ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ-ΙΣΤΟΡΙΑ / KULTUR-GESCHICHTE

Το μόνο αρχαίο μυθιστόρημα που διασώθηκε ακέραιο είναι οι «Μεταμορφώσεις ή Ο χρυσός γάιδαρος» του Απουληίου. Μόλις εκδόθηκε πάλι στα γερμανικά προσφέροντας 1800 χρόνια...

Βία, προσφυγική κρίση και τρομοκρατία: θέματα που απασχολούν το φετινό Φεστιβάλ Θεάτρου της Αβινιόν, το οποίο διερωτάται πώς μπορούμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια στις...

Das Sommerfestival der Kulturen 2018 ist ein ganz besonderes – nicht nur aufgrund der Tatsache, dass es ins Jubiläumsjahr des Forums der Kulturen Stuttgart...

6η Ιουλίου: Μεγάλη Ιστορική Επέτειος της Ελαφονήσου… μετά από χίλια  χρόνια ξενοκρατία Του Πανεπιστημιακού  Μέντη Κωνσταντίνου του Σπ. ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ ΤΟ ΣΜΙΓΟΠΕΛΑΓΟ ΝΗΣΙ Ένα πολύχρωμο ζαφείρι που γλυκολαμπυρίζει τις χιλιοπλούμιστες...

Κρίμα να αρνηθούμε τη βυζαντινή μας κληρονομιά! Κατά του χωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας τάχθηκε από την Αετοράχη Ελασσόνας οαναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος...

Το μόνο αρχαίο μυθιστόρημα που διασώθηκε ακέραιο είναι οι «Μεταμορφώσεις ή Ο χρυσός γάιδαρος» του Απουληίου. Μόλις εκδόθηκε πάλι στα γερμανικά προσφέροντας 1800 χρόνια μετά ψυχαγωγία.Όταν αναζητά κανείς αρχαίους μύθους για μασκαρέματα ανθρώπων και θεών, ο πρώτος που έρχεται στον νου είναι ο αρχαίος ποιητής Οβίδιος. Κι όμως, 150 χρόνια μετά τον εκπρόσωπο αυτό του Χρυσού Αιώνα της Ρώμης, ένας άλλος έγραψε ένα έργο με τον ίδιο ακριβώς τίτλο: «Μεταμορφώσεις». Ο Λεύκιος Απουλήιος. Ο σημαντικός αυτός συγγραφέας, γόνος εύπορης οικογένειας από τα Μάδαυρα στη σημερινή Αλγερία, θα είχε ξεχαστεί αν στο έργο του δεν περιλαμβανόταν και ο περίφημος μύθος για τον Έρωτα και την Ψυχή που επηρέασε τις τέχνες για πολλούς αιώνες μετά. Φίλτρα και θυγατέρες Στη Γερμανία η εκλεκτή «Διαφορετική Βιβλιοθήκη», μια σειρά ιδιαίτερων βιβλίων της παγκόσμιας λογοτεχνίας που ίδρυσε το 1984 ο Hans Magnus Enzensberger, δημοσίευσε φέτος τον 400ό τόμο της, μια νέα έκδοση του έργου του Απουληίου με τίτλο «Μεταμορφώσεις ή Ο χρυσός γάιδαρος». Πρόκειται για το μόνο μυθιστόρημα της λατινικής αρχαιότητας που έχει διασωθεί πλήρες. Ο ήρωας, ο νεαρός Λεύκιος, διηγείται τις περιπέτειές του. Η περιπλάνησή του στη μυθική Θεσσαλία αρχίζει από τότε που η αγαπημένη του τον μεταμόρφωσε σε γάιδαρο δίνοντάς του να πιει το λάθος μαγικό φίλτρο. Σαν υποζύγιο πια ο Λεύκιος πέφτει στα χέρια ληστών και απατεώνων, αναμιγνύεται παρά τη θέλησή του σε όργια, αντιμετωπίζει λογιών λογιών αλήτες και κτηνοβάτες, πριν φθάσει στον προορισμό του μετά από έντεκα ολόκληρα βιβλία. Το μυθιστόρημα αυτό με το πιπεράτο ύφος του Απουληίου είναι ένα μίγμα παρωδίας, κωμωδίας και μπουρλέσκ, ιδίως στις αφηγήσεις περί μοιχείας και ζηλοτυπίας, περί εγκλημάτων και φόνων, περί απιστίας και μαγείας. Η πιο γνωστή είναι η αλληγορική αφήγηση για τον Έρωτα και την Ψυχή. Η εκπάγλου καλλονής βασιλική θυγατέρα ξέρει ότι για να κρατήσει τον καλό της δεν επιτρέπεται να τον κοιτάξει πια ποτέ. Να όμως που μια νύχτα δεν αντέχει, τον κοιτάζει και στρέφει εναντίον της την οργή της πεθεράς που δεν είναι άλλη από την Αφροδίτη. Όχι για χρηστά ώτα Ο Απουλήιος καταγόταν από τη βόρεια Αφρική, από όπου και δέχθηκε λογοτεχνικές επιρροές. Η Ρώμη επί της εποχής του είχε χάσει πια την παλιά πνευματική λάμψη. Γι' αυτό και ο Απουλήιος σπούδασε στην Καρχηδόνα και μετά πήγε στην Αθήνα. Έγινε δεινός ρήτορας και μέτριος φιλόσοφος, όμως οι απόηχοι των Μεταμορφώσεών του φθάνουν ως τον Βοκκάκιο και τον Θερβάντες. Η νέα γερμανική έκδοση του έργου του φιλοξενεί μια παλιά μετάφραση του λατινικού πρωτοτύπου από την εποχή του Γκαίτε. Αλλά ακόμα κι έτσι φτάνει ως εμάς το κεφάτο στιλ του Απουληίου. Μετά τη μεταμόρφωσή του σε γάιδαρο ο Λεύκιος παρηγορείται τουλάχιστον με «τη μεγέθυνση του εργαλείου της έκτης αίσθησης», αναρωτιέται όμως πώς αυτό το «θεόρατο λιβανιστήρι θα εισέλθει στο στενό ιερό της ηδονής». Σε ένα άλλο σημείο ο συγγραφέας βάζει έναν εραστή να «καλαφατίζει» κατά το δοκούν τη γυναίκα ενός άλλου. Γι' αυτό προφανώς και οι Μεταμορφώσεις κατάσχονταν στη Γερμανία μέχρι τη δεκαετία του 50 ως «ανήθικο βιβλίο». dpa, Σπύρος Μοσκόβου

