Apostolis Zois

Ο γαλλικός προεκλογικός αγώνας ξεκίνησε αλλά δεν προχωρά, σύμφωνα με τις προβλέψεις. Ο Φιγιόν ταλανίζεται από τα σκάνδαλα της συζύγου του και η Λε Πεν προκαλεί νευρικότητα στις αγορές με τα σχέδιά της περί Frexit.Στο προεκλογικό πρόγραμμα της Μαρίν Λε Πεν περιλαμβάνεται και το νόμισμα. Σε περίπτωση που κερδίσει τις προεδρικές εκλογές, οι Γάλλοι δεν θα έχουν από τον επόμενο χρόνο ευρώ αλλά θα επιστρέψουν στο φράγκο. Η πρόεδρος του Εθνικού Μετώπου υπόσχεται πως η μετατροπή και η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα θα είναι απλή. Οι Γάλλοι δεν θα το καταλάβουν, δήλωσε πρόσφατα η 48χρονη πολιτικός στο γαλλικό τηλεοπτικό σταθμό France 2. «Η μπαγκέτα που κοστίζει τώρα ένα ευρώ θα κοστίζει μελλοντικά εννέα φράγκα» . Για το κόστος της μετάβασης στο εθνικό νόμισμα αντίθετα δεν γίνεται καμία αναφορά. Ο πρόεδρος της Γαλλικής Κεντρικής Τράπεζας Βιλερουά ντε Γκαλό προειδοποιεί ότι χωρίς το ευρώ θα είναι πολύ πιο ακριβό να πάρει νέα δάνεια η Γαλλία. Η Γαλλία θα γίνει πιο ακριβή χωρίς ευρώ Το επιπλέον κόστος μετά από ένα ενδεχόμενο «Frexit» θα μπορούσε να αγγίξει τα 30 δισεκατομμύρια το χρόνο σύμφωνα με την εφημερίδα «Le Figaro». Αλλά και στις Βρυξέλλες υπάρχουν ανησυχίες. Ο επίτροπος για νομισματικές υποθέσεις Πιερ Μοσκοβισί βλέπει στον αντιευρωπαϊκό λαϊκισμό ένα σοβαρό κίνδυνο για την ευρωπαϊκή οικονομική ανάπτυξη. Ο έμπιστος του αποχωρούντος Προέδρου Φρανσουά Ολάντ αναφέρει δύο χώρες στις οποίες ελλοχεύει περισσότερο κίνδυνος: την Ιταλία και τη Γαλλία. Το γεγονός ότι το 60% του δημόσιου χρέους βρίσκεται στα χέρια ξένων επενδυτών είναι αδιάφορο σύμφωνα με την Μαρίν Λεπέν. Ωστόσο το χρέος αυτό θα αυξηθεί εάν αλλάξει το νόμισμα, επισημαίνουν οι ειδικοί. Από τότε που η πρόεδρος του Εθνικού Μετώπου παρουσίασε το προεκλογικό της πρόγραμμα, πριν από μια εβδομάδα, η ανησυχία μέσα και έξω από τη χώρα αυξάνεται. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις συγκεντρώνει το 25% των ψήφων. Ο συντηρητικός Φρανσουά Φιγιόν, ο οποίος είναι απασχολημένος με τα σκάνδαλα της συζύγου του, βρίσκεται στο 20%. H Λε Πεν θα χάσει πιθανώς στο δεύτερο γύρο Στο δεύτερο γύρο πάντως των προεδρικών εκλογών, εάν αυτές γίνονταν σήμερα, η Μαρίν Λεπέν θα έχανε από τον νέο αστέρα Εμανουέλ Μακρόν. Ο 39χρονος ακομμάτιστος υποψήφιος θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές και οι Γάλλοι δεν θα βγουν από το ευρώ, εκτιμά η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt. Ακόμα όμως και εάν η Λε Πεν δεν έχει πιθανότητες να μετακομίσει στο παλάτι των Ηλυσίων, οι οικονομικές αγορές παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις εξελίξεις στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης. Η πρόεδρος του Εθνικού Μετώπου προκρίνει ως λύση το τέλος της ευρωζώνης, η οποία θα μπορούσε να αντικατασταθεί από μια ένωση χωρών που θα αποτελούνταν από την Αυστρία, την Ολλανδία και τη Γερμανία. Η συζήτηση για το ευρώ έχει γίνει θέμα στο γαλλικό προεκλογικό αγώνα και όπως επισημαίνει η γαλλική εφημερίδα Le Monde, οι λαϊκιστές -όπως ο Ντόναλντ Τραμπ- κρατάνε τελικά το λόγο τους. Το θέμα είναι βέβαια ποιες είναι οι συνέπειες και ποιο είναι το κόστος. Κρίστιαν Μπέμερ (DPA) / Μαρία Ρηγούτσου

Παρά τις έντονες αντιδράσεις το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ ΕΕ-Καναδά (CETA). Τί σημαίνει αυτό για τους έλληνες παραγωγούς;Η αρχικές ενστάσεις αφορούσαν προϊόντα με ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ) ή γεωγραφική ένδειξη (ΓΕ) με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το τυρί φέτα. Θεωρητικά τα προϊόντα αυτά δεν παρασκευάζονται πουθενά στον κόσμο, παρά μόνο στη χώρα ή στην περιοχή με τις προδιαγραφές της προστατευόμενης ένδειξης. Κι όμως, στον Καναδά κυκλοφορούν εδώ και πολλά χρόνια τυριά τοπικής παραγωγής που ονομάζονται «φέτα». Μία απειλή για τον έλληνα παραγωγό; Ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών της Ν.Δ. στο Ευρωκοινοβούλιο, Μανώλης Κεφαλογιάννης, ο οποίος παρακολουθεί τα αγροτικά θέματα, υποστηρίζει ότι η συμφωνία εξασφαλίζει τον παραγωγό, καθώς προστατεύει 140 γεωγραφικές ενδείξεις από όλη την Ευρώπη με μία μόνο μικρή «παραχώρηση» στους Καναδούς. «Συγκεκριμένα προϊόντα όπως είναι η φέτα, η γκοργκοντζόλα και άλλα προϊόντα από την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γαλλία, πρέπει να τηρούν τις προδιαγραφές της ονομασίας προέλευσης που έχουμε στην Ευρώπη. Άρα δεν μπορούν να έρθουν εδώ. Το μόνο που έγινε αποδεκτό είναι ότι όσες εταιρίες υπήρχαν μέχρι το 2013 θα μπορούν να λειτουργούν ακόμη, αλλά κι αυτές μόνο για την εσωτερική κατανάλωση μέσα στον Καναδά» λέει ο έλληνας ευρωβουλευτής στην Deutsche Welle. Με άλλα λόγια: μία καναδική εταιρία, η οποία είχε αρχίσει πριν από το 2013 