Αυτό πιστεύει και ο Μόριτς Βάις από το Πανεπιστήμιο Λούντβιγκ-Μαξιμίλιαν του Μονάχου: «Νομίζω ότι είναι προφανές ότι μοιάζει πολύ με το Νταβός. Πρώτα απ' όλα υπάρχουν οι διατλαντικές εντάσεις. Υπάρχει πρόβλημα, υπάρχουν προκλήσεις, υπάρχει διαφωνία σε πολλά σημαντικά πολιτικά διακυβεύματα αυτή τη στιγμή. Αυτό θα είναι κυρίαρχο, και η Ευρώπη οφείλει να βρει έναν νέο ρόλο».
Αυτό φυσικά δεν θα είναι και τόσο εύκολο σε έναν κόσμο «υπό διάλυση», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η έκθεση της Διάσκεψης με την υπογραφή του προέδρου της, Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, που έλεγε στις αρχές της εβδομάδας στο Βερολίνο ότι η «διεθνής τάξη πραγμάτων ισοπεδώνεται».
Το μυαλό πάντα στην Ουκρανία
Αυτό θα είναι λοιπόν το πρώτο ζητούμενο για πολλούς Ευρωπαίους που θα βρεθούν εκεί, όπως ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ο πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν και ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ. Το άλλο μόνιμο θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια είναι επίσης αναμενόμενο για τον Βάις. «Δεύτερον, προφανώς, είναι η Ουκρανία. Υπάρχει ένας πόλεμος σε εξέλιξη, και όποιο και αν είναι το τέλος αυτού του πολέμου, θα είναι το κλειδί για την ευρωπαϊκή ασφάλεια και την αρχιτεκτονική στο μέλλον. Και τρίτον, υπάρχουν μικρότερα, αλλά επίσης σημαντικά πάνελ για τις περιφερειακές κρίσεις, αλλά και για θέματα όπως η τεχνολογική καινοτομία, η επανάσταση στο πεδίο της μάχης, όπως τα drones και η Τεχνητή Νοημοσύνη».
Και στο Ουκρανικό, πάντως, οι απόψεις Ευρωπαίων και Αμερικανών δείχνουν ολοένα περισσότερο να αποκλίνουν. Μπορεί άραγε η παρουσία του θεωρούμενου ως πιο μετριοπαθούς εκπροσώπου του ΜAGA κινήματος, υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο να ανοίξει τον δρόμο για νέες συγκλίσεις; Ο Βάις στέκεται τουλάχιστον στη σημασία του διαλόγου των δύο πλευρών.
«Θα υπάρχει ανοιχτός διάλογος μεταξύ των υπευθύνων λήψης αποφάσεων, που συνήθως δεν μιλούν πολύ μεταξύ τους. Αυτή είναι στην πραγματικότητα η προϋπόθεση και για τη διπλωματία. Γι' αυτό πιστεύω ότι είναι σημαντική η Διάσκεψη ως μια Διατλαντική Συνάντηση, όπου οι Αμερικανοί, και όχι μόνο οι πρόεδροι, αλλά πολλά μέλη του Κογκρέσου συναντώνται με πολλές αντιπροσωπείες από την Ευρώπη και συζητούν για την ασφάλεια».
Στον αστερισμό της βίας
Αλλά αυτό που δεν θα αλλάξει στο Μόναχο, όσο καλά και αν πάνε τα πράγματα, είναι ένα δεδομένο που λίγο πολύ όλοι έχουν πλέον ομολογήσει, αλλά κανείς Ευρωπαίος δεν δείχνει ευτυχισμένος μαζί του.
«Νομίζω ότι η πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων αυτή τη στιγμή είναι πρώτα απ' όλα ότι η απειλή και η χρήση βίας έχουν γίνει ξανά ένα μέσο άσκησης πολιτικής. Αυτό είναι μια πρόκληση, επειδή ζούσαμε σε μια εποχή όπου είχαμε πάντα ως προϋπόθεση ότι επιλύουμε τις συγκρούσεις μας ειρηνικά. Επομένως, αυτή είναι πραγματικά μια αλλαγή και νομίζω ότι είναι κάτι, το οποίο, ειδικά οι Ευρωπαίοι, έχουν προβλήματα να το συνηθίσουν».
Απροετοίμαστοι δεν είναι πάντως, αφού υπάρχει και το περυσινό προηγούμενο με την προκλητική, απαξιωτική για τους Ευρωπαίους, παρουσία του Αμερικανού αντιπροέδρου Τζέιμς Ντι Βανς.
