Του π. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου- Μουσικού.
Η σημερινή κρίση απέδειξε ότι είναι μεγάλο λάθος οι γονείς να μαθαίνουν τα παιδιά τους μόνο να διαβάζουν για να αποφύγουν τις γεωργικές ή τις κτηνοτροφικές εργασίες. Τόσα μορφωμένα παιδιά, που είναι άνεργα και περνάνε το χρόνο τους στις καφετέριες, δεν θα έπιναν πιο αξιοπρεπώς τον καφέ τους, αν κάθε σπίτι είχε ένα-δύο στρέμματα, όπου θα μπορούσαν να περιποιηθούν λίγα δέντρα ή λίγα ζώα προς όφελος της οικιακής οικονομίας; Ο άνθρωπος προέρχεται από το χώμα, γι’ αυτό διαταράσσεται ψυχικά όταν δεν ξέρει να φυτέψει έστω λίγα λουλουδάκια στη βεράντα του σπιτιού του.
Ο Άγιος γέροντας Πορφύριος κάποτε σε ένα χωριό της Εύβοιας, στο κήρυγμα της Κυριακάτικης Θείας Λειτουργίας, άρχισε να διδάσκει πώς φυτεύονται τα οπωροφόρα δέντρα και προέτρεψε τους γονείς να μάθουν στα παιδιά τους όλες τις γεωργικές εργασίες. Στο τέλος κάποιοι χριστιανοί τον ρώτησαν, τι σχέση έχει αυτό το κήρυγμα με την πνευματική ζωή. Αυτός τους απάντησε πως παρατήρησε ότι πολλά παιδιά στο χωριό τους, επειδή δεν εκτίμησαν ποτέ με πόση περιποίηση γίνεται ένα δέντρο καρποφόρο, έκλεβαν τους καρπούς από τα δέντρα των γειτόνων, ενώ αυτά τα παιδιά και σχεδόν όλα τα παιδιά του χωριού τις περισσότερες ώρες τους τις «σκότωναν» γεμάτα μαλθακότητα και τεμπελιά στο καφενείο του χωριού.
Πόσοι νέοι και νέες σήμερα δεν είναι γεμάτοι απελπισία και κατάθλιψη, διότι συνειδητοποίησαν ότι τα πολλά γράμματα και οι πολλές ώρες που πέρασαν μπροστά σε ένα υπολογιστή δε μπορούν να τους εξασφαλίσουν το καθημερινό τους φαγητό!
Ο σοφός νομοθέτης Λυκούργος στην Αρχαία Σπάρτη, έβαλε τους υπηρέτες του να εκπαιδεύσουν δύο κουταβάκια με τον εξής τρόπο: στο ένα έδιναν καθημερινά ένα πιάτο φαγητό για να τρώει, ενώ το άλλο το έβγαζαν στην εξοχή και το άφηναν ελεύθερο να κυνηγάει λαγούς και άλλα μικρά ζώα. Όταν τα σκυλάκια μεγάλωσαν, κάλεσε όλους τους Σπαρτιάτες και τις Σπαρτιάτισσες, έβαλε στα πόδια του τα δύο σκυλιά και κράτησε στα χέρια του ένα πιάτο φαγητό. Τότε τους ρώτησε: «Εάν εξαφανίσω αυτό το πιάτο, πιο από τα δύο σκυλιά θα επιβιώσει; Σκληραγωγήστε τα παιδιά σας ώστε να μάθουν να επιβιώνουν μόνα τους, διότι μόνο με την εργατικότητά τους θα μπορέσουν να στηριχθούν στα πόδια τους όταν μείνουν μόνα τους στη ζωή!»
Μητέρες, μήπως σας συμφέρει να μάθετε στα κορίτσια σας από μικρά να μαγειρεύουν, να ξεσκονίζουν, να σφουγγαρίζουν από το να βάφουν τα νύχια και τα μαλλιά τους;
Πατεράδες, μήπως θα ήταν πιο χρήσιμο για τα παιδιά σας να γνωρίζουν πώς φυτεύεται ένα δεντράκι, πώς βάφεται ένα κάγκελο, πώς πλένεται το αυτοκίνητο από το να ξέρουν μόνο ποδόσφαιρο ή πώς να πίνουν καφέ όλη μέρα στην καφετέρια;
Πόσο πιο ισορροπημένη και όμορφη θα ήταν η ζωή μας, αν όλες οι οικογένειες είχαν τη δυνατότητα μετά την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία να πηγαίνουν όλοι μαζί στο μικρό ή μεγάλο τους κτήμα, όπου θα περιποιούνταν τα δέντρα και τα ζώα τους! Μήπως τότε θα είχαμε λιγότερες αυτοκτονίες και ψυχοφάρμακα σε κάθε οικονομική ή πνευματική κρίση; Στη φύση ο άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει καλύτερα και τον εαυτό του και το Θεό!