να παρασκευάζει τυρί που ονομάζει «φέτα», μπορεί να συνεχίσει την παραγωγή του για την αγορά του Καναδά, αλλά όχι και να το εξάγει στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή πάντως, η ελληνική εταιρία που παράγει γνήσια φέτα θα μπορεί να την εξάγει στον Καναδά. Σε πρώτη ανάγνωση η συμφωνία δεν φαίνεται απόλυτα ικανοποιητική, αλλά ο έλληνας ευρωβουλευτής τονίζει ότι ανταποκρίνεται στα πραγματικά δεδομένα της αγοράς. Και αυτό γιατί σήμερα η ετήσια παραγωγή φέτας δεν ξεπερνά τους 120.000 τόνους και η διεθνής ζήτηση υπολογίζεται σε 600.000 τονους, άρα υπάρχουν μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης σε μία συνεχώς αυξανόμενη παγκόσμια αγορά. Ευκαιρίες για ευρωπαϊκά προϊόντα στην καναδική αγορά Το πιο σημαντικό ωστόσο, υποστηρίζει ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, είναι ότι εκλείπουν οι δασμοί για την εισαγωγή ελληνικών προϊόντων σε μία προηγμένη αγορά 30 εκατομμυρίων καταναλωτών. «Τώρα έχουμε δασμούς για αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, έχουμε δασμούς για προϊόντα ΠΟΠ της τάξης του 6,7 ή 8% ως τιμή κατωφλίου για να μπορούν να εισαχθούν στον Καναδά. Αυτά τα πράγματα καταργούνται» λέει ο έλληνας ευρωβουλευτής. Εξαιρέσεις προβλέπονται για ελάχιστα προϊόντα, όπως τα γαλακτοκομικά, τα οπτικοακουστικά, οι μεταφορές και οι δημόσιες υπηρεσίες, όπου οι δασμοί παραμένουν. Πάντως, η διαπραγμάτευση για την συμφωνία με τον Καναδά έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, κυρίως στη Γαλλία και σε χώρες της νότιας Ευρώπης με μεγάλη αγροτική παραγωγή. Ακόμη και την ημέρα της ψηφοφορίας στο Στρασβούργο δεκάδες ακτιβιστές προχώρησαν σε συμβολικές κινητοποιήσεις έξω από το Κοινοβούλιο, αλλά και μέσα στο κτίριο. Ένας από αυτούς, ο Τομ Κούρχατς από τη Μαδρίτη, εξηγεί την αντίθεσή του ως εξής: «Ιδιαίτερα στην Ισπανία, αλλά και στην Ελλάδα και στην Πορτογαλία, οι μικροί παραγωγοί κρατούν ζωντανοί την ύπαιθρο. Από τότε που μπήκαν στην ΕΕ οι χώρες αυτές έχασαν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας στον αγροτικό τομέα λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού με τη βιομηχανία τροφίμων. Ιδιαίτερα στην παραγωγή γάλακτος στην Ισπανία χάθηκαν πολλές θέσεις εργασίας, το ίδιο συμβαίνει σε Ελλάδα και Πορτογαλία. Γι' αυτό λέμε ότι η CETA είναι μία απειλή για μικρούς παραγωγούς». Στο ίδιο μήκος κύματος η ολλανδέζα ευρωβουλευτής της Αριστεράς Αν Μαρί Μινέρ υποστηρίζει ότι η CETA «είναι μία κακή συνθήκη, γιατί ευνοεί μόνο τις επιχειρήσεις και όχι τους απλούς πολίτες. Αντιλαμβάνομαι τη θετική στάση των επιχειρήσεων, διότι καταργεί εμπόδια για το ελεύθερο εμπόριο, αλλά πολλές φορές τα ‘εμπόδιαʼ υπάρχουν για να προστατεύουν την ασφάλεια των τροφίμων και του περιβάλλοντος. Και αυτήν την προστασία δεν θέλουμε να τη χάσουμε». Αντικρουόμενες απόψεις για την αγορά εργασίας Θεωρητικά η CETA μπορεί να τεθεί σε ισχύ τον Απρίλιο, αλλά προβλέπονται καθυστερήσεις. Και αυτό γιατί πρέπει να την εγκρίνουν όχι μόνο τα κοινοβούλια των κρατών-μελών, αλλά και μερικά τοπικά κοινοβούλια, όπως εκείνο της Βαλονίας στο Βέλγιο, που δεν αποκλείεται να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Η Αν Μαρί Μινέρ λέει ότι θα επιδιώξει και εκείνη να καθυστερήσει την εφαρμογή της συμφωνίας στην Ολλανδία κινώντας την προβλεπόμενη διαδικασία για δημοψήφισμα. Η ίδια απορρίπτει τους ισχυρισμούς των υποστηρικτών της CETA ότι δημιουργούνται εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας. «Έχω δει κι εγώ μελέτες που υπόσχονται πολλές θέσεις εργασίας, αλλά υπάρχει σοβαρή κριτική για αυτές τις μελέτες» λέει η ολλανδέζα ευρωβουλευτής στην Deutsche Welle. «Πολλοί αμφισβητούν τη μεθοδολογία τους και λένε ότι υπολογίζουν μόνο τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται, αλλά όχι εκείνες που χάνονται. Φοβάμαι ότι συνολικά η Ευρώπη θα χάσει θέσεις εργασίας που θα μεταφερθούν στον Καναδά». Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης λέει ότι το επιχείρημα όχι μόνο δεν ευσταθεί, αλλά το αντίθετο θα συμβεί: η κατάργηση φραγμών σε μία αγορά που αφορά το 49% του παγκόσμιου εμπορίου αναμένεται να δημιουργήσει νέο προϊόν 100 δισεκατομμυρίων ευρώ και 15 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. «Κοιτάξτε, ο καθένας μπορεί να κάνει τη δική του οικονομική ανάλυση, αλλά όταν υπάρχει κίνηση εμπορίου σίγουρα δημιουργούνται θέσεις εργασίας, δεν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό. Τα καλύτερα πανεπιστήμια, οι καλύτερες μελέτες, οι μελέτες της Κομισιόν, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποδεικνύουν ότι είναι μία ωφέλιμη συμφωνία και για τα δύο μέρη», επισημαίνει ο έλληνας ευρωβουλευτής. Γιάννης Παπαδημητρίου, Στρασβούργο

