-Αποκλείουν εξ αρχής το ενδεχόμενο του “κουρέματος” του ελληνικού Χρέους, που ζητά το ΔΝΤ.
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Μετά από την υπογραφή της Συμφωνίας με την Ελλάδα και επιχειρώντας να αποφύγουν το ενδεχόμενο “κουρέματος” του ελληνικού Χρέους και τις αιχμές για την βιωσιμότητά του εκ μέρους του ΔΝΤ, οι Ευρωπαίοι πραγματοποιούν τώρα λογιστική “ντρίπλα” απέναντι στην Ελλάδα, προτείνοντας κάτι, που στην πραγματικότητα δεν έχει κανένα μεσοπρόθεσμο όφελος για την χώρα μας.
Αποκλείοντας εξ αρχής το ενδεχόμενο «κουρέματος», φαίνεται, ότι επιθυμούν και την λείανση των αιχμών του ΔΝΤ για την βιωσιμότητα του Χρέους, μέσω μιας μεγάλης παράτασης του χρόνου, τόσο της αποπληρωμής παλιών και νέων δανείων, όσο και της περιόδου χάριτος.
Το βασικό επιχείρημά τους, όπως εκφράζεται με επίσημες δηλώσεις και διαρροές, είναι, ότι η εξυπηρέτηση του Χρέους, δηλαδή οι πληρωμές τόκων και χρεολυσίων, δεν είναι απαγορευτικές και ότι – εν πάση περιπτώσει – αρκεί να μπει ένας «κόφτης» στο 15% του ΑΕΠ.
Πάγια ελληνική θέση είναι, ότι τα επιτόκια αποπληρωμής του Χρέους θα πρέπει να «κλειδώσουν» στα σημερινά επίπεδα, έτσι ώστε να αποφύγουμε τις λίγο ως πολύ αναμενόμενες αυξήσεις
Ωστόσο, πάγια θέση της ελληνικής πλευράς είναι, ότι πέρα από την όποια επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής παλιών και νέων δανείων, πέρα από την όποια παράταση της περιόδου χάριτος, τα επιτόκια αποπληρωμής του Χρέους θα πρέπει να «κλειδώσουν» στα σημερινά επίπεδα, έτσι ώστε να αποφύγουμε τις λίγο ως πολύ αναμενόμενες αυξήσεις μετά από μια μακρά περίοδο σχεδόν μηδενικών επιτοκίων.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις Ελλήνων αξιωματούχων, αυτό συνεπάγεται συγκράτηση των πληρωμών για το Χρέος στα επίπεδα του 8-10% του ΑΕΠ, δηλαδή πολύ χαμηλότερα από αυτό, που επιδιώκουν οι Ευρωπαίοι και συγκεκριμένα ο ESM, που δίνει το χρήμα.
Με αυτά που ζητούν οι Ευρωπαίοι, οι πληρωμές τόκων και χρεολυσίων θα εκτιναχθούν το 2022 πάνω από τα 33 εκατομμύρια ευρώ
Μια ματιά στα στοιχεία εξυπηρέτησης του ελληνικού Χρέους αποκαλύπτει την λογιστική “ντρίπλα” των Ευρωπαίων.
Ως το 2021 τόκοι και χρεολύσια μόλις και μετά βίας φτάνουν στα 18 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή περίπου στο 10% του ΑΕΠ, ενώ με το “σκαλοπάτι” του 15%, που θέλουν να βάλουν οι Ευρωπαίοι, φαίνεται, ότι το ξεπερνάμε το 2022, όταν οι πληρωμές θα εκτιναχθούν πάνω από τα 33 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτή είναι, όμως, η μόνη χρονιά και πρέπει να πάμε μετά από το 2030 για να ξαναδούμε τις σχετικές δαπάνες να αυξάνονται, χωρίς, όμως, να ξεπερνάνε το 12%-15% του ΑΕΠ.
Αυτό σημαίνει, ότι οι Ευρωπαίοι προτείνουν κάτι, που στην πραγματικότητα δεν έχει μεσοπρόθεσμο όφελος για την Ελλάδα, η οποία επιζητεί ανάσες και ελάφρυνση, έτσι ώστε να στρέψει τα πολύτιμα κονδύλια του Προϋπολογισμού στην ανάπτυξη και στην αναδόμηση του κοινωνικού Κράτους.