Το μόνο αρχαίο μυθιστόρημα που διασώθηκε ακέραιο είναι οι «Μεταμορφώσεις ή Ο χρυσός γάιδαρος» του Απουληίου. Μόλις εκδόθηκε πάλι στα γερμανικά προσφέροντας 1800 χρόνια μετά ψυχαγωγία.Όταν αναζητά κανείς αρχαίους μύθους για μασκαρέματα ανθρώπων και θεών, ο πρώτος που έρχεται στον νου είναι ο αρχαίος ποιητής Οβίδιος. Κι όμως, 150 χρόνια μετά τον εκπρόσωπο αυτό του Χρυσού Αιώνα της Ρώμης, ένας άλλος έγραψε ένα έργο με τον ίδιο ακριβώς τίτλο: «Μεταμορφώσεις». Ο Λεύκιος Απουλήιος. Ο σημαντικός αυτός συγγραφέας, γόνος εύπορης οικογένειας από τα Μάδαυρα στη σημερινή Αλγερία, θα είχε ξεχαστεί αν στο έργο του δεν περιλαμβανόταν και ο περίφημος μύθος για τον Έρωτα και την Ψυχή που επηρέασε τις τέχνες για πολλούς αιώνες μετά. Φίλτρα και θυγατέρες Στη Γερμανία η εκλεκτή «Διαφορετική Βιβλιοθήκη», μια σειρά ιδιαίτερων βιβλίων της παγκόσμιας λογοτεχνίας που ίδρυσε το 1984 ο Hans Magnus Enzensberger, δημοσίευσε φέτος τον 400ό τόμο της, μια νέα έκδοση του έργου του Απουληίου με τίτλο «Μεταμορφώσεις ή Ο χρυσός γάιδαρος». Πρόκειται για το μόνο μυθιστόρημα της λατινικής αρχαιότητας που έχει διασωθεί πλήρες. Ο ήρωας, ο νεαρός Λεύκιος, διηγείται τις περιπέτειές του. Η περιπλάνησή του στη μυθική Θεσσαλία αρχίζει από τότε που η αγαπημένη του τον μεταμόρφωσε σε γάιδαρο δίνοντάς του να πιει το λάθος μαγικό φίλτρο. Σαν υποζύγιο πια ο Λεύκιος πέφτει στα χέρια ληστών και απατεώνων, αναμιγνύεται παρά τη θέλησή του σε όργια, αντιμετωπίζει λογιών λογιών αλήτες και κτηνοβάτες, πριν φθάσει στον προορισμό του μετά από έντεκα ολόκληρα βιβλία. Το μυθιστόρημα αυτό με το πιπεράτο ύφος του Απουληίου είναι ένα μίγμα παρωδίας, κωμωδίας και μπουρλέσκ, ιδίως στις αφηγήσεις περί μοιχείας και ζηλοτυπίας, περί εγκλημάτων και φόνων, περί απιστίας και μαγείας. Η πιο γνωστή είναι η αλληγορική αφήγηση για τον Έρωτα και την Ψυχή. Η εκπάγλου καλλονής βασιλική θυγατέρα ξέρει ότι για να κρατήσει τον καλό της δεν επιτρέπεται να τον κοιτάξει πια ποτέ. Να όμως που μια νύχτα δεν αντέχει, τον κοιτάζει και στρέφει εναντίον της την οργή της πεθεράς που δεν είναι άλλη από την Αφροδίτη. Όχι για χρηστά ώτα Ο Απουλήιος καταγόταν από τη βόρεια Αφρική, από όπου και δέχθηκε λογοτεχνικές επιρροές. Η Ρώμη επί της εποχής του είχε χάσει πια την παλιά πνευματική λάμψη. Γι' αυτό και ο Απουλήιος σπούδασε στην Καρχηδόνα και μετά πήγε στην Αθήνα. Έγινε δεινός ρήτορας και μέτριος φιλόσοφος, όμως οι απόηχοι των Μεταμορφώσεών του φθάνουν ως τον Βοκκάκιο και τον Θερβάντες. Η νέα γερμανική έκδοση του έργου του φιλοξενεί μια παλιά μετάφραση του λατινικού πρωτοτύπου από την εποχή του Γκαίτε. Αλλά ακόμα κι έτσι φτάνει ως εμάς το κεφάτο στιλ του Απουληίου. Μετά τη μεταμόρφωσή του σε γάιδαρο ο Λεύκιος παρηγορείται τουλάχιστον με «τη μεγέθυνση του εργαλείου της έκτης αίσθησης», αναρωτιέται όμως πώς αυτό το «θεόρατο λιβανιστήρι θα εισέλθει στο στενό ιερό της ηδονής». Σε ένα άλλο σημείο ο συγγραφέας βάζει έναν εραστή να «καλαφατίζει» κατά το δοκούν τη γυναίκα ενός άλλου. Γι' αυτό προφανώς και οι Μεταμορφώσεις κατάσχονταν στη Γερμανία μέχρι τη δεκαετία του 50 ως «ανήθικο βιβλίο». dpa, Σπύρος Μοσκόβου

