Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,
Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός!
Ἂν καὶ βρισκόμαστε ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός, μέσα στὸ σκοτάδι τῆς δυσκολότερης Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς στὴν ἱστορία, φθάσαμε ἤδη ἐπιτέλους στὴν αὐγή.
Ὅπως οἱ Μυροφόρες ἐκείνη τὴ σκοτεινὴ ἡμέρα τοῦ Σαββάτου ξεκίνησαν γιὰ τὸν τάφο τοῦ Κυρίου, λίαν πρωΐ, ὄρθρου βαθέος, ἔτσι καὶ ἐμεῖς, βρισκόμαστε στὸ βαθὺ σκοτάδι, ἀπὸ τὸ ὁποῖο προσευχόμαστε νὰ λυτρωθοῦμε. Μὴ ξεχνᾶμε ὅμως τὴν ὑπόσχεση ἐκείνης τῆς νύχτας. Τὴν ὑπόσχεση ὅτι: τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν.
Καὶ ἂν αὐτὴ τὴ χρονιὰ δὲ μποροῦμε νὰ μεταδώσουμε αὐτὸ τὸ ἀναστάσιμο φῶς ἀπὸ λαμπάδα σὲ λαμπάδα, μποροῦμε ὅμως νὰ τὸ μεταδώσουμε ἀπὸ καρδιὰ σὲ καρδιά.
Γιατὶ τῶρα πλέον ὁ Χριστὸς ἀνέστη ἐκ τῶν νεκρῶν!
Ἔτσι ἀγαπητοί μου, ἂς χαροῦμε σήμερα αὐτὸ τὸ ὑπἐρλαμπρο φῶς τῆς ἀναστάσεως, τὸ ὁποῖο ἀκτινοβολεῖ ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς σὲ ὅλο τὸν κόσμο καὶ φωτίζει τὶς καρδιές μας.
Δεχθεῖτε αὐτὸ τὸ φῶς μὲ ὅλη τὴ δύναμη τῆς ψυχῆς σας, ἀφῆστε το νὰ φωτίσει τὴν καρδιὰ σας, τὸ μυαλό σας, ὅλο σας τὸ εἶναι. Διαδῶστε το σὲ ὅλους μὲ εὐγνωμοσύνη καὶ εὐγένεια. Δεχθεῖτε τὴ δύναμη ποὺ ἔχει νὰ ἀλλάξει ἐσᾶς καὶ ὁλόκληρο τὸν κόσμο. Καὶ νὰ εἴμαστε βέβαιοι ὅτι τὰ σκοτάδια ποὺ ζοῦμε σήμερα εἶναι προσωρινά. Ὁ Χριστὸς εἶναι τὸ φῶς μας, αὐτὸς ποὺ διαλύει κάθε ἴχνος σκότους καὶ μᾶς ἀνασταίνει μαζί του στὸ ἀνέσπερο φῶς καὶ στὴν αἰώνια ζωή.
Χριστὸς Ἀνέστη! Ἀληθῶς ἀνέστη!
