Του Αχιλλέα Ζάκκα, Leonberg
Κυριακή πρωί κάθομαι και πίνω τον καφέ μου, και επειδή είναι αργά τον πίνω με την ησυχία μου αφού πλέων είμαι συνταξιούχος. Πάνω στο τραπέζι 2-3 φρυγανιές με μέλι. Ποιο δίπλα μου ακόμα ένα εκκρεμές που είχε φτιάξει η εγγονή μου για το μάθημα της φυσικής. Ασυναίσθητα πιάνω το μπολάκι του και το βάζω σε κίνηση και το εκκρεμές αρχίζει να κάνει την γνωστή κίνηση που κάνουν όλα τα εκκρεμές από τότε που βγήκαν οι νόμοι της φύσης. Κάθομαι και το χαζεύω. Το κοιτάζω όπως κάθομαι και αυτό μια πηγαίνει Αριστερά, μια πηγαίνει Δεξιά. Το κοιτάζω κόντρα και αυτό μια έρχεται σε μένα, μια απομακρύνεται. Τι μου ήρθε παίρνω την φρυγανιά με το μέλι που έτρωγα «τι σου είναι ο άνθρωπος όταν δεν έχει δουλειά να κάνει» και το βάζω κάτω από το εκκρε-μες και μόλις αυτό φτάνει στο μέλι τσούκ κολλάει εκεί. Ωραίο παιχνίδι σκέφτομαι και συνεχίζω. Όπου κι αν βάλω την φρυγανιά με το μέλι εκεί κολλάει και το εκκρεμές. Την βάζω ΔΕΞΙΑ κολλάει κι αυτό δεξιά. Την βάζώ ΑΡΙΣΤΕΡΑ κι αυτό κολλάει αριστερά. Την βάζω ΚΕΝΤΡΟ κολλάει κέντρο.
Όπου το μέλι εκεί και το εκκρεμές. Ούτε και πολιτικός να ήταν. Κατά καιρούς με βασάνιζε μια απορία με τα καμώματα και τις μετακινήσεις διαφόρων κατ` επάγγελμα υποψηφίων πολιτικών ή συμβούλων από τον ένα συνδυασμό στον άλλο διαφορετικό από τα ιδιολογικά ή πολιτικά «πιστεύω» αν έχουν τέτοια. Το πολύ φτωχό μυαλό μου δεν μπορούσε να εξηγήσει αυτό το φαινόμενο όσο και αν προσπάθησα. Τώρα βλέποντας το εκκρεμές και το μέλι κατάλαβα επιτέλους. Πως μάλλον σε κάποιο «μέλι» κολάν κι αυτοί. Και το κουφό είναι που σαν μη συμβαίνει τίποτα μας ζαλίζουν τα αυτιά με παχιά και φουσκωμένα λόγια για έργα που «δεν» θα γίνουν, για διαφάνεια «κι ας μην ξέρουν τι θα πει αυτή η λέξη» και για την αγωνιστική και αταλάντευτη στάση τους «ΣΑΝ ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ». Θα ήθελα να τους ρωτήσω τουλάχιστο γνωρίζουν την λέξη «ΝΤΡΟΠΗ».
