– “Tα 9 από τα 10 ευρώ, που έχουν δανείσει οι πιστωτές στην Ελλάδα, έχουν πάει για να αποπληρωθούν τα δάνεια και να σωθούν οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες”.
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Καταπέλτης για την πολιτική, που ακολούθησαν ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις, ΕΚΤ και ΔΝΤ ήταν ο Φιλίπ Λεγκρέν, οικονομολόγος, σύμβουλος του πρώην Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, από τον Φεβρουάριο του 2011 έως Φεβρουάριο του 2014, που κατέθεσε ενώπιον της επιτροπής Αλήθειας της Βουλής, για το πώς φτάσαμε στα μνημόνια.
Χαρακτήρισε ιδιάζουσας βιαιότητας τα μέτρα, που επιβλήθηκαν στον ελληνικό πληθυσμό και μάλιστα, υποστήριξε, ότι τα μέτρα αυτά προκάλεσαν συνθήκες απάνθρωπης μεταχείρισης των Ελλήνων.
Τον Ιούνιο του 2010 η Ελλάδα είχε καταστεί αφερέγγυα, γι’ αυτό δεν της δάνειζαν χρήματα οι αγορές. Και το ΔΝΤ ήταν πεπεισμένο, ότι έπρεπε να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους. Αλλά, αντί να αναδιαρθρωθεί το χρέος, ο Τρισέ, ο Σαρκοζί και η Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ προσποιήθηκαν, ότι η Ελλάδα περνάει πρόσκαιρο πρόβλημα ρευστότητας.
“Tα 9 από τα 10 ευρώ, που έχουν δανείσει στην Ελλάδα, έχουν πάει για να αποπληρωθούν τα δάνεια”
Αλλά στην πραγματικότητα δεν υπήρξε διάσωση της Ελλάδας, αλλά διάσωση των πιστωτών της Ελλάδας και αυτό αποδεικνύεται, γιατί τα 9 από τα 10 ευρώ, που έχουν δανείσει στην Ελλάδα, έχουν πάει για να αποπληρωθούν τα δάνεια.
Ακόμη ο Φιλίπ Λεγκρέν υποστήριξε:
– Η αναδιάρθρωση χρέους είναι απαραίτητη. Χωρίς αυτή οι πιθανότητες ανάκαμψης της οικονομίας είναι πολύ ισχνές.
– Οι ξένες τράπεζες κατάφεραν να μειώσουν την έκθεση τους στα ελληνικά ομόλογα από το 68,8% το 2010 στο 17,6% στα τέλη του 2011 και πληρώθηκαν πλήρως, καθώς είχαν κάποια λήξει.
– Δάνεισαν την Ελλάδα, όχι με σκοπό την βιωσιμότητα του χρέους, αλλά για την αποφυγή της κρίσης και σε άλλες αγορές.
– Η ΕΚΤ υπερέβη τις εξουσίες της, ο ρόλος της δεν είναι να επιβάλει πολιτικές στις Κυβερνήσεις. Δεν έχουν δουλειά οι τραπεζίτες να εμπλέκονται σε πολιτικά ζητήματα.
– Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ υποστήριξαν, ότι η λιτότητα θα βοηθούσε στην βιωσιμότητα του χρέους.
– Στηρίχθηκαν σε ένα λάθος και προσπαθούσαν να το δικαιολογήσουν.
– Η κλίμακα της αναδιάρθρωσης το 2012 καθορίστηκε από την πολιτική δύναμη των πιστωτών και τα μέτρα επιβλήθηκαν από την δύναμη ισχυρών Κυβερνήσεων.
Τέλος, χαρακτήρισε ηλιθιότητα, το ότι πίστεψαν κάποιοι, πως το πρόγραμμα, που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα θα καθιστούσε το χρέος βιώσιμο, ενώ απέδωσε τα λάθη στην ατιμωρησία και ειδικότερα στην μη απόδοση ευθυνών για αυτά.
