Παιδιά που δεν προέρχονται από οικογένειες αποφοίτων ανώτατης εκπαίδευσης σπάνια καταφέρνουν να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο. Έκθεση του ΟΟΣΑ καταδεικνύει ότι οι ευκαιρίες εκπαίδευσης στη Γερμανία είναι άνισες.Στη Γερμανία η κοινωνική προέλευση συνεχίζει να παίζει πιο αποφασιστικό ρόλο για την πρόοδο των μαθητών στα σχολεία σε σχέση με πολλές άλλες χώρες. Νέα έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) καταδεικνύει για άλλη μια φορά τις κοινωνικές ανισότητες στη εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας.
Στη Γερμανία μόνο το 15% των ενήλικων με γονείς χωρίς απολυτήριο καταφέρνουν να πάρουν πτυχίο πανεπιστημίου. Την ίδια ώρα ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ ανέρχεται σε 21%. Ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι στη Γερμανία ένας στους τέσσερις αποκτά ανώτερο πτυχίο από αυτό των γονιών του. Κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό και για την οικονομία, αφού το ποσοστό ανεργίας των πτυχιούχων είναι 50% μικρότερο από το γενικό ποσοστό ανεργίας στη Γερμανία, το οποίο ούτως ή άλλως είναι χαμηλό.
Βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια
Ήδη στο σχολείο όμως παρατηρείται συχνά ότι προνομιούχοι και μη προνομιούχοι μαθητές δεν φοιτούν στα ίδια σχολεία. Η έκθεση του ΟΟΣΑ αναφέρει ότι το 46% των οικονομικά και κοινωνικά μη προνομιούχων μαθητών φοιτά σε σχολεία που συγκεντρώνουν πολλούς μη προνομιούχους μαθητές. Την ίδια ώρα οι ειδικοί του ΟΟΣΑ επισημαίνουν ότι μη προνομιούχοι μαθητές παρουσιάζουν καλύτερη πρόοδο σε προνομιούχα σχολεία.
Ωστόσο υπάρχουν και ορισμένα καλά νέα για το γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα: η έκθεση έδειξε ότι όσον αφορά τους στενούς δεσμούς μεταξύ κοινωνικοοικονομικής προέλευσης και εκπαίδευσης τα πράγματα έχουν βελτιωθεί ελαφρώς σε σχέση με το παρελθόν.
Επιπλέον σε σχεδόν καμία άλλη χώρα δεν έχουν βελτιωθεί οι επιδόσεις μη προνομιούχων μαθητών τόσο σημαντικά όσο στη Γερμανία. Από 25,2% το 2006 στα 32,3% το 2015.
Περισσότερες επενδύσεις
Πάντως ο διευθυντής Εκπαίδευσης και Προσόντων του ΟΟΣΑ Αντρέας Σλάιχερ, εκτιμά ότι υπάρχουν ακόμη πολλά περιθώρια βελτίωσης. Η εκπαίδευση στην προσχολική ηλικία θα πρέπει να ενισχυθεί και να απευθύνεται περισσότερο σε φτωχότερες οικογένειες ή οικογένειες με μεταναστευτικό υπόβαθρο. Επιπλέον θα μπορούσαν να γίνουν περισσότερες επενδύσεις για τους μη προνομιούχους μαθητές αλλά και τα μη προνομιούχα σχολεία. Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι παιδιά που προέρχονται από κοινωνικά ασθενείς οικογένειες δεν θα έπρεπε να φοιτούν όλα στα ίδια σχολεία.
Εδώ και καιρό οργανώσεις με αντικείμενο την εκπαίδευση ζητούν να δοθούν περισσότερα κονδύλια σε σχολεία σε περιοχές με κοινωνικά και οικονομικά αδύναμο πληθυσμό. Περισσότερο προσωπικό ώστε οι καθηγητές να μπορούν να παραδίδουν και άλλα μαθήματα πέρα από τα υποχρεωτικά, όπως είναι η μουσική ή η λογοτεχνία.
Αλεξάνδρα Κοσμά
