Αγαπητοί φίλοι,
Σε μια αυθεντική ατμόσφαιρα κατάνυξης, ειλικρίνειας, αλήθειας, ζεστασιάς πραγματοποιήθηκε Σάββατο 26 Μαρτίου 2016 στις εγκαταστάσεις της Βιβλιοθήκης της Βιβλιοθήκης «Ν.Α. Νεκράσοβ» η Πρώτη λογοτεχνική βραδιά του κύκλου «Πέντε βραδυές ελληνικής ποίησης», που παρουσιάζει το Θεατρικό Εργαστήρι του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού (Κ.Ε.Π.) με καλλιτεχνικό διευθυντή τον Έλληνα σκηνοθέτη και ηθοποιό Γιώργο Παναγόπουλο, εκδήλωση που εντάχθηκε σε πλαίσιο εκδηλώσεων για την Εθνική μας Επέτειο, την Ημέρα της Εθνικής Παλιγγενεσίας.
Στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας δεν εντοπίζεται δεύτερο ανάλογο φαινόμενο με αυτό της ελληνικής λογοτεχνίας, όπου τα αριστουργήματα και οι λογοτεχνικοί θασαυροί της, που την καθιερώνουν ανά τους αιώνες, είναι συνταγμένα σε έμμετρο λόγο, σε ποίηση. Η ίδια η ετυμολογία της λέξης ποίηση είναι ταυτόσημη με τη δημιουργία.
Η θεμέλια λίθος τη ελληνικής ποίησης εντοπίζεται στο Ομηρικό Έπος, με τα αθάνατα δημιουργήματά του, την «Ιλιάδα» και την «Οδύσσεια» , και συνεχίζεται με τους κλασσικούς του 5ου αι. π.Χ., τον Αισχύλο, το Σοφοκλή, τον Ευριπίδη, τον Αριστοφάνη.
Αυτή η έφεση, η αδήριτη ανάγκη του ελληνικού κόσμου να εκφράζεται μέσα από το στίχο, τον διέπει ανά τους αιώνες, μέχρι τις μέρες μας. H ελληνική γλώσσα πολύτιμο και αξεπέραστο εργαλείο δίπλα του, αρωγός του-φορέας τεραστίων διαστάσεων φιλοσοφικών ιδεών και μηνυμάτων, εξασφαλίζει την ενότητα και συνέχεια του ελληνικού κόσμου από την αρχαιότητα και τους κλασσικούς χρόνους, την ελληνιστική εποχή, τους ρωμαϊκούς χρόνους, την εποχή της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας –Βυζαντίου, την περίοδο της υποδούλωσης και του οθωμανικού ζυγού, μέχρι τους νεότερους και νεότατους χρόνους.
To πρόγραμμα της πρώτης βραδυάς ελληνικής ποίησης περιλάμβανε:
– Το Έπος του Διγενή Ακρίτα, 9ος αι. μ.Χ. (αποσπάσματα)
– Λαϊκή Ποίηση 10ος – 19ος αι.
– Ποίηση 19ου αι. Διονύσιος Σολωμός, Ανδρέας Κάλβος, Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, Ιωάννης Πολέμης, Κώστας Κρυστάλλης.
Οι σπουδαστές του Θεατρικού μας Εργαστηρίου, υπό την καθοδήγηση του καθηγητή τους, σκηνοθέτη Γιώργου Παναγόπουλου, μάς μύησαν στην ελληνική ποίηση με ιδιαίτερη έκφραση και ευαισθησία, έχοντας οι ίδιοι προηγουμένως μεταλαμπαδεύσει στον εσωτερικό τους κόσμο, στον ψυχισμό τους τα μηνύματα των αποσπασμάτων που ερμήνευσαν και δεν μάς άφησαν ασυγκίνητους.
Τους ευχόμαστε σωματική και ψυχική δύναμη, ενέργεια, έμπνευση, για να συνεχίζουν με αστείρευτο πάθος και μεράκι αυτό που κάνουν.
Με εκτίμηση
Δώρα Γιαννίτση.
δ/ντρια Κ.Ε.Π.
