Η νέα στρατηγική για τις θεωρήσεις (βίζες), που παρουσίασε χθες η Κομισιόν, προτείνει ουσιαστικά τη χορήγηση πρόσβασης σε ευρωπαϊκό έδαφος πολιτών τρίτων χωρών ως διπλωματικό «μέσο», ώστε να επιτευχθούν οι μεταναστευτικοί στόχοι. «Οι θεωρήσεις είναι το ισχυρότερο εργαλείο που διαθέτουμε», παραδέχεται κοινοτική πηγή.
Ουσιαστικά, η Ε.Ε. επιδιώκει να «τιμωρήσει» χώρες που αρνούνται να δεχθούν πίσω πολίτες τους, περιορίζοντας την έκδοση θεωρήσεων.
Ο Επίτροπος Μετανάστευσης Μάγκνους Μπρούνερ τόνισε χθες ότι η ΕΕ θα χρησιμοποιήσει κάθε διαθέσιμο «εργαλείο» ώστε να προσδιορίζει ποιος επιτρέπεται να εισέλθει σε ευρωπαϊκό έδαφος και ποιος θα πρέπει να αποχωρεί.
«Για τις χώρες των οποίων οι πολίτες χρειάζονται βίζα για να εισέλθουν στην ΕΕ, θα ενισχύσουμε την επιρροή μας συνδέοντας τους όρους θεώρησης πιο στενά με τα συμφέροντά μας», τόνισε ο Αυστριακός επίτροπος, προσθέτοντας ότι θα βελτιωθεί το σύστημα επανεισδοχής, «ώστε η ΕΕ να μπορεί να δρα ταχύτερα εναντίον εταίρων της που αρνούνται να δεχθούν πίσω πολίτες τους, οι οποίοι δεν έχουν δικαίωμα παραμονής στην ΕΕ».
Μηχανισμός αξιολόγησης
Στο σχετικό κείμενο, εξάλλου, αναφέρεται ότι θα εφαρμοστεί μηχανισμός αξιολόγησης –που βρίσκεται υπό διαβούλευση μεταξύ Κομισιόν και κρατών μελών– όπου οι κανόνες θεώρησης θα συνδεθούν με συγκεκριμένα κριτήρια για τις τρίτες χώρες, όπως ποσοστά επιστροφών και επανεισδοχών.
Παράλληλα, θα διευκολύνονται οι διαδικασίες προσέλκυσης ειδικευμένων εργαζομένων, ώστε να καλυφθούν κενά σε κρίσιμους τομείς, όπως της υγείας. Απτό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη εμπορική συμφωνία ΕΕ – Ινδίας, που ορίζει νέο πλαίσιο διευκόλυνσης άφιξης ειδικευμένων Ινδών εργαζομένων στην ΕΕ, και εποχικών εργαζομένων.
Υπό την «πίεση» της ανόδου της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη και της πολιτικής «εργαλειοποίησης» του μεταναστευτικού από τρίτες χώρες, η ΕΕ σκληραίνει τη στάση της με τη νέα στρατηγική μετανάστευσης με στόχο την περαιτέρω μείωση παράτυπων αφίξεων.
Μείωση αφίξεων
Παρότι οι παράτυπες αφίξεις έχουν μειωθεί κατά ένα τέταρτο το 2025, η νέα πενταετής στρατηγική επισημαίνει ως προτεραιότητα την αύξηση του ποσοστού απελάσεων εκείνων, που οι αιτήσεις τους απορρίπτονται. Η στρατηγική επισημαίνει, άλλωστε, την περαιτέρω προώθηση «δυναμικής διπλωματίας μετανάστευσης», ώστε να πειστούν τρίτες χώρες να «μπλοκάρουν» αναχωρήσεις μεταναστών προς την Ευρώπη ή να δέχονται πίσω υπηκόους τους μέσω συμφωνιών, που έχουν υπογραφεί με την Αίγυπτο, το Μαρόκο, την Τυνησία και τη Μαυριτανία, όπου ο έλεγχος των μεταναστευτικών ροών έχει συνδεθεί με παροχή ευρωπαϊκών κονδυλίων και επενδύσεων.
