεγονός που σημαίνει ότι η επιτυχία τους εξαρτάται κυρίως από τις εθνικές κυβερνήσεις.
Μία από αυτές τις συστάσεις αφορά τα παιδιά: Από το 2021 η Κομισιόν προβλέπει δωρεάν πρόσβαση των παιδιών σε βασικές υπηρεσίες, όπως η εκπαίδευση, η υγειονομική περίθαλψη και τα σχολικά γεύματα. Ωστόσο, αξιωματούχοι της Κομισιόν παραδέχονται ότι η αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς ουσιαστική στήριξη των οικογενειών και καλύτερη ένταξη των γονέων στην αγορά εργασίας.
Διευκρινίσεις για την Ελλάδα
Με αφορμή την ανησυχητική κατάσταση στην Ελλάδα, η εκτελεστική αντιπρόεδρος της Κομισιόν Ροξάνα Μινζάτου ανέφερε χθες ότι η αξιολόγηση των κρατών-μελών δεν γίνεται μόνο με βάση τους σημερινούς δείκτες, αλλά βάσει και των επιπτώσεων προηγούμενων κρίσεων και τη διαχρονική πρόοδο. Παραδέχθηκε, παράλληλα, ότι δεν αρκεί μόνον η διάθεση κονδυλίων, αλλά απαιτείται συγχρόνως συνδυασμός μεταρρυθμίσεων και επενδύσεων.
Για τη χρηματοδότηση των δράσεων, πάντως, η Κομισιόν παραπέμπει σε σειρά διαθέσιμων «εργαλείων», όπως τα 50,2 δισ. ευρώ του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου Plus, καθώς και πόρους από τον Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF). Εξάλλου, στον επόμενο πολυετή ευρωπαϊκό προϋπολογισμό (2028-2034) προβλέπονται τουλάχιστον 100 δισ. ευρώ για κοινωνικές πολιτικές. Η παρακολούθηση της αξιοποίησης των κονδυλίων θα γίνεται μέσω του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου και των ειδικών ανά χώρα συστάσεων, εξήγησαν αρμόδιες πηγές.
