Αλληλεγγύη…

Σε μια κρίσιμη καμπή για την ίδια την επιβίωσή τους βρίσκονται τα περισσότερα κράτη της Νότιας Ευρώπης. Ωστόσο σε αυτό το σημείο, είναι αναγκαίο να δράσει η Ευρώπη της αλληλεγγύης. Σε μια δύσκολη περίοδο όπου η ΕΕ και η ευρωζώνη βιώνουν μια
πρωτόγνωρη κρίση, μια κρίση που αναδεικνύει τις δομικές αδυναμίες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και του ευρώ, θα πρέπει λοιπόν η Ε.Ε. να ξεπεράσει τον εαυτό της, αλλά κυρίως να καταλάβει και να νιώσει ότι ο ελληνικός λαός δίνει μια μάχη επιβίωσης, σε ένα σύνθετο και ασταθές περιβάλλον.
Συνεχίζει να πληρώνει ένα βαρύ τίμημα, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό, ανθρωπιστικό. Πρόκειται για μια τιτάνια προσπάθεια με πρωτόγνωρα αποτελέσματα για όλο τον κόσμο, η οποία θα πρέπει να τύχει και της ανάλογης αναγνώρισης. Ο ελληνικός λαός στο σύνολό του έχει κατανοήσει ότι πρακτικές του πρόσφατου παρελθόντος αποτελούν λανθασμένες επιλογές και τακτικές για μια χώρα που λειτούργησε με διαφορετικούς ρυθμούς τις τελευταίες δεκαετίες σε σχέση με τις προηγμένες χώρες της Ευρώπης. Λάθη όμως που τα
έχει πληρώσει και συνεχίζει να πληρώνει… Είναι ανάγκη συνεπώς να δράσει η Ευρώπη της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς. Μια Ευρώπη που δυστυχώς αγνοεί για ποιους λόγους προχώρησε στην ενοποίηση…
Γιατί ο Κόνραντ Αντενάουερ ο πρώτος Καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, ο οποίος ηγήθηκε του νεοσύστατου κράτους από το 1949 έως το 1963, και ο οποίος άλλαξε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον την εικόνα της μεταπολεμικής Γερμανίας και την ευρωπαϊκή ιστορία, δεν θα μπορούσε να φανταστεί μετά από λίγες δεκαετίες το αδιανόητο. Δηλαδή, να μην υφίσταται μια ειρηνική, ενωμένη και ευημερούσα Ευρώπη, για την οποία πάλεψε ο ίδιος αλλά και άλλες προσωπικότητες της Ευρωπαϊκής ηπείρου. Οι Έλληνες θέλουν την Ευρώπη, θέλουν το ευρώ, αλλά επιθυμούν περισσότερη Ευρώπη…