Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Οι έρευνες συνεχίζονται στην ελληνική ΑΟΖ και σιγά σιγά επιβεβαιώνονται όλες οι εκτιμήσεις μας όσον αφορά στην τοποθεσία των μεγάλων κοιτασμάτων στόχων που αποτελούν τα λεγόμενα στρατηγικά αποθέματα της πατρίδας μας. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται πλέον κατανοητό σε όλους ότι η ελληνική ΑΟΖ είναι άκρως απαραίτητη στην Ελλάδα, ειδικά στον τομέα των υδρογονανθράκων. Διότι προς το παρόν οι γύροι παραχώρησης που αφορούν μικρά κοιτάσματα βρίσκονται στην ξηρά κι εντός των 6ΝΜ, δηλαδή μέσα στα τωρινά εθνικά ύδατα. Η ελληνική ΑΟΖ ενισχύεται καθημερινά από τις αναλύσεις των σεισμικών ερευνών που έγιναν με την νορβηγική εταιρεία PGS. Έτσι όλα τα άτομα που μας εξηγούσαν πρώτα ότι δεν υπάρχει απολύτως τίποτα, πρέπει πια να παραδεχθούν ότι όχι μόνο υπάρχουν κοιτάσματα υδρογονανθράκων αλλά είναι και μεγάλης αξίας. Βλέπουμε όλοι πια ότι το σενάριο που παίχτηκε το 2004 στην Κύπρο όπου ο Τάσσος Παπαδόπουλος δέχτηκε απίστευτες κριτικές για τα λεγόμενά του περί φυσικού αερίου ενώ τώρα οι εχθροί του εκμεταλλεύονται την κυπριακή ΑΟΖ και τους υδρογονάνθρακες της, παίζεται κι εδώ στην Ελλάδα το 2014. Πρέπει λοιπόν να ξεπεράσουμε όλα τα τακτικά εμπόδια και να περάσουμε στο πρακτικό στάδιο της οικοπεδοποίησης της ελληνικής ΑΟΖ, έτσι ώστε να μπορέσουμε ν’ αρχίσουμε και τους μεγάλους γύρους παραχώρησης που είναι ικανοί ν’ αλλάξουν όλα τα δεδομένα της οικονομίας μέσω της υψηλής στρατηγικής της ελληνικής ΑΟΖ. Κάθε ανάλυση των σεισμικών δεδομένων αποτελεί κι ένα βήμα παραπάνω προς αυτή την κατεύθυνση. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να αντιληφθούμε όλοι την αξία της Μεσογειακής Ράχης και της Λεκάνης Ηροδότου για την αξιοποίηση της ελληνικής ΑΟΖ.
