Να αποδεικνύει, ότι ένας ελεύθερος επαγγελματίας έχει φοροδιαφύγει, προκειμένου, εν συνεχεία, να του επιβληθεί πρόστιμο!
-Εάν η φορολογική Αρχή δεν αποδείξει, ότι τα επίμαχα αποκρυφθέντα ποσά προέρχονται από την άσκηση του επαγγέλματος, τότε τα όποια πρόστιμα ακυρώνονται!
Την επαναφορά στην κανονικότητα και στην ορθή λογική, από νομικής πλευράς, που επιβάλλει την ισχύ της βασικής αρχής, ότι το βάρος της απόδειξης για την ισχύ ή όχι μιας κατηγορίας το φέρει πάντα η κατηγορούσα Αρχή και όχι ο κατηγορούμενος, διατάσσει Aπόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που εκδόθηκε στα τέλη του περασμένου χρόνου και δημοσιοποιήθηκε στις αρχές του 2017.
Η Απόφαση αυτή αλλάζει σημαντικά τα δεδομένα, όπως αυτά επεκράτησαν στα χρόνια της κρίσης και επέβαλλαν στον φορολογούμενο την υποχρέωση έναντι των φορολογικών Αρχών, να αποδείξει αυτός, πως δεν είναι φοροφυγάς, δηλαδή να φέρει εκείνος το βάρος της απόδειξης της αθωότητάς του. 
Ουσιαστικά, αυτή η στρεβλή αντίληψη και πρακτική ανέστρεφε την βασική νομική αρχή, πως το βάρος της απόδειξης το φέρει – πάντα- η κατηγορούσα αρχή και ειδικά στα φορολογικά ζητήματα, το κράτος. Αυτή η αντεστραμμένη λογική, που συνιστά, ουσιαστικά, καταπάτηση του τεκμηρίου αθωότητας, οδήγησε στον παραλογισμό χιλιάδες φορολογούμενους στην Ελλάδα, που πρέπει να αποδείξουν, πως…”δεν είναι ελέφαντες”, δηλαδή, πως δεν είναι εκ προοιμίου φοροφυγάδες.
ΣτΕ: “Η φορολογική Αρχή πρέπει να διαπιστώσει, κατά τρόπο αρκούντως τεκμηριωμένο, ακόμα και με έμμεσες αποδείξεις, ότι ο επιτηδευματίας έχει φοροδιαφύγει, καθώς εισέπραξε χωρίς παραστατικά ποσά ως αμοιβή για την παροχή υπηρεσιών, στο πλαίσιο της επαγγελματικής του δραστηριότητας”!
Η απόφαση του β’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας αναφέρει ουσιαστικά, πως είναι ευθύνη του ΣΔΟΕ και, γενικότερα, της φορολογικής Αρχής να αποδεικνύει, ότι ένας ελεύθερος επαγγελματίας έχει φοροδιαφύγει, προκειμένου, εν συνεχεία, να του επιβληθεί πρόστιμο. Εάν η φορολογική Αρχή, δεν αποδείξει, ότι τα επίμαχα αποκρυφθέντα ποσά προέρχονται από την άσκηση του επαγγέλματος, τότε τα όποια πρόστιμα ακυρώνονται.
Η φορολογική Αρχή “πρέπει, ιδίως, να διαπιστώσει, κατά τρόπο αρκούντως τεκμηριωμένο, ακόμα και με έμμεσες αποδείξεις, ότι ο επιτηδευματίας εισέπραξε το επίμαχο ποσό ως αμοιβή για την παροχή υπηρεσιών, στο πλαίσιο της επαγγελματικής του δραστηριότητας”, αναφέρεται στην Απόφαση του ΣτΕ και διευκρινίζεται, ότι, εάν η φορολογική Αρχή δεν προβεί σε τεκμηριωμένη κρίση, αλλά “απλώς θεωρεί, ότι πρόκειται για περιουσιακή προσαύξηση άγνωστης προέλευσης, δυνάμενη, δηλαδή, να προέρχεται και από πηγή ή αιτία, μη αναγόμενη στην άσκηση ελευθέριου επαγγέλματος και, συνακόλουθα, βάσει των διατάξεων του άρθρου 48 παρ. 3 του ΚΦΕ, για εισόδημα από υπηρεσίες ελευθέριων επαγγελμάτων”, τότε, στην περίπτωση αυτή, η κατηγορία της φοροδιαφυγής δεν ευσταθεί και τα πρόστιμα ακυρώνονται.
Το αρχικό πρόστιμο των 634.178 ευρώ, που του επεβλήθη από τις φορολογικές Αρχές, μειώθηκε στην συνέχεια από το Διοικητικό Εφετείο στα 316.554 ευρώ, ενώ το ΣτΕ, στο οποίο προσεφυγε ο κατηγορούμενος για φοροδιαφυγή, προχώρησε στην πλήρη ακύρωσή του!
Συγκεκριμένα, στο ΣτΕ προσέφυγε δικηγόρος, στον οποίο επεβλήθησαν πρόστιμα ύψους 634.178 ευρώ, λόγω μη έκδοσης αποδείξεων παροχής υπηρεσιών κατά τα έτη 2001 – 2009. Τα πρόστιμα επεβλήθησαν έπειτα από έλεγχο του ΣΔΟΕ, από τον οποίο προέκυψε, ότι οι τραπεζικές του καταθέσεις υπερέβαιναν τα δηλωθέντα εισοδήματά του.
Οι φορολογικές Αρχές θεώρησαν, ότι τα επίμαχα ποσά, τα οποία υπερέβαιναν αυτά, που αναγράφονταν στα δελτία παροχής υπηρεσιών, αποτελούσαν αποκρυβείσα αμοιβή, που εισέπραξε για “την υπ’ αυτού παροχή υπηρεσιών στο πλαίσιο άσκησης του επαγγέλματός του”.
Ο δικηγόρος προσέφυγε αρχικά στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, το οποίο μείωσε τα πρόστιμα κατά 50% περίπου, στα 316.554 ευρώ, και εν συνεχεία στο ΣτΕ. Μετά την επίμαχη απόφαση του Β΄ Τμήματος, που τον δικαίωσε, τα πρόστιμα, που του είχαν επιβληθεί, τελικά ακυρώθηκαν στο σύνολό τους
