Χωρίς γραφειοκρατία η ελληνική κυβέρνηση δέχθηκε 800 μορφωμένες γυναίκες από την Καμπούλ. Μία εξ αυτών μιλά στο γερμανικό δίκτυο ARD. Για τη χώρα που άφησε. Και τη χώρα που θέλει να επιστρέψει.Η άφιξη τον περασμένο Οκτώβριο στην Αθήνα 800 γυναικών από το Αφγανιστάν, όλες μορφωμένες με θέσεις ευθύνης στην κοινωνία της Καμπούλ, απασχόλησε πολύ τα ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, αλλά πέρασε σχεδόν απαρατήρητη από τα διεθνή.
Να που τώρα ρεπορτάζ του πρώτου καναλιoύ της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD έρχεται να γεμίσει αυτό το κενό. Η Βερένα Σέλτερ, ανταποκρίτρια του σταθμού στην Αθήνα, συνάντησε μια εξ αυτών, την Χομάιρα Αγιούμπι. Μαζί με τον γιό και τη νύφη της κάθονται πια στο ασφαλές σαλόνι του νέου τους σπιτιού τους και βλέπουν από το μπαλκόνι την πλατεία Βικτωρίας, που έχει αναδειχθεί σε κέντρο της αφγανικής κοινότητας στην Αθήνα.
Μην λησμονήσετε τη χώρα μου
«Περάσαμε δύσκολες ημέρες αφότου οι Ταλιμπάν πήραν την εξουσία» λέει η Αγιούμπι. «Αλλά μετά από ένα μήνα καταφέραμε να φύγουμε από το Αφγανιστάν, εδώ αισθανόμαστε σιγουριά. Αλλά συναισθηματικά είμαστε ακόμη στο Αφγανιστάν. Σου ματώνει η καρδιά να βλέπεις την κατάσταση εκεί». Η Αγιούμπι είναι καθηγήτρια μαθηματικών. 30 χρόνια εργάστηκε σε σχολείο κοριτσιών, τα τελευταία 6 ήταν διευθύντρια, μέχρις ότου εξελέγη στο αφγανικό κοινοβούλιο. Ως βουλευτής στρατεύτηκε για τα γυναικεία δικαιώματα και έγινε πρόεδρος της Επιτροπής Καταπολέμησης της Διαφθοράς. Όταν ήρθαν οι Ταλιμπάν η ζωή της μπήκε σε κίνδυνο.
Η ίδια είναι τώρα ασφαλής αλλά ανησυχεί πολύ για όσους έμειναν πίσω. Τα τρόφιμα δεν επαρκούν. Σύμφωνα με τα ΗΕ 20 εκατομ. κάτοικοι αντιμετωπίζουν το φάσμα της πείνας. Γι αυτό και η Αγιούμπι απευθύνει έκκληση στη διεθνή κοινότητα να μη λησμονήσει τη χώρα της. «Καλώ τη διεθνή κοινότητα να μην αφήσει το Αφγανιστάν στα χέρια των Ταλιμπάν. Εάν δεν δραστηριοποιηθεί, μεγάλος αριθμός μεταναστών θα θελήσει να έρθει στην Ευρώπη κι αυτήν τη φορά θα είναι πολύ δύσκολη η αντιμετώπιση».
Χωρίς γραφειοκρατία και με διακριτικότητα
Οι ειδήσεις που έρχονται από τη χώρα της Αγιούμπι είναι ήδη πολύ τραγικές. Γονείς, από απελπισία πουλούν τα παιδιά τους για λίγα χρήματα, για να ζήσουν την υπόλοιπη οικογένεια. Είναι ο λόγος που η ίδια δίνει συνεντεύξεις, τη μια μετά την άλλη, για να κατευθύνει τη διεθνή προσοχή σε όσα συμβαίνουν στη χώρα της. Η μεταφορά των 800 γυναικών στην Ελλάδα, δικηγόρων, δικαστών, πολιτικών, δημοσιογράφων, έγινε αθόρυβα και με μεγάλη διακριτικότητα. Η ελληνική κυβέρνηση αντέδρασε χωρίς γραφειοκρατία και συνεργάστηκε με ΜΚΟ. Η Αγιούμπι συναντιέται πολύ συχνά με άλλες Αφγανές βουλευτές που βρίσκονται στην Αθήνα.
«Σε όλη μου τη ζωή θα πολεμώ για το καλό του Αφγανιστάν, για τις γυναίκες εκεί, ανεξαρτήτως εάν είμαι στην Ελλάδα, τον Καναδά ή τις ΗΠΑ». Γιατί είναι σαφές ότι η καθηγήτρια μαθηματικών δεν θα μείνει στην Ελλάδα. Ήδη της δόθηκε βίζα για τον Καναδά. Από εκεί θα συνεχίσει αυτό που ξεκίνησε στην Ελλάδα, με την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα ξαναδεί τον ουρανό της Καμπούλ με τους χαρταετούς.
Βερένα Σέλτερ/ ARD
Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου
