Apostolis Zois

Δεν έχουν χρηματοδότηση, ούτε κοινό. Από το κράτος δεν λαμβάνουν καμία υποστήριξη, το αντίθετο. Η λογοκρισία είναι καθημερινό φαινόμενο για τους περισσότερους τούρκους σκηνοθέτες. Όπως και η αυτολογοκρισία.Αντιμέτωποι με την κρατική καταστολή δεν βρίσκονται μόνο οι τούρκοι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί αντιφρονούντες. Μεγάλες δυσκολίες αντιμετωπίζουν πλέον στην καθημερινότητά τους και οι τούρκοι κινηματογραφιστές. Η αυστηρή αντιτρομοκρατική πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης οδηγεί μεταξύ άλλων στη λογοκρισία του καλλιτεχνικού έργου. «Όλοι όσοι εκφράζονται με κριτική σκέψη μπλοκάρονται από την τουρκική κυβέρνηση. Τουρκικά κανάλια και διανομείς ταινιών δεν ενδιαφέρονται πλέον για τον τουρκικό κινηματογράφο. Κι όταν αποφασίζουν να προβάλουν ταινίες τούρκων σκηνοθετών, τότε το κοινό που τις βλέπει είναι περιορισμένο», αναφέρει ο Αντίλ Καγιά, διευθυντής του Φεστιβάλ Γερμανοτουρκικού Κινηματογράφου που ολοκληρώθηκε την περασμένη Κυριακή στη Νυρεμβέργη. Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα των τούρκων σκηνοθετών είναι ότι τα τελευταία χρόνια είναι αποκλεισμένοι από προγράμματα κρατικών επιχορηγήσεων.Σε όλα αυτά προστίθεται η αγωνία και ο φόβος των διώξεων, ιδίως μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016. Η τουρκική τέχνη σε κώμα «Σε μια δημοκρατία οι πολίτες στηρίζουν τις ελπίδες τους στην αντιπολίτευση, περιμένουν τις επόμενες εκλογές. Αλλά στην Τουρκία η αντιπολίτευση είναι ανύπαρκτη, γι' αυτό και ανησυχώ», λέει χαρακτηριστικά ο τούρκος σκηνοθέτης Τεφίκ Μπασέρ. Όπως αναφέρει ο 66χρονος σκηνοθέτης, πολλοί συνάδελφοί του στην Τουρκία είναι πλέον άνεργοι. «Όταν ένας πολίτης δεν μπορεί να μιλήσει ελεύθερα στην ίδια του τη χώρα, αυτό ισοδυναμεί με θάνατο», λέει ο Μπασέρ. Παρόμοιες ανησυχίες έχουν όλοι οι τούρκοι σκηνοθέτες που συμμετείχαν στον φεστιβάλ της Νυρεμβέργης, επισημαίνοντας ότι τα τελευταία χρόνια η κατάσταση οδεύει από το κακό στο χειρότερο. «Είμαι 57 ετών και έχω ζήσει ήδη τρία πραξικοπήματα στην Τουρκία», αναφέρει από την πλευρά του ο σεναριογράφος, σκηνοθέτης και ηθοποιός Ερκάν Κεσάλ από την Κωνσταντινούπολη. Για τον ίδιο η σημερινή κατάσταση στην Τουρκία του Ερντογάν δεν είναι κάτι νέο. Όποιος εκφράζεται δημόσια με οποιοδήποτε μέσο διατρέχει κίνδυνο δίωξης. Επομένως η άσκηση πίεσης στους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο στην χώρα, αλλά μάλλον μια τακτική ευρέως διαδεδομένη με βαθιές ρίζες στο παρελθόν. Υπάρχει και η άλλη Τουρκία... «Είναι η πατρίδα μας. Αλλά μέχρι σήμερα δεν ξέρουμε τι θα πει ελευθερία της έκφρασης ή σεβασμός της πολυφωνίας», εκτιμά ο Μπασέρ. «Βρισκόμαστε σε κώμα», λέει εμφατικά, σημειώνοντας ότι υπό τις παρούσες συνθήκες είναι δύσκολο για τους τούρκους σκηνοθέτες να δημιουργήσουν τέχνη άνευ όρων και ορίων. Ωστόσο εκτιμά ότι αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα. Κάνοντας μια αντιπαραβολή με την πλούσια κινηματογραφική παραγωγή χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ, όπου παρά την κρατική λογοκρισία Ούγγροι, Τσέχοι και Ουκρανοί σκηνοθέτες κατάφεραν να φτιάξουν μια δική τους