Παρά τις έντονες αντιδράσεις το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ ΕΕ-Καναδά (CETA). Τί σημαίνει αυτό για τους έλληνες παραγωγούς;Η αρχικές ενστάσεις αφορούσαν προϊόντα με ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ) ή γεωγραφική ένδειξη (ΓΕ) με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το τυρί φέτα. Θεωρητικά τα προϊόντα αυτά δεν παρασκευάζονται πουθενά στον κόσμο, παρά μόνο στη χώρα ή στην περιοχή με τις προδιαγραφές της προστατευόμενης ένδειξης. Κι όμως, στον Καναδά κυκλοφορούν εδώ και πολλά χρόνια τυριά τοπικής παραγωγής που ονομάζονται «φέτα». Μία απειλή για τον έλληνα παραγωγό; Ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών της Ν.Δ. στο Ευρωκοινοβούλιο, Μανώλης Κεφαλογιάννης, ο οποίος παρακολουθεί τα αγροτικά θέματα, υποστηρίζει ότι η συμφωνία εξασφαλίζει τον παραγωγό, καθώς προστατεύει 140 γεωγραφικές ενδείξεις από όλη την Ευρώπη με μία μόνο μικρή «παραχώρηση» στους Καναδούς. «Συγκεκριμένα προϊόντα όπως είναι η φέτα, η γκοργκοντζόλα και άλλα προϊόντα από την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γαλλία, πρέπει να τηρούν τις προδιαγραφές της ονομασίας προέλευσης που έχουμε στην Ευρώπη. Άρα δεν μπορούν να έρθουν εδώ. Το μόνο που έγινε αποδεκτό είναι ότι όσες εταιρίες υπήρχαν μέχρι το 2013 θα μπορούν να λειτουργούν ακόμη, αλλά κι αυτές μόνο για την εσωτερική κατανάλωση μέσα στον Καναδά» λέει ο έλληνας ευρωβουλευτής στην Deutsche Welle. Με άλλα λόγια: μία καναδική εταιρία, η οποία είχε αρχίσει πριν από το 2013 να παρασκευάζει τυρί που ονομάζει «φέτα», μπορεί να συνεχίσει την παραγωγή του για την αγορά του Καναδά, αλλά όχι και να το εξάγει στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή πάντως, η ελληνική εταιρία που παράγει γνήσια φέτα θα μπορεί να την εξάγει στον Καναδά. Σε πρώτη ανάγνωση η συμφωνία δεν φαίνεται απόλυτα ικανοποιητική, αλλά ο έλληνας ευρωβουλευτής τονίζει ότι ανταποκρίνεται στα πραγματικά δεδομένα της αγοράς. Και αυτό γιατί σήμερα η ετήσια παραγωγή φέτας δεν ξεπερνά τους 120.000 τόνους και η διεθνής ζήτηση υπολογίζεται σε 600.000 τονους, άρα υπάρχουν μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης σε μία συνεχώς αυξανόμενη παγκόσμια αγορά. Ευκαιρίες για ευρωπαϊκά προϊόντα στην καναδική αγορά Το πιο σημαντικό ωστόσο, υποστηρίζει ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, είναι ότι εκλείπουν οι δασμοί για την εισαγωγή ελληνικών προϊόντων σε μία προηγμένη αγορά 30 εκατομμυρίων καταναλωτών. «Τώρα έχουμε δασμούς για αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, έχουμε δασμούς για προϊόντα ΠΟΠ της τάξης του 6,7 ή 8% ως τιμή κατωφλίου για να μπορούν να εισαχθούν στον Καναδά. Αυτά τα πράγματα καταργούνται» λέει ο έλληνας ευρωβουλευτής. Εξαιρέσεις προβλέπονται για ελάχιστα προϊόντα, όπως τα γαλακτοκομικά, τα οπτικοακουστικά, οι μεταφορές και οι δημόσιες υπηρεσίες, όπου οι δασμοί παραμένουν. Πάντως, η διαπραγμάτευση για την συμφωνία με τον Καναδά έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, κυρίως στη Γαλλία και σε χώρες της νότιας Ευρώπης με μεγάλη αγροτική παραγωγή. Ακόμη και την ημέρα της ψηφοφορίας στο Στρασβούργο δεκάδες ακτιβιστές προχώρησαν σε συμβολικές κινητοποιήσεις έξω από το Κοινοβούλιο, αλλά και μέσα στο κτίριο. Ένας από αυτούς, ο Τομ Κούρχατς από τη Μαδρίτη, εξηγεί την αντίθεσή του ως εξής: «Ιδιαίτερα στην Ισπανία, αλλά και στην Ελλάδα και στην Πορτογαλία, οι μικροί παραγωγοί κρατούν ζωντανοί την ύπαιθρο. Από τότε που μπήκαν στην ΕΕ οι χώρες αυτές έχασαν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας στον αγροτικό τομέα λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού με τη βιομηχανία τροφίμων. Ιδιαίτερα στην παραγωγή γάλακτος στην Ισπανία χάθηκαν πολλές θέσεις εργασίας, το ίδιο συμβαίνει σε Ελλάδα και Πορτογαλία. Γι' αυτό λέμε ότι η CETA είναι μία απειλή για μικρούς παραγωγούς». Στο ίδιο μήκος κύματος η ολλανδέζα ευρωβουλευτής της Αριστεράς Αν Μαρί Μινέρ υποστηρίζει ότι η CETA «είναι μία κακή συνθήκη, γιατί ευνοεί μόνο τις επιχειρήσεις και όχι τους απλούς πολίτες. Αντιλαμβάνομαι τη θετική στάση των επιχειρήσεων, διότι καταργεί εμπόδια για το ελεύθερο εμπόριο, αλλά πολλές φορές τα ‘εμπόδιαʼ υπάρχουν για να προστατεύουν την ασφάλεια των τροφίμων και του περιβάλλοντος. Και αυτήν την προστασία δεν θέλουμε να τη χάσουμε». Αντικρουόμενες απόψεις για την αγορά εργασίας Θεωρητικά η CETA μπορεί να τεθεί σε ισχύ τον Απρίλιο, αλλά προβλέπονται καθυστερήσεις. Και αυτό γιατί πρέπει να την εγκρίνουν όχι μόνο τα κοινοβούλια των κρατών-μελών, αλλά και μερικά τοπικά κοινοβούλια, όπως εκείνο της Βαλονίας στο Βέλγιο, που δεν αποκλείεται να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Η Αν Μαρί Μινέρ λέει ότι θα επιδιώξει και εκείνη να καθυστερήσει την εφαρμογή της συμφωνίας στην Ολλανδία κινώντας την προβλεπόμενη διαδικασία για δημοψήφισμα. Η ίδια απορρίπτει τους ισχυρισμούς των υποστηρικτών της CETA ότι δημιουργούνται εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας. «Έχω δει κι εγώ μελέτες που υπόσχονται πολλές θέσεις εργασίας, αλλά υπάρχει σοβαρή κριτική για αυτές τις μελέτες» λέει η ολλανδέζα ευρωβουλευτής στην Deutsche Welle. «Πολλοί αμφισβητούν τη μεθοδολογία τους και λένε ότι υπολογίζουν μόνο τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται, αλλά όχι εκείνες που χάνονται. Φοβάμαι ότι συνολικά η Ευρώπη θα χάσει θέσεις εργασίας που θα μεταφερθούν στον Καναδά». Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης λέει ότι το επιχείρημα όχι μόνο δεν ευσταθεί, αλλά το αντίθετο θα συμβεί: η κατάργηση φραγμών σε μία αγορά που αφορά το 49% του παγκόσμιου εμπορίου αναμένεται να δημιουργήσει νέο προϊόν 100 δισεκατομμυρίων ευρώ και 15 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. «Κοιτάξτε, ο καθένας μπορεί να κάνει τη δική του οικονομική ανάλυση, αλλά όταν υπάρχει κίνηση εμπορίου σίγουρα δημιουργούνται θέσεις εργασίας, δεν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό. Τα καλύτερα πανεπιστήμια, οι καλύτερες μελέτες, οι μελέτες της Κομισιόν, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποδεικνύουν ότι είναι μία ωφέλιμη συμφωνία και για τα δύο μέρη», επισημαίνει ο έλληνας ευρωβουλευτής. Γιάννης Παπαδημητρίου, Στρασβούργο

Παρά τις έντονες αντιδράσεις το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ ΕΕ-Καναδά (CETA). Τί σημαίνει αυτό για τους έλληνες παραγωγούς;Η αρχικές ενστάσεις αφορούσαν προϊόντα με ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ) ή γεωγραφική ένδειξη (ΓΕ) με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το τυρί φέτα. Θεωρητικά τα προϊόντα αυτά δεν παρασκευάζονται πουθενά στον κόσμο, παρά μόνο στη χώρα ή στην περιοχή με τις προδιαγραφές της προστατευόμενης ένδειξης. Κι όμως, στον Καναδά κυκλοφορούν εδώ και πολλά χρόνια τυριά τοπικής παραγωγής που ονομάζονται «φέτα». Μία απειλή για τον έλληνα παραγωγό; Ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών της Ν.Δ. στο Ευρωκοινοβούλιο, Μανώλης Κεφαλογιάννης, ο οποίος παρακολουθεί τα αγροτικά θέματα, υποστηρίζει ότι η συμφωνία εξασφαλίζει τον παραγωγό, καθώς προστατεύει 140 γεωγραφικές ενδείξεις από όλη την Ευρώπη με μία μόνο μικρή «παραχώρηση» στους Καναδούς. «Συγκεκριμένα προϊόντα όπως είναι η φέτα, η γκοργκοντζόλα και άλλα προϊόντα από την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γαλλία, πρέπει να τηρούν τις προδιαγραφές της ονομασίας προέλευσης που έχουμε στην Ευρώπη. Άρα δεν μπορούν να έρθουν εδώ. Το μόνο που έγινε αποδεκτό είναι ότι όσες εταιρίες υπήρχαν μέχρι το 2013 θα μπορούν να λειτουργούν ακόμη, αλλά κι αυτές μόνο για την εσωτερική κατανάλωση μέσα στον Καναδά» λέει ο έλληνας ευρωβουλευτής στην Deutsche Welle. Με άλλα λόγια: μία καναδική εταιρία, η οποία είχε αρχίσει πριν από το 2013 να παρασκευάζει τυρί που ονομάζει «φέτα», μπορεί να συνεχίσει την παραγωγή του για την αγορά του Καναδά, αλλά όχι και να το εξάγει στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή πάντως, η ελληνική εταιρία που παράγει γνήσια φέτα θα μπορεί να την εξάγει στον Καναδά. Σε πρώτη ανάγνωση η συμφωνία δεν φαίνεται απόλυτα ικανοποιητική, αλλά ο έλληνας ευρωβουλευτής τονίζει ότι ανταποκρίνεται στα πραγματικά δεδομένα της αγοράς. Και αυτό γιατί σήμερα η ετήσια παραγωγή φέτας δεν ξεπερνά τους 120.000 τόνους και η διεθνής ζήτηση υπολογίζεται σε 600.000 τονους, άρα υπάρχουν μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης σε μία συνεχώς αυξανόμενη παγκόσμια αγορά. Ευκαιρίες για ευρωπαϊκά προϊόντα στην καναδική αγορά Το πιο σημαντικό ωστόσο, υποστηρίζει ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, είναι ότι εκλείπουν οι δασμοί για την εισαγωγή ελληνικών προϊόντων σε μία προηγμένη αγορά 30 εκατομμυρίων καταναλωτών. «Τώρα έχουμε δασμούς για αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, έχουμε δασμούς για προϊόντα ΠΟΠ της τάξης του 6,7 ή 8% ως τιμή κατωφλίου για να μπορούν να εισαχθούν στον Καναδά. Αυτά τα πράγματα καταργούνται» λέει ο έλληνας ευρωβουλευτής. Εξαιρέσεις προβλέπονται για ελάχιστα προϊόντα, όπως τα γαλακτοκομικά, τα οπτικοακουστικά, οι μεταφορές και οι δημόσιες υπηρεσίες, όπου οι δασμοί παραμένουν. Πάντως, η διαπραγμάτευση για την συμφωνία με τον Καναδά έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, κυρίως στη Γαλλία και σε χώρες της νότιας Ευρώπης με μεγάλη αγροτική παραγωγή. Ακόμη και την ημέρα της ψηφοφορίας στο Στρασβούργο δεκάδες ακτιβιστές προχώρησαν σε συμβολικές κινητοποιήσεις έξω από το Κοινοβούλιο, αλλά και μέσα στο κτίριο. Ένας από αυτούς, ο Τομ Κούρχατς από