Η νέα γερμανική κυβέρνηση εξετάζει την κατάργηση της απόφασης της προηγούμενης κυβέρνησης για απόκτηση της γερμανικής υπηκοότητας σε τρία χρόνια για όσους διακρίνονται σε κάποιον τομέα. Συμφωνεί και η AfD.Ήταν μια απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης του «φωτεινού σηματοδότη» με υψηλό συμβολισμό, αφού ήθελε να στείλει το σήμα μιας κοινωνίας ανοικτής και δεκτικής, έτοιμης να ενσωματώσει γρήγορα και ισότιμα όσους πραγματικά το επιθυμούν.
Από το καλοκαίρι του 2024 όσοι ξένοι το επιθυμούσαν και είχαν να επιδείξουν κάποια επιτεύγματα ή διακρίσεις στις σπουδές ή στην εργασία τους, αλλά και κάποια εξαιρετική κοινωνική δραστηριότητα είχαν τη δυνατότητα να αποκτήσουν τη γερμανική υπηκοότητα μετά από τρία μόλις χρόνια παραμονής στη χώρα. Παλαιότερα το αντίστοιχο διάστημα ήταν σε γενικές γραμμές οκτώ χρόνια και σε ειδικές περιπτώσεις πέντε. H πενταετία πάντως παραμένει και βάσει της νέας κυβερνητικής συμφωνίας.
Ποιοι αντιδρούσαν
Η απόφαση αυτή είχε επικριθεί τόσο από τους Χριστιανοδημοκράτες όσο και από την ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) που της είχε δώσει τον ειρωνικό χαρακτηρισμό «πολιτογράφηση τούρμπο». Τώρα οι Σοσιαλδημοκράτες αποφάσισαν να κάνουν το χατίρι του ισχυρότερου εταίρου τους και να καταργήσουν αυτή τη διάταξη, που οι ίδιοι υπό τον Όλαφ Σολτς είχαν προωθήσει, επιστρέφοντας και πάλι στα πέντε χρόνια. Η απόφαση προκάλεσε «μερική» ικανοποίηση στην AfD, που φυσικά θα προτιμούσε να μην αποκτούν ποτέ γερμανικό διαβατήριο οι «μη καθαρόαιμοι» Γερμανοί. Σε κάθε περίπτωση είναι μια κίνηση που στοχεύει να ικανοποιήσει το συντηρητικό ακροατήριο του Φρίντριχ Μερτς, του επόμενου καγκελάριου, που φαίνεται να πιστεύει και αυτός, όπως πολλοί ομοϊδεάτες του στην Ευρώπη, ότι ο καλπασμός της ακροδεξιάς προς την εξουσία μπορεί να ανατραπεί μόνο αν τα υπόλοιπα κόμματα προλάβουν να υλοποιήσουν δικά της αιτήματα.
Παραμένει η διπλή υπηκοότητα
Αυτό που υπήρχε αρχικά σαν σκέψη, αλλά τελικώς εγκαταλείφθηκε ήταν να υπάρχει η δυνατότητα αφαίρεσης της υπηκοότητας από όσους θεωρούνταν ύποπτοι για τρομοκρατική, αντισημιτική ή άλλου είδους «ακραία» δράση. Η πρόταση αυτή υπήρχε αρχικά στο κείμενο της διαπραγμάτευσης για τον σχηματισμό του συνασπισμού, αλλά είχε επικριθεί έντονα από διάφορες μεταναστευτικές οργανώσεις στην Γερμανία.
Αυτό που επίσης δεν πρόκειται να καταργηθεί, αν και είχε επίσης μπει στο μικροσκόπιο από Χριστιανοδημοκράτες πολιτικούς, είναι η διατήρηση της διπλής υπηκοότητας. Έτσι κι αλλιώς πολλές χώρες δεν αφαιρούν την υπηκοότητα, ακόμα και αν ένας πολίτης τους το αιτηθεί προκειμένου να αποκτήσει μια άλλη.
Καθυστερούν σκόπιμα τις αιτήσεις;
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι παρά την σχετική ρύθμιση «εξπρές», που είχαν αποφασίσει Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι και Φιλελεύθεροι και τέθηκε σε εφαρμογή τον Ιούλιο του 2024, σε κάποια γερμανικά κρατίδια οι σχετικές αιτήσεις καθυστερούσαν εντυπωσιακά. Σε κάποιες περιπτώσεις οι αιτούντες περίμεναν ακόμα και 18 μήνες για να αποφανθούν οι αρχές αν θα κάνουν δεκτό το αίτημά τους. Ορισμένοι έχουν προσφύγει και στη Δικαιοσύνη κατηγορώντας τις υπηρεσίες για σκόπιμη αδράνεια. Αυτές απαντούν από τη μεριά τους με την αύξηση του αριθμού των αιτήσεων, λόγω και της αλλαγής του σχετικού νόμου.
Σε κάθε περίπτωση το γεγονός ότι η η κυβέρνηση Μερτς επιλέγει να ξεκινήσει την θητεία της με μια τέτοια απόφαση που έχει περισσότερο συμβολικό, παρά πρακτικό χαρακτήρα, σε συνδυασμό και με την υιοθέτηση σκληρότερων μέτρων για τη μετανάστευση, το άσυλο και τις απελάσεις είναι ενδεικτικό και του προσανατολισμού της, αλλά κυρίως και των μηνυμάτων που θέλει να στείλει.
Δεν είναι τυχαίο ότι το πρόγραμμα του κυβερνητικού συνασπισμού φέρει τον τίτλο «Ευθύνη για τη Γερμανία» που δίνει τη δυνατότητα για πολλές (εθνοκεντρικές) ερμηνείες.
