Η Ημέρα αυτή δίνει την ευκαιρία στις Κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (“International Day of Persons with Disabilities”) εορτάζεται σε όλον τον κόσμο στις 3 Δεκεμβρίου, καθώς καθιερώθηκε το 1992, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ
Η επιλογή της ημερομηνίας αυτής συνδέεται με την υιοθέτηση από τον Διεθνή Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών, στις 3 Δεκεμβρίου 1982, του προγράμματος δράσης για τα ΑΜΕΑ, το οποίο οδήγησε στην υπογραφή της διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, που επετεύχθη στις 30 Μαρτίου 2007 (Η Κύπρος την κύρωσε το 2011 και η Ελλάδα το 2012).
Η Ημέρα αυτή δίνει την ευκαιρία στις Κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ (2014), γύρω στο 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από κάποιας μορφής αναπηρία, το 80% των οποίων ζει στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Επίσης, ένας στους έξι πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει κάποιο είδος αναπηρίας.
Π.Ο.Υ.: “Περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι είναι άτομα με αναπηρία ενώ περίπου 190.000.000 αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινή τους ζωή”!
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει, ότι περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι είναι άτομα με αναπηρία ενώ περίπου 190.000.000 αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινή τους ζωή.
Τα άτομα με αναπηρία, αντιμετωπίζουν εμπόδια στην καθημερινή ζωή, εφ’ όσον η κοινωνία πολλές φορές δε λαμβάνει υπόψη τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης ομάδας πληθυσμού, τις δυνατότητες και τις ειδικές τους ανάγκες. Αναπηρία, πλέον, θεωρείται το αποτέλεσμα της σχέσης των ικανοτήτων ενός ατόμου και των απαιτήσεων του περιβάλλοντος.
Τα άτομα αυτά βιώνουν συχνά το φαινόμενο του «Κοινωνικού Αποκλεισμού». Αισθάνονται την περιθωριοποίηση και στέρηση της συμμετοχής στα κοινωνικά, δημόσια αγαθά και στις υπηρεσίες, που πρέπει να είναι κοινά σε όλους τους πολίτες ενός κράτους.
Τα άτομα με αναπηρία δεν ζητούν να γίνει η ζωή τους ευκολότερη. Ζητούν να γίνει η ζωή τους ΙΣΗ με τη δική μας. Στόχος πρέπει να είναι, όχι η τυπική, αλλά η πραγματική ισότητα, η οποία σημαίνει ίσες ευκαιρίες στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή. Αυτό, που πρέπει να επιδιώκεται, λοιπόν, είναι ο σεβασμός της ατομικής και ομαδικής ιδιαιτερότητας.