αλληγορική κινηματογραφική γλώσσα, θεωρεί ότι και στην Τουρκία όσοι ασχολούνται με το σινεμά θα πρέπει να σταματήσουν να αυτολογοκρίνονται. Σε καιρούς καταστολής η καλλιτεχνική δημιουργικότητα αυξάνεται, υπενθυμίζει ο Ερκάν Κεσάλ, υπογραμμίζοντας ότι ακόμη και σήμερα μπορεί κανείς να βρει αξιόλογες ανεξάρτητες τουρκικές παραγωγές. Αυτό φάνηκε άλλωστε και από τις ταινίες που προβλήθηκαν στη Νυρεμβέργη, όπου το βάρος έπεσε στην ανάδειξη της «άλλης Τουρκίας», αυτής που μένει μακριά από τις διεθνείς ειδήσεις. Ο Κεσάλ πιστεύει ακράδαντα ότι ο κόσμος αλλάζει μόνο μέσα από αγώνες και αντίσταση. «Και εμείς λοιπόν θα αγωνιστούμε και θα συνδράμουμε την αντίσταση». Βέβαια, αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι τόσο ο Μπασέρ όσο και ο Κεσάλ βλέπουν με κριτική ματιά όχι μόνο την Τουρκία αλλά και τη Γερμανία, η οποία, όπως λένε, δεν έδειχνε τον ίδιο ζήλο για τα τεκταινόμενα στην Τουρκία στο παρελθόν. Όλα άλλαξαν με το ξέσπασμα της προσφυγικής κρίσης, όταν πλέον Ευρώπη και Γερμανία άρχισαν να βλέπουν την Τουρκία ως «συνοριοφύλακα» της Ευρώπης. «Χρειαζόμαστε την αλληλεγγύη της Ευρώπης και της Γερμανίας», σημειώνει ο Κεσάλ αλλά όχι μόνο προς όφελος των συμφερόντων τους αλλά πολύ περισσότερο για να βοηθήσουν πραγματικά την Τουρκία να εμπεδώσει και να εδραιώσει τη δημοκρατική παράδοση. Κάτριν Σίμον, dpa / Δήμητρα Κυρανούδη

Με μια σημαντική απόφαση το Δικαστήριο του Λουξεμβούργου έκρινε ότι είναι θεμιτό επιχειρήσεις να απαγορεύουν βάσει εσωτερικού κανονισμού τη μαντήλα σε μουσουλμάνες εργαζόμενες. Κάτι τέτοιο δεν αποτελεί δυσμενή διάκριση.Ο εσωτερικός κανονισμός μιας επιχείρησης, ο οποίος απαγορεύει στους εργαζόμενους να φορούν οποιοδήποτε πολιτικό, θρησκευτικό και φιλοσοφικό σύμβολο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι επιβάλει δυσμενή διάκριση σε βάρος των εργαζομένων και συνεπώς δεν υπάρχει παραβίαση του Ευρωπαϊκού Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Αυτό αποφάνθηκε σήμερα το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) απαντώντας σε προδικαστικό ερώτημα του Ανώτατου Βελγικού Δικαστηρίου, το οποίο είχε επιληφθεί προσφυγής εργαζόμενης μουσουλμανικού θρησκεύματος. Η εν λόγω εργαζόμενη επί της υποδοχής πελατών απολύθηκε γιατί αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τον κανονισμό της επιχείρησης που απαγόρευε τη μουσουλμανική μαντήλα. Ένα θέμα που διχάζει τα κράτη-μέλη της ΕΕ Πρόκειται για μια σημαντική ευρωπαϊκή δικαστική απόφαση η οποία θα αποτελέσει νομολογία πλέον σε όλη την ΕΕ πάνω σε ένα ιδιαίτερα θέμα ευαίσθητο, όπως αυτό της μουσουλμανικής μαντήλας, που απασχολεί έντονα την κοινή γνώμη εδώ και χρόνια σε πολλά κράτη-μέλη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διαπίστωσε σήμερα ότι η απαγόρευση της χρήσης συμβόλων δεν μπορεί να θεωρηθεί διάκριση γιατί αφορά όλους τους εργαζόμενους ανεξαρτήτως πεποιθήσεων. Ένας τέτοιος κανόνας δεν εισάγει άμεση διάκριση λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων όπως αυτές ορίζονται από το ευρωπαϊκό δίκαιο, αναφέρει ειδικότερα η απόφαση. Επιπλέον το Δικαστήριο επισημαίνει ότι είναι θεμιτό ένας εργοδότης να επιθυμεί να επιδεικνύει μια εικόνα ουδετερότητας έναντι των πελατών του, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, ιδίως όταν τούτο αφορά μόνον τους εργαζομένους που έρχονται σε επαφή με τους πελάτες. Ειδικότερα, η βούληση αυτή συνδέεται με την επιχειρηματική ελευθερία, η οποία αναγνωρίζεται επίσης από τον Χάρτη Θεμελιωδών δικαιωμάτων, επισημαίνει η απόφαση. Νίκος Μπέλλος, Βρυξέλλες

