Η Ιταλίδα πρωθυπουργός υπογραμμίζει τον περιορισμό της τιμής του φυσικού αερίου και του σπρεντ κατά εξήντα μονάδες. Οι σχολιαστές όμως εντοπίζουν και προβλήματα.Από τα κυριότερα θέματα, με τα οποία ασχολήθηκε αμέσως η δεξιά Ιταλίδα πρωθυπουργός, είναι το μεταναστευτικό: με τους νέους κανόνες που εγκρίθηκαν, στις ΜΚΟ απαγορεύεται να πραγματοποιούν κάθε φορά πάνω από μια διάσωση ναυαγών και πρέπει αμέσως να ειδοποιούν τις ιταλικές αρχές. Συχνά τους παραχωρείται ασφαλές λιμάνι, το οποίο βρίσκεται μακριά από το σημείο όπου έγινε η διάσωση. Δεν υλοποιήθηκαν πάντως τα σχέδια για ναυτικό μπλόκο νότια της Σικελίας, στα οποία το κόμμα της Μελόνι είχε αναφερθεί προεκλογικά.
Παράλληλα η νέα επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης διατήρησε τις καλές σχέσεις της με τις κυβερνήσεις της Πολωνίας και της Ουγγαρίας, αλλά προσπάθησε να στείλει και ένα άλλο μήνυμα: ότι παρά τις βαθιά ευρωσκεπτικιστικές θέσεις του παρελθόντος, στη φάση αυτή δεν επιθυμεί σύγκρουση με τις Βρυξέλλες. Η Ιταλία επέμεινε στην ανάγκη έγκρισης του πλαφόν για το φυσικό αέριο και ζήτησε νέο πακέτο βοήθειας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω των επιπτώσεων της ενεργειακής κρίσης.
Παρακολουθήσεις και ατομικά δικαιώματα
Υπάρχουν ακόμη, ασφαλώς, θέματα προς επίλυση: η κυβέρνηση Μελόνι θεωρεί ότι οι Ιταλοί εισαγγελείς κάνουν υπερβολική χρήση των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Κάρλο Νόρντιο θα ήθελε να τους θέσει περιορισμούς, αλλά στην πράξη πρόκειται για ιδιαίτερα χρήσιμο μέσο, όπως αποδεικνύουν και τα αποτελέσματα του αγώνα κατά της μαφίας. Η Ιταλία επίσης συνεχίζει να ζητά κάποιες αλλαγές στη χρηματοδότηση του Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Πρόκειται όμως για λεπτομέρειες και όχι για την ευρεία αναθεώρηση που η Μελόνι απαιτούσε προεκλογικά.
Στα κύριας σημασίας σημεία συμπεριλαμβάνονται τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Προς το παρόν η Ιταλίδα πρωθυπουργός και οι σύμμαχοί της (η Λέγκα και η Φόρτσα Ιτάλια) δεν άλλαξαν την ισχύουσα νομοθεσία, ούτε στο θέμα της άμβλωσης, ούτε και για τα ομόφυλα ζευγάρια. Δεν έπαψαν βέβαια να ακούγονται προτάσεις που θα ήθελαν να μειώσουν το δικαίωμα ελεύθερης επιλογής των γυναικών. Η ιταλική συντηρητική παράταξη όμως δείχνει πως θέλει να αποφύγει κινήσεις που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν σοβαρό προβληματισμό και αντίθεση στο εσωτερικό της κοινωνίας.
Θεόδωρος Ανδρεάδης-Συγγελλάκης, Ρώμη