O Αλμπέρτο Τζακομέτι θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους και ακριβότερους εκπροσώπους της μοντέρνας τέχνης. Στο Παρίσι εγκαινιάστηκε προς τιμήν του διάσημου γλύπτη και ζωγράφου ένα νέο μουσείο.Πάνω στο κρεβάτι βρίσκεται ακόμη το παλτό του, στο σταχτοδοχείο η γόπα από το τελευταίο του τσιγάρο. Όλα είναι όπως τα άφησε όσο ζούσε ο Αλμπέρτο Τζακομέτι. Ακόμα και στους τοίχους κρέμονται τα σχέδια που καρφίτσωνε πάνω σε αυτούς. Η μετατροπή του ατελιέ του διάσημου γλύπτη και ζωγράφου Αλμπέρτο Τζακομέτι σε μουσείο στην περιοχή Μονπαρνάς στο Παρίσι, αποτελεί μια νέα μεγάλη ατραξιόν για τους λάτρεις της τέχνης. «Το Ινστιτούτο Τζακομέτι δεν θέλει να είναι ένα κλασικό μουσείο αλλά ένας τόπος συγκίνησης και έρευνας» δηλώνει η διευθύντρια Κατρίν Γκρενιέ. Στόχος, όπως λέει, είναι να οικοδομηθεί μια άλλη σχέση μεταξύ του κοινού και του καλλιτέχνη. Για το λόγο αυτό η επίσκεψη στο μουσείο είναι δυνατή μόνο μετά από ηλεκτρονική κράτηση και η είσοδος επιτρέπεται μόνο σε 40 άτομα τη φορά. Το ατελιέ του μεγάλου Ελβετού καλλιτέχνη βρισκόταν στην οδό Ιπολίτ Μεντρόν όπου εργάσθηκε από το 1926 μέχρι το 1966. Λίγους δρόμους παρακάτω βρίσκεται το Ινστιτούτο Τζακομέτι, το οποίο είναι μια θαυμάσια διατηρητέα βίλα σε στιλ αρ νουβό. Στο ισόγειο ο επισκέπτης ανακαλύπτει τον τόπο όπου εργαζόταν και ο οποίος είναι γνωστός μέσα από αναπαραγωγές βίντεο που έχουν παρουσιασθεί συχνά στο παρελθόν σε άλλες εκθέσεις. Η φιλία με τον Ζαν Ζανέ Ο Τζακομέτι πέθανε στις 12 Ιανουαρίου 1966 στην πόλη Kουρ της Ελβετίας. Η σύζυγος του Ανέτε κατάφερε να σώσει το εργαστήριό του και σήμερα εκτίθεται έτσι όπως το άφησε. Πίσω από ένα προστατευτικό τζάμι φαίνονται τα ξεραμένα χρώματα, τα άπειρα πινέλα, γύψινα προπλάσματα των γνωστών μακριών και λεπτών μορφών του. Ανάμεσα στα μοντέλα που πόζαραν για αυτόν ήταν και ο Γάλλος συγγραφέας Ζαν Ζενέ. Ο Τζακομέτι έκανε πολλά σχέδια με βάση τον καλό του φίλο και αυτός πάλι έγραψε το 1957 το δοκίμιο «Το ατελιέ του Αλμπέρτο Τζακομέτι». Η πρώτη έκθεση στο καινούργιο μουσείο στο Παρίσι για τον Τζακομέτι αφιερώνεται σε αυτή τη φιλία. Η Κατρίν Γκρενιέ είναι επίσης διευθύντρια στο Ίδρυμα Τζακομέτι, το οποίο διαθέτει 300 γλυπτά, 90 πίνακες και γύρω στα 5.000 σχέδια σε χαρτί. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη συλλογή Τζακομέτι. Το Ίδρυμα Τζακομέτι συστήθηκε το 2003, το οποίο με τη σειρά του ίδρυσε και χρηματοδότησε το ομώνυμο Ινστιτούτο. Για το λόγο αυτό δημοπράτησε το 2015 ένα έργο του Χουάν Μιρό για 8,8 εκατομμύρια ευρώ. Επρόκειτο για δώρο του Ισπανού καλλιτέχνη στον Αλμπέρτο Τζακομέτι. Το νέο μουσείο, όπως λέει η Κατρίν Γκρενιέ, δεν είναι τεράστιο. Εκτείνεται σε 350 τ.μ και πολλά από τα έργα παρουσιάζονται για πρώτη φορά. Ζαμπίνε Γκλάουμπιτς (DPA) / Μαρία Ρηγούτσου