Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Οι Βαλτικές Χώρες ήταν για χρόνια υπό σοβιετική κατοχή και κανείς δεν πίστευε στη δεκαετία του ’80 ότι θα μπορούσαν μια μέρα να είναι ελεύθερες, αφού θεωρούσαν ότι η Σοβιετική Ένωση θα ήταν αιώνια. Κι όμως οι Βαλτικές Χώρες όχι μόνο είναι ελεύθερες, αλλά είναι μάλιστα στην Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2004, ενώ χρειάζεται μια δεκαετία για να τελειώσει η διαδικασία της ενταξιακής πορείας. Και αυτό έγινε μέσω μιας απελευθέρωσης δίχως πόλεμο. Αν το σκεφτούμε ορθολογικά πώς κατάφεραν αυτές οι τρεις χώρες να περάσουν από ένα σοβιετικό καθεστώς σε ένα ευρωπαϊκό δίχως να περάσουν από μια εμπόλεμη κατάσταση σε επίπεδο στρατηγική, θα αντιληφθούμε ότι υλοποιήθηκε ένα νοητικό σχήμα που ήταν αδιανόητο για τους περισσότερους. Ένα ανάλογο σχήμα υπάρχει και για την κατεχόμενη Θράκη. Ενώ όλοι αναρωτιούνται κατά πόσο κινδυνεύει η ελεύθερη Θράκη από διάφορες επιθέσεις, καταλήψεις ή ακόμα και μια μελλοντική κατοχή, κανείς δεν μπορεί να φανταστεί σε πρακτικό επίπεδο πώς μπορεί να γίνει μια απελευθέρωση της κατεχόμενης, ενώ υπάρχουν νοητικά στρατηγικά σχήματα που το υποστηρίζουν και μάλιστα ενισχύουν την υπόσταση της ελεύθερης Θράκης, αφού δημιουργείται μια ευρωπαϊκή ασπίδα που καλύπτει όλο το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Έτσι η τοπική προσέγγιση που δεν προσφέρει δυνατότητες ανάλυσης πρέπει να αντικατασταθεί από μια ολική που δείχνει στρατηγικά στοιχεία που λειτουργούν από το 1957.