τη Μαδρίτη, εξηγεί την αντίθεσή του ως εξής: «Ιδιαίτερα στην Ισπανία, αλλά και στην Ελλάδα και στην Πορτογαλία, οι μικροί παραγωγοί κρατούν ζωντανοί την ύπαιθρο. Από τότε που μπήκαν στην ΕΕ οι χώρες αυτές έχασαν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας στον αγροτικό τομέα λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού με τη βιομηχανία τροφίμων. Ιδιαίτερα στην παραγωγή γάλακτος στην Ισπανία χάθηκαν πολλές θέσεις εργασίας, το ίδιο συμβαίνει σε Ελλάδα και Πορτογαλία. Γι' αυτό λέμε ότι η CETA είναι μία απειλή για μικρούς παραγωγούς». Στο ίδιο μήκος κύματος η ολλανδέζα ευρωβουλευτής της Αριστεράς Αν Μαρί Μινέρ υποστηρίζει ότι η CETA «είναι μία κακή συνθήκη, γιατί ευνοεί μόνο τις επιχειρήσεις και όχι τους απλούς πολίτες. Αντιλαμβάνομαι τη θετική στάση των επιχειρήσεων, διότι καταργεί εμπόδια για το ελεύθερο εμπόριο, αλλά πολλές φορές τα ‘εμπόδιαʼ υπάρχουν για να προστατεύουν την ασφάλεια των τροφίμων και του περιβάλλοντος. Και αυτήν την προστασία δεν θέλουμε να τη χάσουμε». Αντικρουόμενες απόψεις για την αγορά εργασίας Θεωρητικά η CETA μπορεί να τεθεί σε ισχύ τον Απρίλιο, αλλά προβλέπονται καθυστερήσεις. Και αυτό γιατί πρέπει να την εγκρίνουν όχι μόνο τα κοινοβούλια των κρατών-μελών, αλλά και μερικά τοπικά κοινοβούλια, όπως εκείνο της Βαλονίας στο Βέλγιο, που δεν αποκλείεται να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Η Αν Μαρί Μινέρ λέει ότι θα επιδιώξει και εκείνη να καθυστερήσει την εφαρμογή της συμφωνίας στην Ολλανδία κινώντας την προβλεπόμενη διαδικασία για δημοψήφισμα. Η ίδια απορρίπτει τους ισχυρισμούς των υποστηρικτών της CETA ότι δημιουργούνται εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας. «Έχω δει κι εγώ μελέτες που υπόσχονται πολλές θέσεις εργασίας, αλλά υπάρχει σοβαρή κριτική για αυτές τις μελέτες» λέει η ολλανδέζα ευρωβουλευτής στην Deutsche Welle. «Πολλοί αμφισβητούν τη μεθοδολογία τους και λένε ότι υπολογίζουν μόνο τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται, αλλά όχι εκείνες που χάνονται. Φοβάμαι ότι συνολικά η Ευρώπη θα χάσει θέσεις εργασίας που θα μεταφερθούν στον Καναδά». Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης λέει ότι το επιχείρημα όχι μόνο δεν ευσταθεί, αλλά το αντίθετο θα συμβεί: η κατάργηση φραγμών σε μία αγορά που αφορά το 49% του παγκόσμιου εμπορίου αναμένεται να δημιουργήσει νέο προϊόν 100 δισεκατομμυρίων ευρώ και 15 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. «Κοιτάξτε, ο καθένας μπορεί να κάνει τη δική του οικονομική ανάλυση, αλλά όταν υπάρχει κίνηση εμπορίου σίγουρα δημιουργούνται θέσεις εργασίας, δεν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό. Τα καλύτερα πανεπιστήμια, οι καλύτερες μελέτες, οι μελέτες της Κομισιόν, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποδεικνύουν ότι είναι μία ωφέλιμη συμφωνία και για τα δύο μέρη», επισημαίνει ο έλληνας ευρωβουλευτής. Γιάννης Παπαδημητρίου, Στρασβούργο

Αντιπαραγωγική θεωρούν τη συζήτηση περί Grexit μέλη της γερμανικής αντιπολίτευσης. Μιλώντας στη DW επισημαίνουν τους κινδύνους από την παράταση της αξιολόγησης και δικαιώνουν το ΔΝΤ για τη μη βιωσιμότητα του χρέους.Ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, επικεφαλής της Διάσκεψης του Μονάχου και έμπειρος γερμανός διπλωμάτης, το περιέγραψε πολύ εύστοχα. Παρουσιάζοντας στους δημοσιογράφους τις προάλλες στο Βερολίνο την ιδιαίτερη προβληματική, λόγω Τραμπ, των εργασιών της φετινής Διάσκεψης που ξεκινά αύριο, δήλωσε ότι είναι λυπηρή η εικόνα «διάβρωσης» που δείχνει προς τα έξω η ΕΕ. «Είναι λυπηρό, αντί να στρέψουμε την προσοχή μας σε όλα τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, ασχολούμαστε πολύ με τον εαυτό μας» δήλωσε. «Μιλάμε για Brexit, για φυγόκεντρες δυνάμεις από την Πολωνία και την Ουγγαρία, και για Grexit, θα επιθυμούσα να τελειώνουμε με όλα αυτά». Το χρέος δεν είναι βιώσιμο, το Grexit αντιπαραγωγικό Για τη γερμανική αντιπολίτευση η επιστροφή στο δημόσιο διάλογο της φιλολογίας περί Grexit, που «εγκαινιάστηκε» και πάλι με τις δηλώσεις του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε πρόσφατη τηλεοπτική εκπομπή λόγου, είναι απολύτως αντιπαραγωγική. Ο πρόεδρος των Πρασίνων Τζεμ Έζντεμιρ μιλώντας στην ελληνική εκπομπή της Deutsche Welle παρομοίασε τον γερμανό υπουργό Οικονομικών με κάποιον που ξυπνά και πάλι τα κακά πνεύματα του παρελθόντος. Ο τουρκικής καταγωγής πολιτικός υποστηρίζει ότι η παράταση των διαπραγματεύσεων θέτει σε κίνδυνο την σταθερότητα στην Ελλάδα, δυσκολεύει την διαδικασία χωρίς κανείς να έχει συμφέρον από τη διαιώνιση του προβλήματος. «Θα πρέπει να στραφούμε προς τα εμπρός και να πούμε σε αυτούς που θέλουν να δουν κατεστραμμένη την Ευρώπη ότι είμαστε δυνατοί. Δεν αντιλαμβάνομαι τη συζήτηση. Είμαστε όλοι μαζί σε αυτό το πρότζεκτ του ευρώ, και είτε μαζί θα κερδίσουμε, είτε μαζί θα χάσουμε. Δεν βοηθά να προκαλούμε την κρίση». Ο Έζντεμιρ συμφωνεί με το ΔΝΤ ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Καλεί όλους εκείνους που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους υπέρ της παραμονής του στο τρίτο πρόγραμμα, να αποδεχθούν και τις προβλέψεις του. «Θα πρέπει να διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο το χρέος, ώστε με ελάφρυνση να οδηγήσει την Ελλάδα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα στο να σταθεί στα πόδια της». Και η Σάρα Βάγκενκνεχτ, επικεφαλής της ΚΟ του κόμματος Die Linke, δικαιώνει το ΔΝΤ στο σκέλος του χρέους, αν και του καταλογίζει συνυπευθυνότητα για την «υπερχρεωμένη» Ελλάδα. «Εμείς πάντα ζητούσαμε κούρεμα του χρέους», υπενθυμίζει σε δηλώσεις της στη DW. «Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει επίγνωση του τι προκαλεί όταν κάνει λόγο για Grexit. Μπορεί να συμφωνεί ή να διαφωνεί κανείς με το ευρώ, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ο Σόιμπλε διαμορφώνει τη συζήτηση, οδηγεί σε πιέσεις την Ελλάδα εκτός ευρώ, είναι ανεύθυνο». «Ειλημμένη απόφαση για το ΔΝΤ» Ο Όσκαρ Λαφοντέν, στέλεχος του κόμματος Die Linke, που κατεβαίνει και πάλι υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου ως επικεφαλής του κόμματος στο κρατίδιο Ζάαρλαντ, υπογραμμίζει ότι δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα βιώσιμη λύση για την Ελλάδα. «Όμως η δική μου άποψη είναι διαφορετική από ό,τι πρεσβεύει η πλειονότητα. Πιστεύω ότι η Ελλάδα θα πρέπει, όπως έκανε η Δανία, να επιστρέψει στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα, εκεί θα είχε τη δυνατότητα μεγαλύτερων παρεμβάσεων στην οικονομία της παραμένοντας στο σύστημα του ευρώ». Για τα κόμματα της κυβέρνησης συνασπισμού η διαμάχη με το ΔΝΤ και η αναζωπύρωση της συζήτησης περί Grexit κάνει ακόμη πιο δύσκολη την προεκλογική εκστρατεία. Κληθείς από τη DW να σχολιάσει το σημείο αυτό ο Χορστ Ζεχόφερ, πρόεδρος της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης και πρωθυπουργός της Βαυαρίας, συνέστησε ψυχραιμία. «Θα κάνουμε αυτό που πρέπει και ας περιμένουμε τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Δεν μπορεί να διέπεται η καθημερινότητά μας από φόβο. Είμαι αισιόδοξος». Αντίθετα ο χριστιανοδημοκράτης ευρωβουλευτής Έλμαρ Μπροκ, μέχρι πρότινος πρόεδρος της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τάσσεται ανοιχτά υπέρ της συνέχισης άσκησης πιέσεων για να κλείσει η διαπραγμάτευση και να αποδεσμευτεί η επόμενη δόση. «Η συζήτηση περί Grexit γίνεται για να μην έχουμε το ίδιο θέατρο τον Ιούνιο, καλύτερα να λύσουμε το πρόβλημα τώρα, θα βοηθούσε σε όλες τις προεκλογικές εκστρατείες» υποστηρίζει και επιμένει ότι η παραμονή του ΔΝΤ είναι «ειλημμένη απόφαση της γερμανικής βουλής αλλά και σε ευρωπαικό επίπεδο». Ειρήνη Αναστασοπούλου

Η ταινία μικρού μήκους «HIWA» της 27χρονης σκηνοθέτιδας Ζακλίν Λέντζου είναι η μοναδική ελληνική παρουσία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα Berlinale Shorts.Η 11λεπτη ταινία της 27χρονης Ζακλίν Λέντζου στο τμήμα Berlinale Shorts ξεκινά με ένα φιλιππινέζικο τραγούδι. Κάποια στιγμή ακούγεται η φωνή μιας γυναίκας που ρωτά έναν άνδρα στη φιλιππινέζικη διάλεκτο ταγκαλόγκ αν θέλει τσάι. «Όχι» απαντά «δεν θέλω». «Μα τι έχεις Τζαίη», τον ρωτά; «Έχω δει ένα όνειρο» λέει. «Μα τ έχεις δει; Κλείσε τη μουσική», της λέει. Και τότε ο Τζαίη εξιστορεί ότι ονειρεύτηκε πως βρισκόταν στην Αθήνα και ότι ο ήλιος εκεί ήταν χλωμός και «λίγος». Ονειρεύτηκε ότι τα παιδιά τους θα έπρεπε να κάνουν μια χειρουργική επέμβαση και ότι φοβόταν για αυτό. Κάποια στιγμή τα έχασε και τα αναζητούσε και ότι τελικά τα βρήκε ξανά. Θυμάται ακόμη ότι τους είχε επισκεφτεί η δική του μητέρα και πως του ανακοίνωσε ότι τα παιδιά δεν είναι άλλο δικά του επειδή απέτυχε ως πατέρας, επειδή αποδείχθηκε «λίγος». «Λίγος, όπως ο ήλιος στην Αθήνα», τον ρωτά η γυναίκα του. «Ναι» απαντά ο Τζαίη. Στην πραγματικότητα ο Τζαίη ουδέποτε είχε πάει στην Αθήνα και πιθανώς το παιδί που παίρνουν από τον πατέρα του να είναι ο ίδιος όταν ήταν μικρός. Όπως σε όλα τα όνειρα έτσι και σε αυτό επικρατεί ένα χάος όπου συνυπάρχουν παρόν και παρελθόν, επιθυμίες και φόβοι. Μια διαφορετική Αθήνα Αφορμή για το γύρισμα της τέταρτης ταινίας μικρού μήκους της Ζακλίν Λέντζου ήταν ένας διαγωνισμός του Athens Film Lab του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας». Όπως θυμάται, είχε κληθεί να κάνει μια ταινία που να δείχνει την Αθήνα διαφορετικά, με πολύ ελεύθερο τρόπο. Όπως εξηγεί, «σκέφτηκα ότι το όχημά μου θα είναι ένα όνειρο, μιας που και εγώ ήθελα ανέκαθεν να ασχοληθώ με τα όνειρα στο σινεμά αλλά και γενικά επειδή μου