“Εγκωμιαστικό δημοσίευμα της εφημερίδας “The Telegraph” – “Η Ηπειρος είναι ένας ευλογημένος τόπος με πλούσιο τοπίο, που θυμίζει Σκωτία στα καλύτερά της, ορεινά χωριά, που ανταγωνίζονται το καλύτερα της Προβηγκίας, και με τις παρθένες ακτές του Ιονίου”.
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατηϊωάννου.
Ενα εγκωμιαστικό δημοσίευμα για την «άγνωστη» στο ευρύ κοινό, Ηπειρο με τις εκπληκτικές φυσικές ομορφιές, επιφυλάσσει η αγγλική εφημερίδα “The Telegraph”.
Αυτή η ελάχιστα γνωστή περιφέρεια της ηπειρωτικής Ελλάδας, έχει το βαθύτερο φαράγγι του κόσμου, ένα τοπίο που θυμίζει Σκωτία. Και ορεινά χωριά, που ανταγωνίζονται ευθέως εκείνα της Προβηγκίας, λέει στο άρθρο της η ρεπόρτερ της εφημερίδας, Caroline Shearing.
“Η Ηπειρος είναι ένας ευλογημένος τόπος με πλούσιο τοπίο, που θυμίζει Σκωτία στα καλύτερά της, ορεινά χωριά, που ανταγωνίζονται το καλύτερα της Προβηγκίας, και τις παρθένες ακτές του Ιονίου”
«Η Ηπειρος, η περιφέρεια με τα περισσότερα βουνά της Ελλάδας, είναι ένας ευλογημένος τόπος με πλούσιο τοπίο, που θυμίζει Σκωτία στα καλύτερά της, ορεινά χωριά, που ανταγωνίζονται το καλύτερα της Προβηγκίας, και τις παρθένες ακτές του Ιονίου. Προσθέστε σε αυτά και τα πυκνά δασώδη τοπία (που φιλοξενούν καφέ αρκούδες, λύκους και τσακάλια ), μοναχικά μοναστήρια, σκαρφαλωμένα σε γκρεμούς, συγκλονιστική θέα σε βουνά, παραθαλάσσια θέρετρα και έναν ουρανό, στον οποίο πετούν αρπακτικά πουλιά , συμπεριλαμβανομένων χρυσαετών – και είναι εύκολο να καταλάβει κανείς, γιατί οι Έλληνες έχουν καταφέρει να κρατήσουν την Ηπειρο μυστική από τον υπόλοιπο κόσμο για τόσο πολύ καιρό» γράφει η Shearing στο άρθρο της
Η μοναδική ομορφιά της χαράδρας του Βίκου, που, σύμφωνα με το Βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, είναι το βαθύτερο φαράγγι του κόσμου
Περιγράφοντας συγκλονιστικά την εμπειρία της από την πεζοπορία της στην χαράδρα του Βίκου, η δημοσιογράφος αναφέρει τα εξής:
«Με ολοένα και πιο ανασφαλή βήματα, έφθασα στην άκρη του γκρεμού, καθώς το μονοπάτι στένεψε, όσο ένα περβάζι και η πρώτη γεύση από το χάσμα – που είχα ταξιδέψει όλη την Ευρώπη για να το δω – αποκαλύφθηκε μέσα από τα πεύκα.
Το μονοπάτι έγινε πιο φαρδύ για να φιλοξενήσει ένα φυσικό μπαλκόνι με υπέροχη θεά, που σχηματίζει ένα μισοφέγγαρο με την περίμετρό του. Κοίταξα πέρα βαθιά, μέχρι τα βάθη της χαράδρας του Βίκου που – σύμφωνα με το Βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες – είναι το βαθύτερο φαράγγι του κόσμου.
Βέβαια, οι ειδικοί για τα φαράγγια αμφισβητούν τον ισχυρισμό αυτόν, όμως οιι υπολογισμοί του Γκίνες βασίζονται στην αναλογία βάθους-πλάτους. Ο Βίκος είναι σχεδόν 3.000 πόδια στο βαθύτερό του σημείο και 10 πόδια στο στενότερό του. Αλλά από το σημείο που βρέθηκα εκεί ψηλά, πάνω από το φαράγγι, δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για την φυσική ομορφιά αυτού του βαθιά συγκινητικού σημείου» .
” Τα πρώτα 10 λεπτά στο φαράγγι, τα πέρασα συντροφιά με τον εκστασιασμένο σύζυγό μου, χωρίς κανένα άλλο σημάδι ανθρώπινης ζωής, με την ψευδαίσθηση, ότι ήμασταν μόνοι μας στον κόσμο”
Συνεχίζοντας την περιηγητική της αφήγηση και την περιγραφή των εντυπώσεών της από την Ήπειρο, η Caroline Shearing λέει:
«Ταξιδεύοντας στα τέλη Αυγούστου στην Ηπειρο, μια περιοχή γεμάτη βουνά, στην βορειοδυτική γωνία της Ελλάδας, στα σύνορα με την Αλβανία, περίμενα να δω τον εαυτό μου να συνωστίζεται να βρει χώρο για το φαράγγι με άλλες φυσιολατρικές ψυχές. Αντ ‘ αυτού, ένας άδειος χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων στην Οξιά – ένα σημείο επιφυλακής ψηλά στα βουνά της Πίνδου, σε μικρή απόσταση με τα πόδια από το φαράγγι. Και για να μας χαιρετήσει, βρέθηκε μόνον ένα μοναχικό γαϊδουράκι, που κοιτούσε συνεχώς ένα στασίδι φορτωμένο με βάζα του μελιού .
Τα πρώτα 10 λεπτά στο φαράγγι, τα πέρασα συντροφιά με τον εκστασιασμένο σύζυγό μου, χωρίς κανένα άλλο σημάδι ανθρώπινης ζωής. Η ψευδαίσθηση, ότι ήμασταν μόνοι μας στον κόσμο, διαλύθηκε μόνο με την άφιξη ενός ζευγαριού – που σίγουρα ήταν Γερμανοί – οι οποίοι ήρθαν για πεζοπορία στο φαράγγι».
