-Αμφισβητείται, όμως, η δυνατότητα υλοποίησής του, λόγω αλλαγής της στάσης της Τουρκίας απέναντι στην Ρωσία.
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Η κίνηση του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, να ανακοινώσει, πριν μερικούς μήνες, την δημιουργία του αγωγού «Τurk Stream», έχει προκαλέσει, από ότι διαφαίνεται, μεγάλες γεωπολιτικές και στρατιωτικές αναταράξεις, μεγάλης έντασης.
Σε αυτό το γεγονός αναφέρεται και ο διεθνής δυτικός τύπος, αφήνοντας το στίγμα του στο ζήτημα αυτό, με προεξάρχον το αμερικανικο περιοδικό “Forbes”.
Όπως επισημαίνει σε δημοσίεμά του το “Forbes”, ξεκίνησε η κατασκευή του αγωγού, «Τurk Stream», κάτι το οποίο σημαίνει, ότι η Ευρώπη πρέπει τώρα να λάβει υπόψη της σοβαρά την ενεργειακή στρατηγική της Ρωσίας και της Τουρκίας. Η δημοσίευση σημειώνει, ότι ο αγωγός «Turk Stream» θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή μιας νέας εποχής των πολιτικών και οικονομικών σχέσεων μεταξύ της Ρωσίας και της Τουρκίας, αναφέρει και το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων “Ria Novosti”.
“Μια ρωσοτουρκική ενεργειακή συμφωνία θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για την Ευρασιατική ενεργειακή συμμαχία, που θα αμφισβητούσε τα σχέδια της Ευρώπης στον τομέα της ενέργειας”
«Αυτή η συμφωνία θα μπορούσε, επίσης, να ανοίξει τον δρόμο για την Ευρασιατική ενεργειακή συμμαχία, που θα αμφισβητήσει τα σχέδια της Ευρώπης στον τομέα της ενέργειας» τονίζει το άρθρο του ρωσικού τύπου.
Όλοι δραστηριοποιούνται, εκτός της ΕΕ, δηλαδή των Γερμανών, οι οποίοι ασχολούνται αποκλειστικά με την υποδούλωση των ευρωπαϊκών χωρών. Αυτό έκαναν πάντα, αυτό ήθελαν πάντα , αυτό επιδίωκαν πάντα, από την εποχή της «Αγίας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας του Καρλομάγνου , και την εποχή Λούθηρου».
Το 2015, συνεχίζει το περιοδικό “Forbes”, η ΕΕ ανακοίνωσε την πρόθεσή της να ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλειά της και να δημιουργήσει μια ευρωπαϊκή ενεργειακή Ένωση.
Η Ρωσία, ωστόσο, μπορεί και θέλει να «ενσωματώσει» την ευρωπαϊκή ενεργειακή ένωση στο πλαίσιο της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης (ΕΚΑΕ) και της “Διεθνούς Ένωσης Οικονομικών και Ενέργειας” (Ι.Α.Ε.Ε.), η οποία περιλαμβάνει και την Τουρκία.
Η γεωγραφική θέση της Τουρκίας, η οποία είναι ένας σημαντικός στρατηγικός παίκτης στην Ευρώπη και την Ευρασία, είναι άκρως σημαντική.
“Περίπου το 60% του φυσικού αερίου, το οποίο αγοράζει η ίδια η Τουρκία, θα τροφοδοτείται από την ρωσική εταιρεία «Gazprom»”
Στον προγραμματισμό της για την ενέργεια, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να γνωρίζει αυτόν τον στρατηγικό ρόλο, γράφει το περιοδικό “Forbes”. Σύμφωνα με εμπειρογνώμονες, τα επόμενα χρόνια οι δυτικοί πολιτικοί και επενδυτές θα ανταγωνίζονται για την εύνοια της Άγκυρας.
Το “Forbes” σημειώνει επίσης, ότι περίπου το 60% του φυσικού αερίου, το οποίο αγοράζει η ίδια η Τουρκία, θα τροφοδοτείται από την ρωσική εταιρεία «Gazprom». Οι εμπειρογνώμονες πιστεύουν, ότι η ζήτηση για ενέργεια στην Τουρκία θα υπερβεί την προσφορά, τουλάχιστον μέχρι το 2030.
Ο αγωγός φυσικού αερίου «Turk Stream» περιλαμβάνει την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου δυναμικότητας των 63 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου ετησίως από την Ρωσία προς την Τουρκία, μέσω της Μαύρης Θάλασσας, ο οποίος θα φέρει στα τουρκο-ελληνικά σύνορα 47 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Αναμένεται, ότι στα σύνορα ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα, θα δημιουργηθεί ένας κόμβος διακλάδωσης του αερίου, προς την ΕΕ για την περαιτέρω αποδοχή του αερίου αυτού στην επικράτειά της.
“Η Ρωσία προσπαθεί να «αποσπάσει» την Τουρκία από την αγκαλιά των ΗΠΑ, πράγμα, που φαίνεται πλέον αδύνατο και ακατόρθωτο”
Ωστόσο, σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές, η Ρωσία και η Τουρκία προς το παρόν επέλεξαν να μιλούν μόνον για χρήματα, προκειμένου να αποσιωπήσουν τις υπόλοιπες διαφορές τους, οι οποίες είναι πολύ μεγάλες για να τις «προσπεράσουν». Η Ρωσία προσπαθεί να «αποσπάσει» την Τουρκία από την αγκαλιά των ΗΠΑ, πράγμα, που τώρα φαίνεται, πλέον, αδύνατο και ακατόρθωτο. Η αλλαγή στάσης της Τουρκίας έναντι της Ρωσίας, είναι πλέον εμφανής. Όσο για τον αγωγό, πιθανότατα να μην υλοποιηθεί, λόγω πρωτίστως της αλλαγής των τουρκικών σχεδίων, που στοχεύουν στην αναβίωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας της εποχής του Σουλεϊμάν, κάτι το οποίο θα σημαίνει την αναπόφευκτη «σύγκρουση» με την Ρωσία, που και αυτή αναβιώνει την εποχή του Μεγάλου Πέτρου στο πρόσωπο του Βλαντιμίρ Πούτιν.