Με μια σημαντική απόφαση το Δικαστήριο του Λουξεμβούργου έκρινε ότι είναι θεμιτό επιχειρήσεις να απαγορεύουν βάσει εσωτερικού κανονισμού τη μαντήλα σε μουσουλμάνες εργαζόμενες. Κάτι τέτοιο δεν αποτελεί δυσμενή διάκριση.Ο εσωτερικός κανονισμός μιας επιχείρησης, ο οποίος απαγορεύει στους εργαζόμενους να φορούν οποιοδήποτε πολιτικό, θρησκευτικό και φιλοσοφικό σύμβολο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι επιβάλει δυσμενή διάκριση σε βάρος των εργαζομένων και συνεπώς δεν υπάρχει παραβίαση του Ευρωπαϊκού Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Αυτό αποφάνθηκε σήμερα το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) απαντώντας σε προδικαστικό ερώτημα του Ανώτατου Βελγικού Δικαστηρίου, το οποίο είχε επιληφθεί προσφυγής εργαζόμενης μουσουλμανικού θρησκεύματος. Η εν λόγω εργαζόμενη επί της υποδοχής πελατών απολύθηκε γιατί αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τον κανονισμό της επιχείρησης που απαγόρευε τη μουσουλμανική μαντήλα. Ένα θέμα που διχάζει τα κράτη-μέλη της ΕΕ Πρόκειται για μια σημαντική ευρωπαϊκή δικαστική απόφαση η οποία θα αποτελέσει νομολογία πλέον σε όλη την ΕΕ πάνω σε ένα ιδιαίτερα θέμα ευαίσθητο, όπως αυτό της μουσουλμανικής μαντήλας, που απασχολεί έντονα την κοινή γνώμη εδώ και χρόνια σε πολλά κράτη-μέλη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διαπίστωσε σήμερα ότι η απαγόρευση της χρήσης συμβόλων δεν μπορεί να θεωρηθεί διάκριση γιατί αφορά όλους τους εργαζόμενους ανεξαρτήτως πεποιθήσεων. Ένας τέτοιος κανόνας δεν εισάγει άμεση διάκριση λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων όπως αυτές ορίζονται από το ευρωπαϊκό δίκαιο, αναφέρει ειδικότερα η απόφαση. Επιπλέον το Δικαστήριο επισημαίνει ότι είναι θεμιτό ένας εργοδότης να επιθυμεί να επιδεικνύει μια εικόνα ουδετερότητας έναντι των πελατών του, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, ιδίως όταν τούτο αφορά μόνον τους εργαζομένους που έρχονται σε επαφή με τους πελάτες. Ειδικότερα, η βούληση αυτή συνδέεται με την επιχειρηματική ελευθερία, η οποία αναγνωρίζεται επίσης από τον Χάρτη Θεμελιωδών δικαιωμάτων, επισημαίνει η απόφαση. Νίκος Μπέλλος, Βρυξέλλες

Με μια σημαντική απόφαση το Δικαστήριο του Λουξεμβούργου έκρινε ότι είναι θεμιτό επιχειρήσεις να απαγορεύουν βάσει εσωτερικού κανονισμού τη μαντήλα σε μουσουλμάνες εργαζόμενες. Κάτι τέτοιο δεν αποτελεί δυσμενή διάκριση.