Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Στην πατρίδα μας η Εκκλησία δεν είναι ένας εξωτερικός παράγοντας που μπορούμε να πετάξουμε με το έτσι θέλω. Εδώ και αιώνες είμαστε Έλληνες και παραμείναμε Έλληνες χάρη στη βοήθεια της Εκκλησίας και δεν έχουμε ανάγκη να αναφερθούμε στον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, στον Αθανάσιο Διάκο, στον Παλαιών Πατρών Γερμανό, στον Παπαφλέσσα, για να αποδείξουμε το αναμφισβήτητο έργο της για τον Ελληνισμό.
Έτσι όταν ακούμε άσχετους πολιτικούς να προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρόκειται να αρπάξουν τα εκκλησιαστικά αγαθά, σκεφτόμαστε τη λαϊκή ρήση: «πού πας ρε Καραμήτρο;». Γιατί αν πραγματικά το πιστεύει, που αυτό είναι ήδη ένα θέμα, πώς ξέρει ότι είναι σύμφωνος μαζί του ο ελληνικός λαός;
Γιατί τέτοια λόγια τα ακούσαμε πολλές φορές από βάρβαρους κατακτητές και πάμπολλους ραγιάδες, όμως ποτέ δεν τους αφήσαμε ν’ αγγίξουν την Εκκλησία μας, όχι μόνο ως θεσμό, αλλά ως σημείο αναφοράς του λαού μας. Και δεν πρόκειται άτομα που προσπαθούν να παίξουν με τα λόγια, γιατί δεν έχουν τίποτα άλλο στη διάθεσή τους, να τα αφήσουμε να βρίζουν την Εκκλησία δίχως ν’ αντισταθούμε.
Δεν είπαμε ποτέ ότι όλοι οι εκκλησιαστικοί είναι άγιοι, άλλωστε θα το είχε πει η ίδια η Εκκλησία μας και δεν είναι βέβαια γι’ αυτόν το λόγο που δεν αποδεχόμαστε τέτοιες επιθέσεις που είναι απαράδεκτες. Έχουμε ζήσει από κοντά περιπτώσεις πολύ επικίνδυνες για τον Ελληνισμό, όπου η Εκκλησία πήρε επίσημα θέση για να μην μας κατασπαράξει η άγνοια και η αδιαφορία. Κατά συνέπεια δεν έχουμε ανάγκη από κανέναν για να μας αποδείξει την αξία της.
Η Εκκλησία μας εδώ και αιώνες με τις εκκλησίες και τα μοναστήρια έχει προστατέψει το λαό μας από τους βάρβαρους κι έχει υποστεί γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο πολλά βασανιστήρια. Κι είχαμε και Μάρτυρες στην πίστη μας που μας το υπενθυμίζουν με το έργο τους. Έτσι αυτός που τα βάζει με την Εκκλησία μας από το Βυζάντιο τα βάζει και με τον Ελληνισμό κι ας έρθει όποτε θέλει, εμείς τον περιμένουμε.
