Η Ιταλία πανηγυρίζει από χθες τη νίκη της ανδρικής ομάδας σκυταλοδρομίας 4Χ100. Όχι μόνο για το χρυσό μετάλλιο αλλά και για την νίκη της πολυπολιτισμικής κοινωνίας.Κέρδισε η πολυπολιτισμική Ιταλία. Η νίκη στη σκυταλοδρομία 4×100 των ανδρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο είναι πράγματι ιστορική. Όχι μόνον επειδή το χρυσό μετάλλιο κερδήθηκε με ελάχιστη διαφορά από τη Μεγάλη Βρετανία, αλλά και επειδή τα τέσσερα μέλη της ιταλικής ομάδας αποτελούν πιστή απεικόνιση της αλλαγής και προόδου της σημερινής κοινωνίας.
Δυο αθλητές, ο Λορέντσο Πάττα και ο Φιλίπο Τόρτου, κατάγονται από την Σαρδηνία, μια από τις φτωχότερες περιοχές της χώρας. Ο Πάττα, 21 ετών, ασχολείται με τον στίβο μόνον από το 2016, ενώ ο Τόρτου είναι από τα μεγαλύτερα ταλέντα του ιταλικού αθλητισμού, ο πρώτος Ιταλός που έτρεξε τα 100 μέτρα σε λιγότερο από 10 δευτερόλεπτα.
Ο Ιταλός Φάουστο από τη Νιγηρία
Οι άλλοι δυο σπρίντερ είναι ο Μάρσελ Γιάκομπς και ο Εσεόζα Φοστίνε Ντεζάλου. Ο Γιάκομπς θριάμβευσε ήδη στα 100 μέτρα και κατάφερε να πετύχει μια ακόμη ολυμπιακή νίκη. Ιταλίδα η μητέρα του, αμερικανός στρατιώτης ο πατέρας του. Γεννήθηκε στο Τέξας και στην συνέχεια ήρθε να ζήσει με την μητέρα του στην Βιτσέντσα. Παιδί μεικτού ζευγαριού, όταν ήταν μικρός προσπαθούσε να καταλάβει τι το διαφορετικό έχει από τα άλλα παιδιά. Είχε απλώς περισσότερες δυνατότητες και ευτυχώς οι καιροί αλλάζουν.
Ο δε Εσεόσα Φοστίνε Ντεζάλου στην Ιταλία είναι για όλους απλά ο Φάουστο. Γεννήθηκε από Νιγηριανούς μετανάστες γονείς και μπόρεσε να πάρει την ιταλική υπηκοότητα μόνον στα 18 του. Αρχικά ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο, αλλά σύντομα κατάλαβε ότι αγαπούσε το τρέξιμο.
Η μητέρα του δεν μπόρεσε να πάει σε τηλεοπτική εκπομπή όπου την καλέσανε, διότι φροντίζει αδιάκοπα, εδώ και χρόνια μια ηλικιωμένη κυρία. «Τώρα θα την ανταμείψω για όλες τις θυσίες της, για το ότι μου έμαθε τις αξίες της ζωής», είπε συγκινημένος ο Μαρσέλ. Ευτυχώς τα πράγματα αλλάζουν, αν και η Ιταλία περιμένει ακόμη το νόμο, ο οποίος θα επιτρέπει να παίρνουν πιο εύκολα την υπηκοότητα τα παιδιά των μεταναστών. Η κεντροαριστερά πιέζει, η Λέγκα αντιστέκεται. Και ο Ντράγκι -ή ο διάδοχός του- κάποια στιγμή θα πρέπει να πάρει ξεκάθαρη θέση.
Θεόδωρος Ανδρεάδης Συγγελλάκης, Ρώμη
