Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Ήταν αναμενόμενο ν’ αρχίσουν οι καταλήψεις στα σχολεία, αφού η άρνηση της Γενοκτονίας είναι ιστορική απάρνηση. Όταν ο Υπουργός διαπράττει αδίκημα ενάντια στην Παιδεία, πώς αλλιώς ν’ αντισταθούν οι μαθητές; Οι καθηγητές και οι δάσκαλοι δείχνουν το παράδειγμα της αντίστασης αλλά άλλοι νιώθουν εγκλωβισμένοι από το σύστημα και δεν εκφράζονται ελεύθερα, έτσι είναι οι ίδιοι οι μαθητές που οργανώνουν την αντίσταση μέσω των καταλήψεων. Και με αυτόν τον τρόπο δίνουν νόημα ιστορικό στην έννοια της κατάληψης. Μάλιστα σκέφτηκαν σε σχολεία την ώρα της κατάληψης, να γίνεται το μάθημα της Γενοκτονίας των Ποντίων από το κεφάλαιο που αφαιρέθηκε για να μάθουν όλοι οι μαθητές τι έγινε πραγματικά και ποια είναι η ιστορία που προσπαθούν να κρύψουν συστηματικά όσοι είναι μηδενιστές και αρνητές.
Διότι αν αφήσουμε τους τελευταίους να κάνουν ό,τι θέλουν δίχως ν’ αντισταθούμε, θα χάσουμε όχι μόνο το μέλλον μας αλλά και την ιστορία μας. Γι’ αυτό το λόγο η ποινικοποίηση της βαρβαρότητας είναι η απελευθέρωση της Ανθρωπότητας. Με τα συλλαλητήρια και τώρα με τις καταλήψεις, ο ελληνικός λαός κι όχι μόνο το ποντιακό στοιχείο δείχνει έμπρακτα ότι είναι απαράδεκτο και μάλιστα παράνομο λόγω νομοθεσίας. Έτσι αφού μερικοί καταλαβαίνουν πράγματα μόνο με απεργίες, ας δουν τι είναι κατάληψη για τη δικαιοσύνη κι όχι για καρέκλες, κατάληψη για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, κατάληψη για το πρέπον, γιατί οι μαθητές είναι παιδιά της Αντιγόνης κι όχι υφιστάμενοι του Κρέοντα !
