Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Προβληματισμός και αγανάκτηση επικρατεί στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες της Ε.Ε., από το γεγονός, ότι η στάση της γερμανικής Κυβέρνησης και των υποστηρικτών της μέσα στην Ε.Ε. έιναι εντελώς αρνητική απέναντι στα αιτήματα της χώρας μας, σχετικά με το ελληνικό χρέος και την περαιτέρω πορεία της ευρωπαϊκής Οικονομίας. Η Γερμανία, με τις εμμονές της, αρνείται να ταράξει το τέλμα της λιτότητας και, αντί διαλόγου, φαίνεται να επιλέγει τα τελεσίγραφα και μάλιστα μέσω τρίτων, για να δείξει έτσι και την ισχύ της στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Μέχρι τώρα, τόσο η Γερμανίδα Καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, όσο και ο Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε απέφευγαν τις απευθείας δηλώσεις. Αντ’ αυτών, ωστόσο, μιλούσαν άλλοι.
Τα τελεσίγραφα ξεκίνησαν ήδη από την επίσκεψη του επικεφαλής του Eurogroup, Γερούν Ντάϊσελμπλουμ’ στην Αθήνα, όπου το μήνυμα ήταν ορθό και κοφτό. Ξεχάστε την Σύνοδο για το χρέος, υπάρχει το Eurogroup και η συμφωνία, που σας δεσμεύει.
Ύστερα από την τριμερή της Μέρκελ, του Ολάντ και του Σουλτς ήρθε το τελεσίγραφο του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου, που είπε ξεκάθαρα, ότι η Ελλάδα δεν έχει άλλη επιλογή, από το να τηρήσει τις δεσμεύσεις της, δηλαδή, ότι δεν είναι αποδεκτή καμία νέα συμφωνία.
Και οι δύο είπαν ξεκάθαρα, ότι επί της ουσίας η Ευρώπη δεν δέχεται νέα διαπραγμάτευση.
Υπάρχει η παλιά συμφωνία και οι δεσμεύσεις, που έχει αναλάβει η χώρα.
Ο εκβιασμός έγινε πιο συγκεκριμένος με την κίνηση της ΕΚΤ, παίρνοντας, πλέον, και οικονομική χροιά.
Η ΕΚΤ έδωσε τελεσίγραφο επτά ημερών στην ελληνική πλευρά, δείχνοντας ουσιαστικά το επόμενο Eurogroup ως τον τόπο και τον χρόνο της επόμενης απόφασης για την Ελλάδα.
Λίγο νωρίτερα, και λίγες ώρες πριν την συνάντησή του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών με τον Έλληνα ομόλογό του, υπήρξε μια “βολική” διαρροή από Γερμανό αξιωματούχο, ενώ ο ίδιος ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε δεν μίλησε. Σύμφωνα με το τελεσίγραφο αυτό του Γερμανού αξιωματούχου, που απηχεί τις επίσημες θέσεις της γερμανικής Κυβέρνησης,
“δεν θα υπάρξει περαιτέρω βοήθεια για την Ελλάδα, αν η χώρα δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις της και δεν υπάρχει πρόγραμμα”.
Από όλα αυτά η διαπίστωση είναι, ότι δεν υπάρχει, ούτε και είναι επιθυμητός ένας διάλογος εκ μέρους των εταίρων μας. Η Ελλάδα επιθυμεί αλλαγές, αλλά οι εταίροι της δεν τις δέχονται. Η Ελλάδα μιλάει, αλλά οι Ευρωπαίοι απλά δεν ακούν και εμμένουν στην αδιέξοδη πολιτική τους!