Ο εσωτερικός κανονισμός μιας επιχείρησης, ο οποίος απαγορεύει στους εργαζόμενους να φορούν οποιοδήποτε πολιτικό, θρησκευτικό και φιλοσοφικό σύμβολο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι επιβάλει δυσμενή διάκριση σε βάρος των εργαζομένων και συνεπώς δεν υπάρχει παραβίαση του Ευρωπαϊκού Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Αυτό αποφάνθηκε σήμερα το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) απαντώντας σε προδικαστικό ερώτημα του Ανώτατου Βελγικού Δικαστηρίου, το οποίο είχε επιληφθεί προσφυγής εργαζόμενης μουσουλμανικού θρησκεύματος. Η εν λόγω εργαζόμενη επί της υποδοχής πελατών απολύθηκε γιατί αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τον κανονισμό της επιχείρησης που απαγόρευε τη μουσουλμανική μαντήλα. Ένα θέμα που διχάζει τα κράτη-μέλη της ΕΕ Πρόκειται για μια σημαντική ευρωπαϊκή δικαστική απόφαση η οποία θα αποτελέσει νομολογία πλέον σε όλη την ΕΕ πάνω σε ένα ιδιαίτερα θέμα ευαίσθητο, όπως αυτό της μουσουλμανικής μαντήλας, που απασχολεί έντονα την κοινή γνώμη εδώ και χρόνια σε πολλά κράτη-μέλη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διαπίστωσε σήμερα ότι η απαγόρευση της χρήσης συμβόλων δεν μπορεί να θεωρηθεί διάκριση γιατί αφορά όλους τους εργαζόμενους ανεξαρτήτως πεποιθήσεων. Ένας τέτοιος κανόνας δεν εισάγει άμεση διάκριση λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων όπως αυτές ορίζονται από το ευρωπαϊκό δίκαιο, αναφέρει ειδικότερα η απόφαση. Επιπλέον το Δικαστήριο επισημαίνει ότι είναι θεμιτό ένας εργοδότης να επιθυμεί να επιδεικνύει μια εικόνα ουδετερότητας έναντι των πελατών του, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, ιδίως όταν τούτο αφορά μόνον τους εργαζομένους που έρχονται σε επαφή με τους πελάτες. Ειδικότερα, η βούληση αυτή συνδέεται με την επιχειρηματική ελευθερία, η οποία αναγνωρίζεται επίσης από τον Χάρτη Θεμελιωδών δικαιωμάτων, επισημαίνει η απόφαση. Νίκος Μπέλλος, Βρυξέλλες

Συνεχίζεται το χάος στα δυο αεροδρόμια του Βερολίνου, Σένεφελντ και Τέγκελ, με αφορμή τη συνεχιζόμενη απεργία του προσωπικού εδάφους. Αύξηση του ωρομισθίου κατά ένα ευρώ ζητά το συνδικάτο Verdi.Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων που συνεχίζονται για δεύτερη μέρα οδηγούν στην ακύρωση του συνόλου σχεδόν των πτήσεων από και προς τα δυο αεροδρόμια. Την απεργία προκήρυξε το συνδικάτο Verdi με αφορμή μισθολογικές διεκδικήσεις για τους 2.000 περίπου εργαζόμενους. Αν και οι κινητοποιήσεις επρόκειτο να διαρκέσουν αρχικά μέχρι σήμερα το πρωί, παρατάθηκαν τελικώς για άλλες 24 ώρες μέχρι το πρωί της Τετάρτης. Μέχρι το πρωί της Τρίτης είχαν ακυρωθεί 466 πτήσεις από και προς το Τέγκελ καθώς και 195 πτήσεις από και προς το Σένεφελντ, όπως ανακοίνωσε εκπρόσωπος της διαχειρίστριας εταιρίας των αεροδρομίων. Και σήμερα αναμένεται να ματαιωθούν εκατοντάδες πτήσεις ενώ ένα μικρό μέρος τους ενδέχεται να πραγματοποιηθεί από κοντινά αεροδρόμια, όπως της Λειψίας και της Δρέσδης. Κριτική στις απεργίες Πολλοί επιβάτες φαίνεται να δείχνουν κατανόηση για τα αιτήματα των εργαζομένων, αλλά μόνον εν μέρει: «Είναι δικαίωμά τους μέχρι τη στιγμή που προσκρούει στα δικά μας δικαιώματα. Θα πρέπει λοιπόν να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί (…). Έκαναν απεργία για ένα συγκεκριμένο διάστημα και αποφάσισαν να την επιμηκύνουν. Οι αεροπορικές εταιρίες όμως δεν ήταν ενήμερες και έτσι οι επιβάτες αρχίζουν να καταφθάνουν στο αεροδρόμιο, νομίζοντας ότι οι απεργίες τελείωσαν». Δριμεία κριτική στις απεργιακές κινητοποιήσεις του προσωπικού εδάφους