Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Η ελληνική αναγνώριση της γενοκτονίας των Ασσυρίων προετοιμάζεται. Ως θέμα ακολουθεί τις αποφάσεις του Ευρωκοινοβουλίου το 2006, της Σουηδίας το 2010 αλλά και την πορεία της Αυστραλίας που προσπαθεί ν’ αναγνωρίσει την τριάδα γενοκτονιών δηλαδή τη γενοκτονία των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ποντίων. Η Ελλάδα σε αυτό το πλαίσιο έχει αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Ποντίων το 1994 και τη γενοκτονία των Αρμενίων το 1996. Και τώρα είμαστε σε αναμονή για την τρίτη αναγνώριση. Η διαδικασία άρχισε με τους προσφυγικούς συλλόγους που με τα ψηφίσματά τους αναγνώρισαν τη γενοκτονία των Ασσυρίων ως φυσιολογικό επακόλουθο των δύο πρώτων αναγνωρίσεων. Και ως πρόσφυγες που είχαν οι ίδιοι υποστεί γενοκτονία, η πράξη τους έχει μια βαθύτερη αξία. Το μέγεθος των αναγνωρίσεων άγγιξε και την Παμποντιακή Οργάνωση της Ελλάδας. Έτσι μετά από επαφές που έγιναν με την ίδια και την υπόσχεση του προέδρου σε εκδήλωση των Αρμενίων, η ΠΟΕ αναγνώρισε επίσημα τη γενοκτονία των Ασσυρίων. Η αναμενόμενη συνέχεια αυτής της πράξης ήταν και η αποστολή επιστολής στη Βουλή των Ελλήνων, για να ενεργοποιηθεί μια κινητικότητα στον πιο επίσημο κρατικό φορέα. Ακολούθησε και βουλευτική ερώτηση στο υπουργείο εξωτερικών, στην οποία απάντησε θετικότατα ο υφυπουργός. Και μ’ αυτόν τον τρόπο άρχισε η επίσημη διαδικασία της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ασσυρίων. Πάνω σ’ αυτή τη βάση, ήρθε τώρα και η επίσημη αναγνώριση της Διεθνούς Παμποντιακής, που δίνει ακόμα μεγαλύτερο βάρος στην όλη υπόθεση, αφού είναι πλέον αποδεκτή από όλους τους φορείς και σε όλα τα επίπεδα. Είναι σημαντικό λοιπόν να συνειδητοποιήσει κάθε Έλληνας πολίτης ότι η Ελλάδα ετοιμάζεται να κάνει επίσημα το καθήκον της σε αυτόν τον ανθρώπινο τομέα, επειδή είναι το πρέπον. Θα είναι και μια δικαίωση, όχι μόνο για τα θύματα της γενοκτονίας, αλλά και για τους απογόνους των επιζώντων, που έχουν προσφέρει τόσα πολλά εδώ και χρόνια στην πατρίδα μας.
