Παρέμβαση για κατάργηση σχολείων

Έχει σίγουρα ξεχειλίσει το ποτήρι για τα  ελληνικά σχολεία στη Γερμανία. Τα ερωτήματα πολλά και διαχρονικά, δυστυχώς για τις επιλογές αυτής της χώρας.

Υπάρχει Ελλάδα που ενδιαφέρεται και νοιάζεται για μια άλλη Ελλάδα που διαπρέπει, ξεχωρίζει, προσφέρει στο εθνικό συνάλλαγμα και κυρίως πονά πραγματικά την πατρίδα; Υπάρχει έστω και ελάχιστη εθνική αξιοπρέπεια;

Σήμερα που ξαναφουντώνει  το μεταναστευτικό ρεύμα, ειδικά προς τη Γερμανία, σήμερα που τα σχολεία θα γεμίσουν φωνές από παιδιά ελλήνων που αφήνουν πίσω τους με πόνο τη χρεοκοπημένη χώρα, σήμερα η πολιτική ηγεσία του τόπου πήρε μια απόφαση κόντρα στη λογική και στον ελληνισμό.

Με αυτό τον τρόπο λοιπόν θα διατηρήσει την εθνική συνείδηση της διασποράς; Με αυτό τον τρόπο θα δώσει το δικαίωμα στα ελληνόπουλα να ονειρεύονται να σπουδάσουν, να ζήσουν κάποτε στη χώρα που αγαπούν και έχουν στην καρδιά τους;  Γιατί αυτόματα θέτει τις ελληνικές οικογένειες στο περιθώριο;

Σήμερα η εποχή μας, σε συνάρτηση βέβαια και με την άσχημη εικόνα που έχει δημιουργηθεί στο εξωτερικό για τη χώρα μας,  απαιτεί  ενίσχυση και όχι αφαίμαξη των σχολείων στη Γερμανία, αποτελεί θα λέγαμε μονόδρομο όσο γίνεται περισσότεροι άνθρωποι, κάθε εθνικής προέλευσης να γίνουν γνώστες της ελληνικής γλώσσας, να εντρυφήσουν στον ελληνικό πολιτισμό… Αναβάθμιση και μετεξέλιξη χρειάζονται συνεπώς τα σχολεία και όχι κατάργηση.  Και στην αιτιολογία πως δεν υπάρχουν χρήματα λόγω της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας για τη χώρα, ας μειώσει η παρούσα πολιτική ηγεσία τους μισθούς  στα υψηλόμισθα κομματικά στελέχη διαφόρων ανενεργών οργανισμών, να καταργήσει επιτροπές ρουσφετολογικού χαρακτήρα, και να  αποδώσει οικονομική δικαιοσύνη φορολογώντας πραγματικά αυτούς που τα έχουν… Γιατί καταντά στο τέλος αστεία μια τέτοια δικαιολογία… Και δεν πείθει κανέναν.