Από την Καμπούλ στην ελληνική κρίση…
Ο σήμερα 61χρονος Μάρτιν Γέγκερ βρισκόταν συχνά στο προσκήνιο. Και ακόμη συχνότερα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Κιέβου. Όποτε ταξίδευαν καγκελάριοι ή υπουργοί με το τρένο στην Ουκρανία, ήταν εκείνος που τους υποδεχόταν ως πρέσβης. Γνωρίζει καλά τις κρίσεις – και τους πολέμους. Στο παρελθόν διετέλεσε πρέσβης στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και στην Ουκρανία, θέσεις που δεν βρίσκονται στην κορυφή της λίστας προτίμησης των διπλωματών.
Το βιογραφικό του μοιάζει να έχει μία λογική ακολουθία σταθμών, ωστόσο η επαγγελματική του πορεία του διακόπτεται και από «εκπλήξεις». Ένας από αυτούς τους σταθμούς είναι τα καθήκοντά του ως εκπρόσωπος Τύπου: Η δουλειά του ήταν να επικοινωνεί και να εξηγεί. Έπρεπε να απαντά σε ερωτήσεις – κάτι που στη νέα του θέση θα κάνει μάλλον σπάνια. Ως πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών, το βασικό ζητούμενο είναι άλλωστε η σιωπή.
Η καριέρα του ξεκίνησε στο υπουργείο Εξωτερικών. Το 2005 έγινε εκπρόσωπος του τότε υπουργού Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ. Το 2013 ανέλαβε καθήκοντα πρέσβη στην Καμπούλ, παρουσιάζοντας την αποστολή της Γερμανίας στο Αφγανιστάν ως επιτυχή – κάτι που δεν επιβεβαιώθηκε ωστόσο αργότερα. Η κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν ήταν ένα από τα σενάρια που η ίδιαη ΒND δεν κατάφερε να προβλέψει έγκαιρα και δέχτηκε έντονη κριτική γι' αυτό.
Στην Καμπούλ μια μέρα του τηλεφώνησε ο τότε υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Είχε μόλις «αδειάσει» δημόσια τον εκπρόσωπό του και χρειαζόταν αντικαταστάτη. Ήθελε οπωσδήποτε τον Μάρτιν Γέγκερ. Έτσι, από την Καμπούλ επέστρεψε στο Βερολίνο και βρέθηκε ξανά μπροστά από τις κάμερες. Τα προβλήματα ήταν μεν διαφορετικά, οι κρίσεις όμως παρέμεναν και αφορούσαν την επιβίωση του ευρώ. Ο ίδιος αστειευόταν τότε ότι επί μια εβδομάδα τότε ασχολούνταν αποκλειστικά με την Ελλάδα.
… και από υφυπουργός σε λομπίστα
Ο Γέγκερ κινήθηκε σε διάφορες κατευθύνσεις: Διετέλεσε υφυπουργός στο υπουργείο Εσωτερικών της Βάδης-Βυρτεμβέργης, όπου έπρεπε να «πουλήσει» μια σκληρή πολιτική απελάσεων. Ακολούθησαν οι πρεσβείες σε Ιράκ και Ουκρανία.
Ακόμη και ως λομπίστας εργάστηκε: Από το 2008 έως το 2013 άφησε το υπουργείο Εξωτερικών για τον όμιλο Daimler, όπου λειτούργησε σαν «υπουργός Εξωτερικών» της αυτοκινητοβιομηχανίας, αποκτώντας έναν γεμάτο τηλεφωνικό κατάλογο πολύτιμων επαφών.
Και τώρα, ως «διπλωμάτης των κρίσεων» τον περιμένουν, σίγουρα, πολλές ακόμη κρίσεις.
Πηγές: Tagesschau, deutschlandfunk
