Ο Νίγηρας, υπό τον ανατραπέντα πρόεδρο Μοχάμεντ Μπαζούμ, ήταν για την Γερμανία ο ιδανικός εταίρος της στην περιοχή του Σαχέλ. Τώρα το Βερολίνο τηρεί στάση αναμονής.Το 2016 η τότε καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ επισκέφθηκε τον Νίγηρα και διασφάλισε από τον τότε πρόεδρο της χώρας Μαχαμαντού Ισουφού το σφράγισμα μιας από τις κύριες μεταναστευτικές οδούς μέσω Σαχάρας. Παράλληλα η γεωγραφική θέση του Νίγηρα προσέφερε δυνατότητες ανάληψης δράσης κατά των ισλαμιστών στο γειτονικό Μαλί όπου κυριαρχούσε τότε η τρομοκρατική οργάνωση Μπόκο Χαράμ.
Ο νιγηριανός ερευνητής ειρήνης και διενέξεων Οβίγκβε Εγκουέγκου δηλώνει στην DW: «Ο Νίγηρας ήταν μια καλή επιλογή. Δυστυχώς όμως μια χούφτα απογοητευμένων και άπληστων στρατιωτικών εκμεταλλεύτηκαν την αδυναμία των αρχών καταλαμβάνοντας με τα όπλα την εξουσία».
Ανατρέπει τις ισορροπίες η Ρωσία;
Το πραξικόπημα της 26ης Ιουλίου χάλασε τα γερμανικά σχέδια για την περιοχή. Η χούντα της Νιαμέ επιδιώκει σε πρώτη φάση αποστασιοποίηση από τη Γαλλία. Ο Ματίας Μπασντό, επικεφαλής του ινστιτούτουGIGA για αφρικανικές σπουδές στο Αμβούργο, λέει ότι: «Το αντι-γαλλικό κλίμα πλήττει τη φήμη ολόκληρης της Δύσης στη ζώνη Σαχέλ. Η Γερμανία ωστόσο δεν έχει σφαίρες επιρροής και συμφέροντα στην Αφρική και ως εκ τούτου είχε πάντοτε σχετικά καλή φήμη. Χορηγεί οικονομική βοήθεια, συνεργάζεται σε ζητήματα ανάπτυξης, αλλά θέτει λίγες πολιτικές προϋποθέσεις».
Ο Οβίγκβε Εγκουέγκου εκτιμά ότι υπάρχουν ευκαιρίες να τα ξαναβρούν Νίγηρας και Δύση. Το ερώτημα που τίθεται, είναι σύμφωνα με τον νιγηριανό ειδικό, «αν θα βελτιωθεί η κατάσταση στον Νίγηρα χωρίς τη Δύση. Ο ερευνητής ειρήνης έχει αμφιβολίες. Θεωρεί ότι μια στενότερη σχέση με τη Ρωσία θα διευκόλυνε την πρόσβαση του Νίγηρα σε όπλα διασφαλίζοντας μεγαλύτερη ευχέρεια στρατιωτικών κινήσεων: «Ωστόσο η επίλυση των διενέξεων στην ζώνη του Σαχέλ δεν μπορεί να είναι μόνο στρατιωτική. Υπάρχουν οικονομικές και διοικητικές συνιστώσες. Η Ρωσία δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει αυτές τις αλλαγές», λέει ο νιγηριανός ειδικός.
Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν ποιες είναι οι επιδιώξεις του νέου καθεστώτος του Νίγηρα. Πάντως οι κόκκινες γραμμές και για τις δύο πλευρές είναι σαφής. Αν, για παράδειγμα, ο Νίγηρας ακολουθήσει το παράδειγμα των γειτόνων του και παίξει το ρωσικό χαρτί τότε τα πράγματα δυσκολεύουν, προβλέπει ο Ματίας Μπασντό. Αν, από την άλλη πλευρά, η χούντα δρομολογήσει την ομαλή μετάβαση στην δημοκρατία τότε ίσως η Δύση επιδιώξει ένα συμβιβασμό.