αρέσει η ψυχανάλυση. Έπειτα σκέφτηκα πόσο πιο ενδιαφέρον θα ήταν ένα όνειρο κάποιου από ένα πολύ εξωτικό μέρος, που να μην έχει αναφορές για το τι σημαίνει Ελλάδα, τι σημαίνει Αθήνα.» Το σενάριο της Ζακλίν Λέντζου βραβεύτηκε και με τα 7000 ευρώ που πήρε γύρισε την ταινία σε στενά χρονικά όρια. Πόσο δύσκολο είναι με ένα τόσο περιορισμένο χρηματικό ποσό να γυρίσεις ταινία; «Ναι, μεν δύσκολα,» απαντά, «αλλά παράλληλα παίρνεις μια φοβερή επιβράβευση, γιατί με το τίποτα έχεις καταφέρει κάτι τόσο σημαντικό και τόσο μεγάλο. Από τη δυσκολία και από τον περιορισμό καταλήγεις να σκέφτεσαι πολύ περισσότερο για πράγματα που δεν θα σκεφτόσουν σε άλλες συνθήκες, όταν όλα ήταν λυμένα, και γίνεσαι πολύ πιο εφευρετικός.» Το όνειρο Όλα τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στην Αθήνα. Πότε σε κοντινό πλάνο, πότε θολά, πότε σχεδόν στη νύχτα – η ταινία είναι γυρισμένη μέσα στην πόλη και το μόνο τοπίο που είναι κάπως αναγνωρίσιμο είναι η Βαρβάκειος Αγορά. Αλλά, βρισκόμαστε στον κόσμο του ονείρου, όπου τοπία και γεγονότα έχουν μόνο συμβολική σημασία για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Αλλά τι είναι το ζητούμενο σε αυτή την ταινία – ο φόβος του Τζαίη μην χάσει τα παιδιά του;«'Οχι», απαντά η Ζακλιν Λεντζου: «Του άγχος του δεν είναι αν τα χάσει, αλλά μήπως δεν είναι ο κατάλληλος πατέρας, ο καλός και ισορροπημένος πατέρας. Δίνει παραπάνω απ΄ όσα θα έπρεπε, δίνει λιγότερα; Εκεί είναι το πρόβλημα του.» Τα ερωτήματα αυτά είναι σαν μια πληγή που δεν κλείνει. Άλλωστε «ΗΙWA», ο τίτλος της ταινίας, δεν σημαίνει τίποτα άλλο από πληγή. Το γεγονός ότι η πλοκή της ταινίας διαδραματίζεται σε ένα φιλιππινέζικο περιβάλλον δεν είναι τυχαίο. Στους Αμπελόκηπους όπου ζει η Ζ. Λέντζου υπάρχει μια πολυπληθής φιλιππινέζικη κοινότητα και με μια από της οικογένειες διατηρεί εδώ και χρόνια στενές σχέσεις. Έχει διαπιστώσει πως το ενδιαφέρον των φιλιππινέζων γονέων για τα παιδιά τους είναι εξίσου μεγάλο, όπως και στις ελληνικές οικογένειες. Όμως, το δικό της ενδιαφέρον για αυτό το θέμα έχει ένα βιωματικό υπόβαθρο, παραδέχεται η Ζακλίν Λέντζου. Οι γονείς της είχαν χωρίσει όταν ήταν μικρή. Για μεγάλο διάστημα ζούσε με τη μητέρα της στη Θεσσαλονίκη. Αργότερα επέστρεψε στην Αθήνα, όπου ζούσε ο πατέρας της. Στα σκαριά ταινία μεγάλου μήκους Και αυτή η σχέση κόρης-πατέρα στην περίοδο της ενηλικίωσης θα είναι το θέμα της επόμενης της ταινίας της, η οποία θα είναι και η πρώτη μεγάλου μήκους: «Με νοιάζουν τα οικογενειακά θέματα. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ ο ρόλος του καθενός στην οικογένεια. Προπαντός οι οικογένειες που δεν είναι ακριβώς οικογένειες με την κλασική έννοια, δεν είναι δηλαδή τριμελείς, δεν είναι τετραμελείς, αλλά είναι κάπως "σπασμένες”. Με ενδιαφέρει να δω τι συνέπειες έχει αυτό για τα παιδιά – αν βγαίνουν αλώβητα ή όχι από αυτές τις οικογένειες.» Το σενάριο της Ζακλίν Λέντζου επιλέχτηκε στα πρότζεκτ του φετινού Film Lab του Βερολίνου, που θεωρείται από τα σημαντικότερα εργαστήρια για νέους κινηματογραφιστές στον κόσμο. Εδώ θα της δοθεί η ευκαιρία να το δουλέψει με έναν έμπειρο σεναριογράφο. Παναγιώτης Κουπαράνης, Βερολίνο

Συνέρχονται την Πέμπτη και την Παρασκευή στη Βόννη οι υπουργοί Εξωτερικών των G20. Κύρια θέματα των συζητήσεων είναι το ελεύθερο εμπόριο, η προστασία του κλίματος αλλά και η μετανάστευση με ιδιαίτερο βάρος στην Αφρική.Κρίσεις και ανασφάλεια κυριαρχούν στον κόσμο. Όχι μόνο από τότε που εξελέγη ο Ντόναλντ Τραμπ ως Πρόεδρος των ΗΠΑ. Για το λόγο αυτό είναι χρήσιμο όταν υπάρχουν διεθνή φόρα που μπορούν να συζητηθούν τα μεγάλα πολιτικά θέματα ακόμα και εάν οι αποφάσεις του δεν είναι δεσμευτικές, όπως για παράδειγμα συμβαίνει με την ομάδα των G20. Από την 1η Δεκεμβρίου η Γερμανία έχει την προεδρία στην ομάδα των αναπτυγμένων βιομηχανικά χωρών και των αναδυόμενων οικονομιών. Το Βερολίνο έχει βάλει μια σειρά θεμάτων στο τραπέζι, τα οποία θα συζητηθούν από τους υπουργούς Εξωτερικών την Πέμπτη και την Παρασκευή στη Βόννη. Αντικείμενο συζήτησης αποτελούν το ελεύθερο εμπόριο, το πλαίσιο λειτουργίας των αγορών, η προστασία του κλίματος αλλά και το θέμα της μετανάστευσης και της τρομοκρατίας. Σε σχέση με τα δυο τελευταία θέματα θα συζητηθεί διεξοδικότερα ο ρόλος της Αφρικής, μιας και η Γερμανία θέλει να ενισχύσει δράσεις που θα βοηθούν ώστε οι μετανάστες να μπορούν να παραμένουν στις χώρες τους. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2050 η Αφρική θα έχει δυο δισεκατομμύρια κατοίκους. Η γερμανική προεδρία σε μια δύσκολη συγκυρία Η Κλαούντια Σμούκερ, από την Γερμανική Εταιρεία για την Eξωτερική Πολιτική (DGAP) θεωρεί πάντως ότι αυτό που έχει σημασία δεν είναι τόσο η ατζέντα των συζητήσεων όσο η γνωριμία και η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των συμμετεχόντων: «Ένας από τους σημαντικούς στόχους είναι να γνωριστούν μεταξύ τους και να δουν πως αντιδρούν οι διάφορες χώρες. Και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην περίπτωση των ΗΠΑ. Να μάθουμε ποια είναι η θέση της χώρας μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εναντιώνεται σε όλα τα σημαντικά θέματα. Αντιτίθεται σε διμερείς συμφωνίες αλλά και διεθνείς οργανισμούς». Η γερμανική προεδρία πάντως γίνεται σε μια δύσκολη συγκυρία, επισημαίνει η Γερμανίδα ειδικός : «Η παγκόσμια οικονομία δεν πηγαίνει καλά. ‘Έχουμε έναν καινούργιο Αμερικανό Πρόεδρο αλλά δεν ξέρουμε πώς να συμπεριφερθούμε με τις ΗΠΑ σαν εταίρο. Η σύνοδος της ομάδας των G20 θα γίνει πολύ νωρίς τον Ιούλιο διότι στη Γερμανία θα διεξαχθούν εκλογές. Αυτό θα κάνει τα πράγματα πολύ δύσκολα ώστε να ληφθούν αποφάσεις». Ωστόσο, ειδικοί όπως ο Χέριμπερτ Ντίντερ από το Ίδρυμα Επιστήμη και Πολιτική στο Βερολίνο θεωρεί ότι δεν είναι τυχαίο που η Γερμανία έθεσε τώρα υποψηφιότητα για την προεδρία: «Σχετίζεται άμεσα με τον προεκλογικό αγώνα. Κατά την άποψη άλλων χωρών η σύνοδος των G20 θα χρησιμοποιηθεί απλά για να παρουσιαστούν ωραίες εικόνες εν μέσω γερμανικού προεκλογικού αγώνα. Και αυτό δεν ανταποκρίνεται οπσωσδήποτε στις προσδοκίες που έχουν οι υπόλοιπες χώρες από την γερμανική προεδρία». Εάν πράγματι υπάρξουν ωραίες εικόνες είναι ένα θέμα. Για αύριο και για μεθαύριο πάντως έχει ανακοινωθεί ότι θα γίνουν διαδηλώσεις την ώρα που θα συνεδριάζουν οι υπουργοί Εξωτερικών. Τόσο ωραίες μάλλον δεν θα είναι οι εικόνες. Ματίας φον Χάιν / Μαρία Ρηγούτσου

Ο Μπουρχάν Εζμπιλιτσί απέσπασε το φετινό Διεθνές Βραβείο Δημοσιογραφικής Φωτογραφίας για την καταγραφή μέσα από τον φακό του της εν ψυχρώ δολοφονίας του ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα. Συνέντευξη στη Deutsche Welle.Ο Μπουρχάν Εζμπιλιτσί είναι φωτορεπόρτερ του Associated Press στην Άγκυρα. Είναι ο φωτογράφος που κατάφερε να τραβήξει την σοκαριστική φωτογραφία με την εν ψυχρώ δολοφονία του ρώσου πρεσβευτή Αντρέι Καρλόφ τον περασμένο Δεκέμβριο από εξτρεμιστή σε εγκαίνια εικαστικής έκθεσης στην Άγκυρα. Για τη φωτογραφία αυτή βραβεύθηκε με το Διεθνές Βραβείο Δημοσιογραφικής Φωτογραφίας (World Press Photo Award 2017). Ο τούρκος φωτορεπόρτερ, που στο μεταξύ έχει γίνει διάσημος σε όλο τον κόσμο, παραχώρησε συνέντευξη στη Deutsche Welle. «Αυτό που έχει σημασία για μένα δεν είναι το βραβείο αυτό καθεαυτό, αλλά περισσότερο το να μπορώ να εξασκώ ελεύθερα το επάγγελμά μου», λέει ο ίδιος, τονίζοντας ότι σημαντικότερο από ένα βραβείο είναι η «ανεξάρτητη, ευσυνείδητη και υπεύθυνη δημοσιογραφία.» Όπως αναφέρει στη DW, πάντα εργαζόταν στην Τουρκία χωρίς να κάνει καμία έκπτωση σε αυτά που σκεφτόταν και ήθελε να εκφράσει. «Για πολλά χρόνια ασκούσα το επάγγελμά μου χωρίς να πρέπει να θυσιάσω τις αρχές μου, τις οποίες δεν πρόκειται άλλωστε να θυσιάσω ποτέ. Για μένα αυτό που αξίζει είναι τελικά να βλέπεις ότι υπάρχει ανεξάρτητη δημοσιογραφία και αυτή είναι που επιβραβεύεται. Αυτό με χαροποιεί», λέει ο τούρκος φωτορεπόρτερ. Η καταγραφή μιας αποτρόπαιας στιγμής Πώς θυμάται όμως ο ίδιος την φωτογραφία της εν ψυχρώ δολοφονίας του ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα; «Ήταν μια αποτρόπαια, γεμάτη θλίψη και τρόμο στιγμή». Όπως περιγράφει ο τούρκος φωτορεπόρτερ, από τη μια στιγμή στην άλλη επικράτησε πανικός, ο κόσμος άρχισε να τρέχει προς την έξοδο. «Εγώ όμως, αν και θα μπορούσα να τρέξω για να σωθώ, έμεινα εκεί. Έκανα απλώς τη δουλειά μου ως δημοσιογράφος, επιτέλεσα το καθήκον μου», αναφέρει ο Μπουρχάν Εζμπιλιτσί. «Ήταν μια εξαιρετικά σημαντική στιγμή. Μια ιστορική στιγμή», επισημαίνει, τονίζοντας την κρισιμότητα της πολιτικής περιόδου στην οποία βρίσκεται εδώ και καιρό η Τουρκία αλλά και η ευρύτερη Μέση Ανατολή, με τη Ρωσία πάντα στο βάθος. Για τον τούρκο δημοσιογράφο μια τέτοια στιγμή μπορεί να καταγραφεί μόνο από ανεξάρτητους ρεπόρτερ, οι οποίοι είναι ταγμένοι στην καταγραφή και μετάδοση της αλήθειας με κάθε μέσο, εν προκειμένω με τη φωτογραφία. Για την τωρινή πολιτική κατάσταση στην Τουρκία ο ο Μπουρχάν Εζμπιλιτσί απέφυγε να κάνει κάποιο σχόλιο στη συγκεκριμένη συνέντευξη. Αρκέστηκε μόνο να πει ότι ο σχολιασμός δεν είναι δουλειά του ρεπόρτερ, όπως όμως δεν είναι δουλειά των πολιτικών να υποδεικνύουν στους δημοσιογράφους τι πρέπει να λένε και να κάνουν. Θεωρεί ότι οι ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι θα πρέπει να έχουν υποστήριξη για το έργο που επιτελούν κι όχι να βρίσκουν εμπόδια από εξωγενείς παράγοντες. «Η ανεξάρτητη δημοσιογραφία αποτελεί βασική προϋπόθεση για να μπορέσει να κρατηθεί όρθια μια κοινωνία», λέει κλείνοντας ο βραβευμένος φωτορεπόρτερ. Χιλάλ Κοϋλού / Δήμητρα Κυρανούδη