Αξιώσεις για περαιτέρω μείωση του κατώτατου μισθού και των κλαδικών μισθών και αύξηση του ορίου ομαδικών απολύσεων σε10%, προβάλλουν οι δανειστές.
-Ζητούν να εφαρμοσθεί και στην Ελλάδα το μοντέλο της Δανίας, που προωθεί συχνές προσλήψεις – απολύσεις και επιτρέπει την ευελιξία των μισθών, με ταυτόχρονη παροχή κοινωνικών επιδομάτων!
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Σύμφωνα με έγκυρες δημοσιογραφικές πηγές, αξιώσεις, που οδηγούν στην περαιτέρω μείωση του κατώτατου μισθού και των κλαδικών μισθών, αλλά και στην αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων, προβάλουν οι δανειστές, όπως αποκαλύπτει σε έγγραφο των Θεσμών, που συνοδεύει την Έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής.
Οι θέσεις, που εκφράζονται από τους δανειστές στο κείμενο, δυναμιτίζουν την διαπραγμάτευση, στην οποία έχουν ήδη διαπιστωθεί σχεδόν αγεφύρωτες διαφορές με την ελληνική πλευρά.
Το κείμενο αυτό, που κατατέθηκε και στο Eurogroup, αναφέρει τις πάγιες, ακραίες θέσεις των δανειστών, που προκρίνουν «μοντέλο Δανίας» για την εργασιακή μεταρρύθμιση στην Ελλάδα.
Οι δανειστές ζητούν, δηλαδή, την υπερίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων, διότι βοηθούν τις επιχειρήσεις να προσαρμοστούν σε περιόδους οικονομικής δυσχέρειας ή προσαρμογής. Επιθυμούν να επικρατήσει ευελιξία στους μισθούς των επιχειρήσεων (wage flexibility), προκειμένου να προσαρμόσουν το εργασιακό κόστος μέσω των τιμών και όχι μέσω των απολύσεων.
Κατάργηση των περιορισμών στις ομαδικές απολύσεις, καθώς και την αύξηση του ποσοστού του ορίου, από 5% σε 10% μηνιαίως, ζητούν οι δανειστές!
Επιμένουν, ακόμη, ο καθορισμός του κατώτατου μισθού, από το 2017 και μετέπειτα, να γίνεται από το κράτος και ορίζουν, μάλιστα, τον κατώτατο μισθό μοναδικό ποσό αναφοράς , δηλαδή “απογυμνωμένο” από τα επιδόματα πολυετίας. Ο κατώτατος μισθός , σημειώνουν, θα πρέπει να αναπροσαρμόζεται έτσι ώστε να συμβάλλει στην αύξηση της απασχόλησης και στην μείωση της ανεργίας, ενισχύοντας την αύξηση της ανταγωνιστικότητας.
Επίσης, κρίνουν απαραίτητη την κατάργηση των περιορισμών στις ομαδικές απολύσεις, καθώς και την αύξηση του ποσοστού του ορίου, από 5% σε 10% μηνιαίως! Με αυτή την πρακτική, σημειώνουν, μειώνονται οι κίνδυνοι μαζικής ανεργίας, όπως συνέβη στις επιχειρήσεις “Ηλεκτρονική Αθηνών”, “Softex” και “Sprider”.
Για τον συνδικαλιστικό Νόμο υποστηρίζουν, ότι δεν έχουν πραγματοποιηθεί αλλαγές στην δομή και την οργάνωση των συνδικάτων, στην εξασφάλιση της εκπροσώπησης όλων των εργαζομένων, καθώς και στην εφαρμογή της «ανταπεργίας» («lockout»). Θα ήταν χρήσιμη η δημιουργία μιας πλατφόρμας ηλεκτρονικής καταγραφής των μελών των συνδικάτων, που θα μείωνε τη γραφειοκρατία και θα καταπολεμούσε πρακτικές εκμετάλλευσης.
“Το Δανικό μοντέλο προωθεί την ευελιξία, δηλαδή συχνές προσλήψεις – απολύσεις, διευθέτηση χρόνου εργασίας κ.α., ενώ επιτρέπει και την ευελιξία των μισθών, με ταυτόχρονη παροχή κοινωνικών επιδομάτων”!
Το Γραφείο Προϋπολογισμού της ελληνικής Βουλής επισημαίνει στην Έκθεσή του, πως οι Θεσμοί θέλουν να εφαρμόσουν «μοντέλο Δανίας» στην Ελλάδα, καθώς προσανατολίζονται στο πρότυπο «ευελιξία με ασφάλεια» (flexinsurance). Τα κύρια χαρακτηριστικά του Δανικού μοντέλου είναι το απορυθμισμένο θεσμικό πλαίσιο προστασίας της απασχόλησης, οι ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, η δια βίου μάθηση και ο κοινωνικός διάλογος.
Το μοντέλο προωθεί γενικώς την ευελιξία, δηλαδή συχνές προσλήψεις – απολύσεις, διευθέτηση χρόνου εργασίας κ.α., ενώ επιτρέπει και την ευελιξία των μισθών, με ταυτόχρονη παροχή κοινωνικών επιδομάτων. Η κινητικότητα της εργασίας – με δίχτυ ασφαλείας για τους ανέργους – είναι το κύριο συστατικό. Το 25% των εργαζόμενων είναι νεοεισερχόμενοι, ενώ περίπου τα 2/3 προέρχονται από άλλη εργασία. Απαραίτητη προυπόθεση, βέβαια, για την αποτελεσματική λειτουργία του μοντέλου στην Δανία ήταν η ύπαρξη ισχυρού κοινωνικού κράτους, αλλά και κονδύλια για τα επιδόματα, τα οποία με μεγάλη δυσκολία συγκεντρώνονται στην χώρα μας.