που έχουν καθηλώσει τα αεροπλάνα στο έδαφος και χιλιάδες επιβάτες στις αίθουσες αναμονής ασκούν οι αεροπορικές εταιρίες, ζητώντας την άμεση παρέμβαση της πολιτικής. Ο σύνδεσμος γερμανικών αεροδρομίων ADV τονίζει ότι η τακτική του συνδικάτου Verdi «ξεπερνά κάθε όριο» αφού έχει ως αποτέλεσμα να «αποκόπτει επί μέρες τη γερμανική πρωτεύουσα από τις εναέριες συγκοινωνίες». Κριτική στη «φτωχή» προσφορά των εργοδοτών Η απεργία γίνεται με αφορμή μισθολογικές διεκδικήσεις του προσωπικού εδάφους. Το Verdi ζητά αύξηση του ωρομισθίου κατά ένα ευρώ στο πλαίσιο μιας ετήσιας συλλογικής συμφωνίας. Από την πλευρά τους οι εργοδότες αντιπροτείνουν μια σταδιακή αύξηση 8% σε ορίζοντα τριετίας για όλες τις μισθολογικές ομάδες. Σύμφωνα με το συνδικάτο, η πρόταση αυτή αντιστοιχεί για έναν απλό εργαζόμενο σε μια αύξηση κατά μόλις 27 σεντ την ώρα. Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του Verdi Γενς Γκρέγκερ: «Συνεχίζουμε την απεργία διότι οι εργοδότες δεν κατέθεσαν καλύτερη προσφορά. (…) Κάναμε τους υπολογισμούς μας και (η προσφορά τους) σημαίνει 27 λεπτά του ευρώ ανά ώρα, το οποίο είναι απαράδεκτο για τους συναδέλφους μας». Τα αιτήματα του συνδικάτου αφορούν 2.000 υπαλλήλους του προσωπικού εδάφους. Μεταξύ άλλων είναι επιφορτισμένοι με το check-in, την φόρτωση εμπορευμάτων, αποσκευών και ταχυδρομείου, τον καθαρισμό και ανεφοδιασμό των αεροσκαφών καθώς και το catering. Οι απεργίες των εργαζομένων στα αεροδρόμια του Τέγκελ και του Σένεφελντ ξεκίνησαν την Παρασκευή. Το Σαββατοκύριακο οι εργοδότες δεν κατέθεσαν νέα προσφορά και έτσι το Verdi αποφάσισε τη συνέχιση των κινητοποιήσεων. dpa, rtrd, Κώστας Συμεωνίδης

Συνεχίζεται το χάος στα δυο αεροδρόμια του Βερολίνου, Σένεφελντ και Τέγκελ, με αφορμή την απεργία του προσωπικού εδάφους. Αύξηση του ωρομισθίου κατά ένα ευρώ ζητά το συνδικάτο Verdi.Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων που συνεχίζονται για δεύτερη μέρα οδηγούν στην ακύρωση του συνόλου σχεδόν των πτήσεων από και προς τα δυο αεροδρόμια. Την απεργία προκήρυξε το συνδικάτο Verdi με αφορμή μισθολογικές διεκδικήσεις για τους 2.000 περίπου εργαζόμενους. Αν και οι κινητοποιήσεις επρόκειτο να διαρκέσουν αρχικά μέχρι σήμερα το πρωί, παρατάθηκαν τελικώς για άλλες 24 ώρες μέχρι το πρωί της Τετάρτης. Μέχρι το πρωί της Τρίτης είχαν ακυρωθεί 466 πτήσεις από και προς το Τέγκελ καθώς και 195 πτήσεις από και προς το Σένεφελντ, όπως ανακοίνωσε εκπρόσωπος της διαχειρίστριας εταιρίας των αεροδρομίων. Και σήμερα αναμένεται να ματαιωθούν εκατοντάδες πτήσεις ενώ ένα μικρό μέρος τους ενδέχεται να πραγματοποιηθεί από κοντινά αεροδρόμια, όπως της Λειψίας και της Δρέσδης. Κριτική στις απεργίες Πολλοί επιβάτες φαίνεται να δείχνουν κατανόηση για τα αιτήματα των εργαζομένων, αλλά μόνον εν μέρει: «Είναι δικαίωμά τους μέχρι τη στιγμή που προσκρούει στα δικά μας δικαιώματα. Θα πρέπει λοιπόν να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί (…). Έκαναν απεργία για ένα συγκεκριμένο διάστημα και αποφάσισαν να την επιμηκύνουν. Οι αεροπορικές εταιρίες όμως δεν ήταν ενήμερες και έτσι οι επιβάτες αρχίζουν να καταφθάνουν στο αεροδρόμιο, νομίζοντας ότι οι απεργίες