Παραπέμποντας στις δημοσκοπήσεις οι αναλυτές προεξοφλούν ότι οι κάλπες της ερχόμενης Κυριακής θα προκαλέσουν πολιτικό σεισμό στη Βαυαρία. Το ερώτημα είναι κατά πόσον αυτός θα γίνει αισθητός και στο Βερολίνο.Με δυο μεγάλες συγκεντρώσεις Χριστιανοκοινωνιστές (CSU) και Σοσιαλδημοκράτες (SPD) κλείνουν την αυλαία του προεκλογικού αγώνα ενόψει των κρίσιμων περιφερειακών εκλογών της ερχόμενης Κυριακής στη Βαυαρία. Όπως καταδεικνύουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις τόσο οι συντηρητικοί όσο και το SPD αναμένεται να υποστούν ιστορική καθίζηση. Με δεδομένο ότι ακόμη και οι ίδιοι οι Χριστιανοκοινωνιστές θεωρούν μη αναστρέψιμη τη διαφαινόμενη απώλεια της αυτοδυναμίας, το ενδιαφέρον εστιάζεται πλέον αποκλειστικά και μόνο στο ερώτημα πόσο μεγάλη θα είναι η καθίζηση.
Προς απώλεια της αυτοδυναμίας
Σύμφωνα με το «πολιτικό βαρόμετρο» που δημοσίευσε το βράδυ της Πέμπτης η γερμανική δημόσια τηλεόραση ZDF, η CSU λαμβάνει όπως και σε προηγούμενες δημοσκοπήσεις μόλις 34% στην πρόθεση ψήφου. Οι μεγάλοι νικητές της ερχόμενης Κυριακής θα είναι, εκτός απροόπτου, οι Πράσινοι (Grüne) που αναδεικνύονται δεύτερη δύναμη λαμβάνοντας 19%, δέκα περίπου ποσοστιαίες μονάδες περισσότερες σε σχέση με τις βαυαρικές εκλογές του 2013. Ακολουθούν οι Σοσιαλδημοκράτες που, χάνοντας οκτώ περίπου μονάδες ,κατρακυλούν στο 12%, οι Ελεύθεροι Ψηφοφόροι (Freie Wähler) με 10% και το εθνολαϊκιστικό AfD (Alternative für Deutschland) επίσης με 10%. Μάχη για να ξεπεράσουν τον εκλογικό σκόπελο του 5% δίνουν Φιλελεύθεροι και Αριστερά (Linke) που συγκεντρώνουν 5,5% και 4% αντίστοιχα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία εξήντα χρόνια και συγκεκριμένα από το 1958 τα ποσοστά της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης σε τοπικές εκλογές στη Βαυαρία δεν έχουν πέσει ποτέ κάτω από το 43%. Το 1974 και το 2013 μάλιστα ξεπέρασαν ακόμη και το 60%. Στις τελευταίες εκλογές του 2013 είχε λάβει 47,7%.
Σε περίπτωση που επιβεβαιωθούν την Κυριακή οι δημοσκοπήσεις και οι συντηρητικοί περιοριστούν όντως στο 30-35%, τότε θα απολέσουν και την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών και θα πρέπει να αναζητήσουν εταίρους για να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού. Κάτι ιδιαίτερα ασυνήθιστο για βαυαρικά δεδομένα, ωστόσο όχι πρωτόγνωρο. Η τελευταία φορά που η CSU έχασε την αυτοδυναμία ήταν το 2008, όταν αναγκάστηκε να συγκυβερνήσει με τους Φιλελεύθερους (FDP), και πριν από αυτό, το 1958.
Πιθανές συνεργασίες
Μοναδικό εφικτό μετεκλογικό σενάριο, βάσει των τελευταίων δημοσκοπήσεων, είναι μια συγκυβέρνηση των Χριστιανοκοινωνιστών με τους Πράσινους. Ο επικεφαλής των τελευταίων Ρόμπερτ Χάμπεκ ωστόσο έχει θέσει ως βασική προϋπόθεση μια σαφή αλλαγή πλεύσης των συντηρητικών. Όπως υπογράμμισε προ ημερών μιλώντας στην Augsburger Allgemeine, φυσικά και οι Πράσινοι θέλουν να συνδιαμορφώνουν πολιτικές, ωστόσο εάν η CSU επιμείνει σε μια «αντιευρωπαϊκή πολιτική» και συνεχίσει να θέλει να χτίζει σύνορα, τότε οι συνομιλίες δεν θα έχουν καμία απολύτως τύχη.
Το μεγάλο ερώτημα της επόμενης μέρας αφορά βέβαια και στο προσωπικό πολιτικό μέλλον του νυν προέδρου της CSU και ομοσπονδιακού υπουργού Εσωτερικών Ζέεχοφερ και κατ’ επέκταση στον αντίκτυπο που θα έχουν οι κάλπες στο Βερολίνο. Δεδομένου ότι ο κεντρικός υποψήφιος του κόμματος και νυν πρωθυπουργός Μάρκους Ζέντερ ρίχνει προκαταβολικά την ευθύνη της διαφαινόμενης ιστορικής καθίζησης στον Ζέεχοφερ, θα πρέπει να θεωρούνται μάλλον μετρημένες οι ώρες του τελευταίου στην προεδρία του κόμματος και στον υπουργικό θώκο.
Αναλυτές πάντως εκτιμούν ότι μετά από ενδεχόμενη απομάκρυνση του συντηρητικού πολιτικού, ο οποίος χρεώνεται τις μέχρι στιγμής σοβαρότερες κρίσεις της τέταρτης διακυβέρνησης Μέρκελ, θα μπορέσει να επέλθει επιτέλους ηρεμία στον κυβερνητικό συνασπισμό στο Βερολίνο.
Κώστας Συμεωνίδης (dpa)
