Προς την υφυπουργό Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης
Εύη Χριστοφιλοπούλου
Οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα μετά την ψήφιση του νόμου για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στην διασπορά ( Οκτώβρης 2011) , είχαν αρνητικές συνέπειες στην πορεία εφαρμογής του νόμου. Εμπόδισαν την διοργάνωση της προβλεπόμενης ενισχυτικής διδασκαλίας στα υπό κατάργηση αμιγή ελληνικά σχολεία του εξωτερικού, γεγονός που ανάγκασε τα υπουργεία Παιδείας των χωρών φιλοξενίας των σχολείων αυτών να διαμαρτυρηθούν, γιατί προβλέπεται να κλείσουν σχολεία , πριν οργανωθούν η ιδρυθούν τα δίγλωσσα, που θα αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα. Το γεγονός αυτό συνέβαλλε στην κατάθεση έντονων διαμαρτυριών από την πλειονότητα των φορέων γονέων και τις οργανώσεις της διασποράς .
Για τους λόγους αυτούς , κρίνεται απαραίτητο να γίνουν κάποιες άμεσες διορθωτικές αλλαγές στον νόμο , για να αποφευχθούν αρνητικές συνέπειες και να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη παροχή ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στα ελληνοπούλα της διασποράς .
Οι αλλαγές αυτές κρίνουμε ότι είναι οι εξής :
1. Η εξασφάλιση ευελιξίας στα τμήματα Ελληνικής γλώσσας (ΤΕΓ) , με την δημιουργία παραρτημάτων των κεντρικών ΤΕΓ κάθε πόλης, εκεί που υπάρχει ικανός αριθμός μαθητών.
2. Η αναζήτηση ρύθμισης που θα εξασφαλίζει την αξιοποίηση των επιτόπιων ομογενών εκπαιδευτικών καθώς και την διατήρηση των ομογενών συμβασιούχων, των οποίων λήγουν οι συμβάσεις (2+2)
3. Η θέσπιση κατ’ ελάχιστον πενταετούς μεταβατικής περιόδου, πριν κλείσουν τα αμιγή ελληνικά σχολεία , έτσι ώστε να προετοιμαστούν κατάλληλα και οργανωθούν η ιδρυθούν τα νέα δίγλωσσα σχολεία , που θα το αντικαταστήσουν.
Απαραίτητη προϋπόθεση , για να κλείσει ένα βιώσιμο αμιγές ελληνικό σχολείο, πρέπει να είναι η πρότερη από κοινού με την χώρα υποδοχής ίδρυση ενός δίγλωσσου που το αντικαθιστά , έτσι ώστε να μην δημιουργηθούν κενά στους μαθητές και να είναι ομαλή η μετάβαση από τα αμιγή στο δίγλωσσα.