τελείωσαν». Δριμεία κριτική στις απεργιακές κινητοποιήσεις του προσωπικού εδάφους που έχουν καθηλώσει τα αεροπλάνα στο έδαφος και χιλιάδες επιβάτες στις αίθουσες αναμονής ασκούν οι αεροπορικές εταιρίες, ζητώντας την άμεση παρέμβαση της πολιτικής. Ο σύνδεσμος γερμανικών αεροδρομίων ADV τονίζει ότι η τακτική του συνδικάτου Verdi «ξεπερνά κάθε όριο» αφού έχει ως αποτέλεσμα να «αποκόπτει επί μέρες τη γερμανική πρωτεύουσα από τις εναέριες συγκοινωνίες». Κριτική στη «φτωχή» προσφορά των εργοδοτών Η απεργία γίνεται με αφορμή μισθολογικές διεκδικήσεις του προσωπικού εδάφους. Το Verdi ζητά αύξηση του ωρομισθίου κατά ένα ευρώ στο πλαίσιο μιας ετήσιας συλλογικής συμφωνίας. Από την πλευρά τους οι εργοδότες αντιπροτείνουν μια σταδιακή αύξηση 8% σε ορίζοντα τριετίας για όλες τις μισθολογικές ομάδες. Σύμφωνα με το συνδικάτο, η πρόταση αυτή αντιστοιχεί για έναν απλό εργαζόμενο σε μια αύξηση κατά μόλις 27 σεντ την ώρα. Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του Verdi Γενς Γκρέγκερ: «Συνεχίζουμε την απεργία διότι οι εργοδότες δεν κατέθεσαν καλύτερη προσφορά. (…) Κάναμε τους υπολογισμούς μας και (η προσφορά τους) σημαίνει 27 λεπτά του ευρώ ανά ώρα, το οποίο είναι απαράδεκτο για τους συναδέλφους μας». Τα αιτήματα του συνδικάτου αφορούν 2.000 υπαλλήλους του προσωπικού εδάφους. Μεταξύ άλλων είναι επιφορτισμένοι με το check-in, την φόρτωση εμπορευμάτων, αποσκευών και ταχυδρομείου, τον καθαρισμό και ανεφοδιασμό των αεροσκαφών καθώς και το catering. Οι απεργίες των εργαζομένων στα αεροδρόμια του Τέγκελ και του Σένεφελντ ξεκίνησαν την Παρασκευή. Το Σαββατοκύριακο οι εργοδότες δεν κατέθεσαν νέα προσφορά και έτσι το Verdi αποφάσισε τη συνέχιση των κινητοποιήσεων. dpa, rtrd, Κώστας Συμεωνίδης

Η όξυνση στις ολλανδοτουρκικές σχέσεις προσδίδει ένταση στην τελική ευθεία του ολλανδικού προεκλογικού αγώνα. Από την πολιτική αντιπαράθεση μπορεί να επωφεληθεί τόσο ο πρωθυπουργός Ρούτε όσο και ο ακροδεξιός Βίλντερς.Η πολιτική αντιπαράθεση με την Τουρκία μπορεί να αποδειχθεί προεκλογικό δώρο της τελευταίας στιγμής για τον ολλανδό πρωθυπουργό Μαρκ Ρούτε. Η απαγόρευση προεκλογικών ομιλιών δύο τούρκων υπουργών σε ολλανδικό έδαφος τις προηγούμενες ημέρες ενόψει του τουρκικού δημοψηφίσματος για την αναθεώρηση του Συντάγματος βοήθησε τον Ρούτε να καλλιεργήσει την εικόνα ενός ισχυρού πολιτικού. Αν και επισήμανε ότι η Ολλανδία επιθυμεί την αποκλιμάκωση, κατέστησε παράλληλα σαφές ότι «δεν δεχόμαστε εκβιασμούς» από την τουρκική πλευρά. Λόγια που ενδέχεται να δώσουν περαιτέρω ώθηση στο συντηρητικό φιλελεύθερο Λαϊκό Κόμμα για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία (VVD), το οποίο προηγείτο στις τελευταίες δημοσκοπήσεις ενόψει των αυριανών κοινοβουλευτικών εκλογών με 16% -ποσοστό που του έδινε την πρώτη θέση στο εξαιρετικά κατακερματισμένο ολλανδικό πολιτικό τοπίο. «Πόντοι» για τον Ρούτε Ωστόσο, η στάση του απέναντι στην Τουρκία δεν είναι το μοναδικό διαπιστευτήριο για τον Μαρκ Ρούτε. Ο ολλανδός πρωθυπουργός οδήγησε τη χώρα του εκτός οικονομικής κρίσης, η οικονομία κινείται με ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 2% και η ανεργία κυμαίνεται μόλις στο 