Ο κ. Παπανδρέου ξεσπαθώνει και προσπαθεί να γκρεμίσει ό,τι συμπτωματικά έχει μείνει όρθιο από τη λαίλαπα της παρουσίας του στην διακυβέρνηση της χώρας μας. Τώρα μας μιλάει για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, που θα ισχύει έναντι όλων. Έτσι του είπανε αυτά μας λέει. Στις 13. του Νοέμβρη 2001 έγραψε η Ελευθεροτυπία ότι ο μεγάλος πολιτικός κ. Μπεγλίτης εκπρόσωπος του στο Υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει καταλήξει στην ονομασία “Βόρεια Μακεδονία” ως την ρεαλιστικότερη δυνατή. Πρόσθεσε δε ότι τα ελληνικά πολιτικά κόμματα είναι ενήμερα για την θέση της κυβέρνησης και άλλα πολλά. Το βασικό που δεν είπε ήταν, αν ήταν ενήμερος και ο ελληνικός λαός; Και ασφαλώς δεν ήταν και ούτε είναι ποτέ του ενήμερος διότι ποτέ της η εξουσία δεν καταδέχθηκε να αγκαλιάσει τον ελληνικό λαό και τους εκπροσώπους του. Από ό,τι γνωρίζω ούτε ο κ. Σημίτης, μήτε ο κ. Παπανδρέου ως ΥΠΕΞ και αργότερα ως Πρωθυπουργός δέχθηκαν να συνομιλήσουν με τους εκπροσώπους των Μακεδονικών οργανώσεων της διασποράς,ενώ το έπραξαν με άλλες τοπικοεθνικές οργανώσεις. Ας δεχθούμε,ότι και σήμερα έχει στο νου του την ονομασία “Βόρεια Μακεδονία” με γεωγραφικό αλλά όχι και εθνικό προσδιορισμό αφού δεν τον περιέχει. Πως είναι δυνατό να περιορισθεί αυτή η ονομασία μόνο γεωγραφικά; Ας υποθέσουμε ότι είναι έτσι όπως τα θέλουμε. Η ύπαρξη της “Βόρειας Μακεδονίας” δεν υποδηλώνει αυτόματα και την ύπαρξη κάποιας τουλάχιστον “Νότιας Μακεδονίας” που ενδέχεται να χωρίσθηκε βίαια από την “Βόρεια Μακεδονία” και θα ήταν λογικό, κάποτε να ενωθούν για να αποτελέσουν την ενωμένη Μακεδονία που θα είναι ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος; Κλείνει η υπάρχουσα πολιτική ηγεσία τα ματιά και τα αυτιά δε θέλει να δει και να ακούσει για τα προβλήματα που θα έχουν να επιλύσουν οι μελλοντικοί κάτοικοι της περιοχής. Σωστό είναι ότι η αναγνώριση του γειτονικού πολυεθνικού κράτους σαν “Βόρεια Μακεδονία” ή, κάποιας άλλης Μακεδονίας,επειδή όλες αυτές οι ονομασίες χωρίζονται και καταλήγουν στο Μακεδονία, αποτελεί έγκλημα της τωρινής πολιτικής ηγεσίας στους επιγόνους της και στους άλλους γειτονικούς λαούς, διότι ενδυναμώνει το Μακεδονισμό τους που τους έχει γίνει σύνδρομο και τον αλυτρωτισμό τους. Χρειάζονται λοιπόν βοήθεια για να ξεπεράσουν το Μακεδονισμό τους και τις συνέπειες τού συνδρόμου τους. Ο έντιμος συμβιβασμός χωρίς νικητές και ηττημένους είναι ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και αποτελεί γεωγραφικό και εθνικό προσδιορισμό και επειδή δεν είναι δυνατό η λέξη να κοπεί όπως όλες οι άλλες, γίνονται όλα ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ. Είναι η ονομασία που χρησιμοποιούσε και η μεγάλη Ελληνίδα Πηνελόπη Δέλτα. Αυτή πρέπει να είναι η ονομασία άμυνας που θα μπορούσε να επιτρέψει ο Ελληνικός λαός την κυβέρνησή του να διαπραγματευτεί. Και έχει η κάθε κυβέρνηση τη δυνατότητα με την διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος να μάθει αυτό που της επιτρέπει ο ελληνικός λαός να διαπραγματευτεί. Εάν την απορρίψουν, τότε είναι πραγματικά υπεύθυνοι για τη μαξιμαλιστική θέση που πρέπει να πάρει η Ελλάδα και δεν μπορεί να τους βοηθήσει ούτε η Τουρκία του κ. Νταβoύτογλου.
Διατελώ με εκτίμηση
Γεώργιος Α. Βλάχος, Γερμανία
* Επίκαιρο σχόλιο στο Πρώτο Θέμα
