Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Δώρο Ανθρωπότητας είναι ο Ελληνισμός και γι’ αυτό είναι διαχρονικός. Δεν φοβάται τους ραγιάδες και τους προδότες, διότι πάντα επέζησε από αυτούς από την αρχή. Κι αν μερικοί πλανώνται και δεν πιστεύουν πια σε αυτόν, είναι μόνο και μόνο γιατί δεν κοιτάζουν την ζωή και την αξία της, αλλά την καθημερινότητα και την τιμή της. Ενώ ο Ελληνισμός δεν είναι φτιαγμένος για την κοινωνία της λήθης και της αδιαφορίας.
Μελετά μόνο το μέλλον μέσω του παρελθόντος, διότι είναι μια μνήμη μέλλοντος που δεν εξετάζει καν το παρόν. Διασχίζει τον χρόνο για να δώσει κουράγιο σε όλους τους λαούς που είναι ελεύθεροι και πολιορκημένοι. Ο Ελληνισμός δεν αφοσιώνεται μόνο στους δικούς μας, είναι εξωστρεφής και παίρνει θέση ενάντια στη βαρβαρότητα όπου και να βρίσκεται, όποιος και να καταπατά. Με αυτόν τον τρόπο γέννησε τον ανθρωπισμό μέσω του αλτρουϊσμού.
Διότι ο Ελληνισμός με την ιερή έννοια της φιλοξενίας και όχι της ξενοφοβίας ήταν ο πρώτος που επινόησε ότι εμείς είμαστε οι άλλοι άλλοι και διαχώρισε τις θέσεις του με τους ρατσιστές που νομίζουν ότι είναι κάτι παραπάνω, ενώ δεν είναι παρά το αποτέλεσμα μιας κοινωνικής σαβούρας που λερώνει ακόμα και τις ψυχές.
Ο Ελληνισμός δεν στέκεται σε αυτές τις λεπτομέρειες και προσπαθεί για όλους, διότι ο στόχος του είναι η εξέλιξη της Ανθρωπότητας και όχι ενός μεριδίου αυτής, γιατί ξέρει ότι δεν θα είχε νόημα. Γι’ αυτόν το λόγο ο Ελληνισμός ανήκει στις σπάνιες έννοιες που σέβεται όλη η Ανθρωπότητα. Λειτουργεί ως αντιπρόσωπός της σε κάθε μάχη, διότι είναι η αντεπίθεσή της ενάντια στα εγκλήματα και τις γενοκτονίες.
Είναι ένα ηθικό παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους λαούς, που αντιστέκονται στα συστήματα που καταπατούν τους ανθρώπους. Κι αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να θυσιαστεί κάποιος άλλος λαός για να προσφέρει αυτό το δώρο στην Ανθρωπότητα, αλλιώς θα άλλαζε η ουσία της, η ανθρώπινη.