5%. Ωστόσο, η δημοτικότητα του Ρούτε είναι εξαιρετικά χαμηλή, γεγονός που αποτελεί τροχοπέδη και για το κόμμα του. Αιτία για την κακή δημόσια εικόνα του είναι οι δεσμεύσεις για κοινωνικές παροχές στη διάρκεια της δεύτερης θητείας του, τις οποίες όμως αθέτησε. Οι περικοπές για την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών τα προηγούμενα χρόνια είχαν επίσης σοβαρό πολιτικό κόστος για τον Ρούτε. Ο βασικός ανταγωνιστής του ολλανδού πρωθυπουργού, ο ακροδεξιός Γκέερτ Βίλντερς, φαίνεται πάντως να έχει χάσει τη δυναμική που είχε το προηγούμενο διάστημα. Στο τέλος του περασμένου μήνα τα ποσοστά δημοτικότητάς του άρχισαν να πέφτουν και το Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) υποχώρησε τρεις ποσοστιαίες μονάδες πίσω από το κυβερνών φιλελεύθερο κόμμα του ολλανδού πρωθυπουργού. Η στρατηγική που επέλεξε ο Βίλντερς να μην πραγματοποιεί δημόσιες προεκλογικές εμφανίσεις με το επιχείρημα της προσωπικής του ασφάλειας και ακεραιότητας φαίνεται ότι δεν λειτούργησε υπέρ του. Πάντως έσπευσε να αντλήσει οφέλη από την αντιπαράθεση με την Τουρκία. Με τον Μαρκ Ρούτε να είναι όμως το δρων πρόσωπο σε αυτή την υπόθεση, ο Βίλντερς περιορίστηκε σε ρητορικές επιθέσεις. Η ελπίδα των λαϊκιστών και ο… Ολλανδός Τρυντώ Πάντως, ο διεθνής τύπος χάρισε με πλήθος άρθρων του -για το αμφιλεγόμενο παρελθόν του Βίλντερς, τις ύποπτες πηγές χρηματοδότησής του και τη σταδιακή ριζοσπαστικοποίησή εντός των τελευταίων ετών- μεγάλη δημοσιότητα στον ακροδεξιό πολιτικό, ο οποίος παρουσιάστηκε ως απειλή για την Ευρώπη και μεγάλη ελπίδα για τους ευρωπαίους λαϊκιστές. Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι 87% των Ολλανδών εναντιώνονται στον Γκέερτ Βίλντερς, γεγονός που καθιστά σαφές ότι η δυναμική του δεν επαρκεί για να γίνει καταλύτης ανατρεπτικών εξελίξεων στην Ευρώπη. Βάσει δημοσκοπήσεων έξι κόμματα μπορούν να ελπίζουν σε διψήφιο ποσοστό ψήφων. Για τον σχηματισμό κυβέρνησης θα χρειαστεί η σύμπραξη τουλάχιστον τεσσάρων από αυτά. Αξιοσημείωτο είναι ότι κανένα κόμμα δεν είναι πρόθυμο να συνασπιστεί με τον Βίλντερς. Ένας πιθανός συνασπισμός είναι η συνεργασία του κεντρώου κόμματος D66, των Χριστιανοδημοκρατών, των Σοσιαλιστών και των Πρασίνων (GroenLinks). Οι τελευταίοι μάλιστα ξεχωρίζουν για τη ραγδαία αύξηση της δημοτικότητάς τους, η οποία πιστώνεται στον επικεφαλής τους Γέσε Κλάβερ, τον νέο πολιτικό αστέρα στην Ολλανδία με ρίζες από το Μαρόκο και την Ινδονησία. Ο Κλάβερ μοιάζει εξαιρετικά με τον Καναδό πρωθυπουργό Τζάστιν Τρυντώ, τάσσεται εμφατικά υπέρ μιας ανοιχτής και φιλόξενης Ολλανδίας, και κατά του Γκέερτ Βίλντερς. Με το μήνυμά του για ειρηνική συμβίωση έχει καταφέρει να κινητοποιήσει κατά κύριο λόγο ψηφοφόρους νεαρής ηλικίας. Μπάρμπαρα Βέζελ / Άρης Καλτιριμτζής

