Με αφορμή το “συνειδησιακό πρόβλημα” της κ. Βάσως Παπανδρέου
Του Δαμιανού Βασιλειάδη,
εκπαιδευτικού, συγγραφέα,
ηγετικού και ιδρυτικού στελέχους του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ
Αθήνα, 21.10.2011
Επανειλημμένα εκφράζεται από στελέχη του ΠΑΣΟΚ (και όχι μόνο), τον τελευταίο καιρό, η επικαλούμενη δυσκολία τους, να ψηφίζουν “για τελευταία φορά” κ ά θ ε φ ο ρ ά, τα επαίσχυντα νομοσχέδια της κατοχικής κυβέρνησης της Ελλάδας υπό την ηγεσία του Γιώργου Παπανδρέου, γιου αυτή τη φορά της δυναστείας του πατρός Ανδρέα Παπανδρέου και εγγονού του Γεωργίου Παπανδρέου, με την επίκληση και προβολή του “συνειδησιακού προβλήματος”. (υπήρξαν φυσικά και άλλες δυναστείες ως γνωστόν και ας ευχηθούμε κάποτε να εξαφανιστούν και να μην εμφανιστούν καινούργιες).
Ήταν πραγματικά να λυπάσαι την κα. Βάσω Παπανδρέου να “συνθλίβεται” κυριολεκτικά !!! κάτω από το βάρος του συνειδησιακού της προβλήματος, γεγονός που κοντεύει να δημιουργήσει και σε μάς το ίδιο πρόβλημα, για συμπαράσταση στην ίδια και σε όλους αυτούς που θέλουν σώνει και καλά να μας σώζουν στο διηνεκές, έως πια να μην υπάρχει δυνατότητα σωτηρίας λόγω εξαφάνισής μας από το προσκήνιο της ιστορίας, εφόσον δεν τους στείλουμε εμείς στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, τουλάχιστον.
Ας μιλήσουμε όμως τη γλώσσα της αλήθειας: Υπάρχει πραγματικά συνειδησιακό πρόβλημα, που αφορά την ευθύνη απέναντι στο κοινωνικό σύνολο ή απλώς είναι πρόβλημα αμαύρωσης της υστεροφημίας ορισμένων καιροσκόπων σοσιαληστών και όχι μόνο (επαναλαμβάνω).
Το έπαιζαν με το αζημίωτο επαναστάτες και τώρα, ως ακροδεξιοί νεοφιλελεύθεροι, θέλουν να ξεπλυθούν συνειδησιακά απέναντί στον ελληνικό λαό στην “κολυμπήθρα της λησμοσύνης” τρόπον τινά, για τα διαρκή και όχι στιγμιαία εγκλήματα που διέπραξαν και διαπράττουν ακόμη, με την ανοχή δυστυχώς του ελληνικού λαού, ενώ πριν διατηρούσαν το φωτοστέφανο του “επαναστάτη”
Τώρα αυτή η υστεροφημία τους διακυβεύεται. Γιατί και πλούτη απέκτησαν σε βάρος μας και εξουσία και αξιώματα, χωρίς και να το αξίζουν. Αυτό είναι το πρόβλημά τους. Και φυσικά το φέρουν βαρέως. Γιατί, ενώ το έπαιζαν σωτήρες, τώρα αποδεδειγμένα πλέον είναι οι νεκροθάφτες του ελληνικού λαού.
Το πρόβλημά τους στην ουσία είναι πώς θα τους δοξάζουν εκείνοι, που σήμερα ή αύριο θα είναι ήδη νεκροί!
Εδώ είναι το ερώτημα και η απάντηση είναι καθαρή και ξάστερη.
Όλους αυτούς που προφασίζονται συνειδησιακά προβλήματα ένα και μόνο τους ενδιέφερε και τους ενδιαφέρει: Η καριέρα τους και μόνο και τα προνόμια που τους έχει εξασφαλίσει και τους εξασφαλίζει ακόμη το ανάλγητο αυτό σύστημα (το αντιλαϊκό και νεοταξικό) που υπηρετούν συνειδητά σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.
Τον ελληνικό λαό τον είχαν και τον έχουν ΓΡΑΜΜΕΝΟ, σε απλά και κατανοητά ελληνικά!
Όμως αυτό το πράττουν οι περί ου ο λόγος, γιατί πιστεύουν ότι ο ελληνικός λαός εύκολα ξεχνάει και επιπλέον είναι τόσο ηλίθιος, ώστε είναι πανεύκολο να τον ξεγελάσουν με κάποια δόση ελαφρού ή βαρέως “συνειδησιακού προβλήματος”;
Είναι αλήθεια τόσο ηλίθιος ο ελληνικός λαός και τόσο πωρωμένος, ώστε να τον φτύνουν κατάμουτρα και να λέει ότι βρέχει;
Αυτό είναι το άλλο ερώτημα!
Την απάντηση δε σας την δίνω μασημένη. Καλό είναι να το σκεφτεί ο καθένας σε αντιπαράθεση με τη συνείδησή του, (μιας και μιλάμε για συνειδησιακά προβλήματα), αν του έχει μείνει ακόμη τσίπα, που λέει πάλι ο λαός σε απλά και κατανοητά ελληνικά.
Υστερόγραφο: Για τη Βάσω Παπανδρέου και την καριέρα της, βλέπε:
Δαμιανός Βασιλειάδης, Ο μύθος του Ανδρέα ή οι θεωρητικές βάσεις της Ένωσης Κέντρου, του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ και η πρακτική τους κατάληξη, εκδ. “Εναλλακτικές εκδόσεις”, Αθήνα 2008, σ. 378 -380.
Υπόψη ότι παραιτήθηκα από το ΠΑΣΟΚ το 1977, καταγγέλλοντας τον Ανδρέα Παπανδρέου τότε για ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΊΑ ΚΑΙ ΔΕΞΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΉ, όταν σύμπας ο ελληνικός λαός από την αριστερά έως την δεξιά τον εξυμνούσε (και τον εξυμνούν πολλοί ακόμη) Βλ. στο ιστολόγιό μου και τα άρθρα μου: Ο Ανδρέας Παπανδρέου: Ο αρχιτέκτονας της διαφθοράς και ολετήρας της Ελλάδας, μέρος πρώτο και δεύτερο.
