Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Με τις εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο που σχετίζονται με την κυπριακή ΑΟΖ, βλέπουμε ότι οι υδρογονάνθρακες έχουν πάει σ’ ένα στάδιο που δεν έχει μόνο σχέση με οικονομικά δεδομένα. Κι εκεί που όλοι μιλούσαν μόνο και μόνο με μια κοινοτική προσέγγιση, τώρα αναδεικνύεται ότι η ΑΟΖ είναι ένα εθνικό θέμα που αφορά συνολικά τους Αρμένιους, τους Ελληνοκύπριους, τους Λατίνους, τους Μαρωνίτες και τους Τουρκοκύπριους δίχως κανένα διαχωρισμό. Κατά συνέπεια οι προσεγγίσεις του διαχωρισμού δεν επαρκούν, γιατί δεν λειτουργούν ούτε με επαναπροσέγγιση. Στην πραγματικότητα, όλοι οι άνθρωποι από όλες τις κοινότητες αποκτούν όλο και περισσότερο κυπριακές ταυτότητες. Έτσι πολύ πρακτικά, η ΑΟΖ λειτουργεί καταλυτικά λόγω της ενέργειας που προσφέρει στην Κύπρο με την υψηλή στρατηγική που ακολουθείται. Μπορούν λοιπόν πολλοί να θεωρούν ότι γίνονται πολλά με τις διαπραγματεύσεις που στην ουσία είναι μόνο και μόνο τυπικές, ενώ η κυπριακή ΑΟΖ διαμορφώνει ολικά και συστηματικά όλο το πλαίσιο,
το πεδίο και πεδίο δράσης, προετοιμάζοντας με αυτόν τον στρατηγικό τρόπο και την απελευθέρωση του νησιού από τον ζυγό της κατοχής. Παλαιότερα ήθελαν όλοι να σκεφτόμαστε όλοι και με αποκλειστικό τρόπο το κυπριακό , ενώ τώρα που αλλάζουν τα δεδομένα, είναι το εθνικό θέμα που αναδεικνύεται και ταυτόχρονα όλες οι κοινότητες δίχως εξαίρεση προσπαθούν να ενταχθούν μέσα σε αυτό το ευρωπαϊκό κράτος, γιατί βλέπουν την πραγματικότητα κι αντιλαμβάνονται απολύτως ότι αν η Τουρκία ήθελε μια πραγματική ανάπτυξη στα κατεχόμενα δεν θα επέτρεπε σε τόση φτώχεια να τα βγάλει πέρα μόνη της και θα είχε επενδύσει ακόμα και πρακτικά. Ενώ η κατάσταση στα κατεχόμενα είναι απαράδεκτη ακόμα και σε οικονομικό επίπεδο. Έτσι η κυπριακή ΑΟΖ με την ενέργειά της λόγω υδρογονανθράκων μας αναγκάζει να σκεφτούμε εντελώς διαφορετικά όλο το πλαίσιο επίλυσης του κυπριακού με πιο καθαρό τρόπο.
