Μια πρωτότυπη εκπαιδευτική δραστηριότητα για παιδιά 6-12 ετών.
Πετούσαν οι αρχαίοι Έλληνες αετό; Τι ήταν η Ιπτάμενη Περιστερά; Μπορούμε σήμερα να την ξαναδούμε να πετάει;
Το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κώστα Κοτσανά παρουσιάζει το Σάββατο 17 και την Κυριακή 18 Φεβρουαρίου μια πρωτότυπη εκπαιδευτική και ψυχαγωγική δραστηριότητα, συνοδευόμενη από εικαστικό εργαστήρι, για παιδιά 6-12 ετών και τις οικογένειές τους.
Τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν στο Μουσείο την Ιπτάμενη Περιστερά του Αρχύτα, μια αυτόνομη ιπτάμενη μηχανή του 4ου π.Χ. αιώνα και, στη συνέχεια, να δημιουργήσουν τον δικό τους «αετό» εν όψει της Καθαράς Δευτέρας. Με την καθοδήγηση έμπειρων εκπαιδευτών και με τη χρήση πρωτότυπων υλικών, η Ιπτάμενη Περιστερά θα πραγματοποιήσει και πάλι, μαζί με κάθε παιδί ξεχωριστά, το δικό της ταξίδι, 25 αιώνες μετά την κατασκευή της από τον εφευρέτη της Αρχύτα, τον διάσημο Ταραντίνο φιλόσοφο, μαθηματικό και μηχανικό.
Μια μοναδική εμπειρία για κάθε παιδί που αποτελεί, παράλληλα, και μύηση στις εκπληκτικές τεχνολογικές ανακαλύψεις των αρχαίων Ελλήνων! Στο διάστημα της εκπαιδευτικής δραστηριότητας, ο συνοδός κάθε παιδιού θα ξεναγείται δωρεάν στον χώρο της έκθεσης «Αρχαία Ελλάδα – Οι απαρχές της Τεχνολογίας».
Πότε: Σάββατο 17 & Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2018, 10:30 π.μ. – 12:00 μ.μ.
Πού: Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κώστα Κοτσανά, Πινδάρου 6 & Ακαδημίας, τηλ. 211 4110044 & 6907 292002
Γενική είσοδος: 10€ (*ειδική τιμή για αδέλφια 7 ευρώ)
Διάρκεια εκδήλωσης: 90 λεπτά
Περισσότερες πληροφορίες: http://kotsanas.com/
Λίγα λόγια για την Ιπτάμενη Περιστερά του Αρχύτα
Πρόκειται για την πρώτη αυτόνομη πτητική μηχανή της αρχαιότητας. Αποτελούνταν από ένα ελαφρύ αλλά ισχυρό κέλυφος που είχε τη μορφή περιστεριού και έφερε εσωτερικά την κύστη ενός μεγάλου ζώου. Η αεροδυναμική περιστερά ήταν τοποθετημένη με το άνοιγμα της κύστης προσαρμοσμένο στο ανοικτό άκρο ενός θερμαινόμενου στεγανού λέβητα (ή μιας ισχυρής εμβολοφόρας αεραντλίας). Όταν η πίεση του ατμού ή του αέρα υπερέβαινε τη μηχανική αντοχή της σύνδεσης, η περιστερά εκτοξευόταν και συνέχιζε την πτήση της για μερικές εκατοντάδες μέτρα με τη βοήθεια της ορμής του εξερχόμενου πεπιεσμένου αέρα της κύστης, σύμφωνα με τις αρχές της αεροδυναμικής.