Για πρώτη φορά ο τούρκος πρόεδρος κατηγόρησε προσωπικά την Άγκελα Μέρκελ για υπόθαλψη τρομοκρατών του PKK. Δεν παρασύρομαι στο παιχνίδι σας, διεμήνυσε μέσω του εκπροσώπου της. Οργή Βερολίνου για την υπόθεση Γιουτζέλ.Κάθε αίσθηση ορίου έχασε και πάλι χθες το βράδυ ο τούρκος πρόεδρος μιλώντας σε συνέντευξή του στο τουρκικό δίκτυο Α Haber που μεταδόθηκε ζωντανά. Αφού προανήγγειλε σοβαρές διπλωματικές κυρώσεις κατά της Ολλανδίας και προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταγγέλλοντας τη στάση της ολλανδικής κυβέρνησης σε βάρος δύο υπουργών της κυβέρνησής του που θέλησαν να κάνουν προεκλογική εκστρατεία στην ευρωπαϊκή χώρα, στο στόχαστρο έβαλε και την ίδια την καγκελάριο Μέρκελ. «Εμφανώς εσφαλμένες» Ο Ταγίπ Ερντογάν την κατηγόρησε ότι στηρίζει την τρομοκρατία. «Αγαπητή κ. Μέρκελ, γιατί κρύβετε τρομοκράτες στη χώρα σας… γιατί δεν κάνετε κάτι;» είπε χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια επέρριψε ευθύνες στις γερμανικές αρχές για το ότι δεν αντιδρούν, όπως ισχυρίστηκε, στις πληροφορίες από την Τουρκία για υπόπτους τέλεσης τρομοκρατικών πράξεων και συνέχισε: «Κυρία Μέρκελ, στηρίζετε τρομοκράτες». Ο τούρκος πρόεδρος αναφέρθηκε ονομαστικά στο ΡΚΚ λέγοντας ότι η Γερμανία δεν αντιμετωπίζει με αρκούντως αποφασιστικά την οργάνωση παρά το ότι την έχει απαγορεύσει. Στο Βερολίνο ο κυβερνητικό εκπρόσωπος Στέφεν Ζάιμπερτ χαρακτήρισε τις αιτιάσεις Ερντογάν «εμφανώς εσφαλμένες» και πρόσθεσε ότι «η καγκελάριος δεν έχει την πρόθεση να συμμετάσχει σε αγώνα δρόμου προκλήσεων». Αξίζει να σημειωθεί ότι η Γερμανία έχει απαγορεύσει το PKK από το 1993, ενώ από τις αρχές του μήνα επέκτεινε την απαγόρευση και σε πλακάτ με τη φωτογραφία του αρχηγού του, Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Το Κέντρο Ενημέρωσης των Κούρδων ερμήνευσε τη κίνηση ως απόδειξη ότι, παρά τις τελευταίες εντάσεις, η συνεργασία ανάμεσα στο Βερολίνο και την Άγκυρα παραμένει στενή. Αλλά και ο πρόεδρος του κόμματος των Πρασίνων Τζεμ Έτσντεμιρ αποκάλεσε ύποπτη τη χρονική συγκυρία της νέας απαγόρευσης. Οργή Βερολίνου για την υπόθεση Γιουτζέλ Ο τούρκος πρόεδρος όμως ήταν ασυγκράτητος κατά την χθεσινή τηλεοπτική συνέντευξη. Χαρακτήρισε «πράκτορα και τρομοκράτη» τον Ντενίζ Γιουτζέλ, τον δημοσιογράφο της εφημερίδας Die Welt με την διπλή υπηκοότητα, ο οποίος βρίσκεται επί δύο εβδομάδες προφυλακισμένος με την κατηγορία της συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση και της παράνομης χρήσης προσωπικών δεδομένων. «Η Μέρκελ κινητοποιείται για τον λεγόμενο δημοσιογράφο αλλά τα δικαστήρια θα αποφασίσουν» είπε ο Ερντογάν κατηγορώντας την καγκελάριο ότι παραπέμπει στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης μόνο όταν πρόκειται για περιπτώσεις στη Γερμανία, αλλά από την άλλη πλευρά δεν σέβεται την τουρκική δικαιοσύνη. Η γερμανική κυβέρνηση είναι έντονα δυσαρεστημένη με την υπόθεση Γουτζέλ. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Μάρτιν Σέφερ υπενθύμισε ότι ο τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ υποσχέθηκε στην καγκελάριο ότι ο δημοσιογράφος θα τύχει προξενικής συνδρομής, αλλά «μέχρι χθες το βράδυ δεν μπόρεσε να τον επισκεφθεί κανείς γερμανός προξενικός υπάλληλος, είναι εξοργιστικό». Ο εκπρόσωπος έκανε σαφές ότι η γερμανική κυβέρνηση περιμένει από την τουρκική να τηρήσει την υπόσχεσή της. Παράλληλα ο εκπρόσωπος της καγκελαρίας Στέφεν Ζάιμπερτ ρόσθεσε μάλιστα ότι το θέμα της προξενικής συνδρομής επαναφέρει συνεχώς η γερμανική κυβέρνηση σε συζητήσεις της με την τουρκική πλευρά. Dpa, afp, reuters/Ειρήνη Αναστασοπούλου